Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

«ΝΕΟΙ ΑΓΙΟΙ» ΑΠΟ ΤΟ 1908 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1998 +

  Η οσία Μεθοδία τις Κιμώλου (+1908), ο άγιος Ιωάννης της Κροςτάνδης (+1908), ο επίσκοπος Ζήλων Ευθύμιος (+1921), ο επίσκοπος Ικονίου Προκόπιος (+1922), ο επίσκοπος Κυδωνιών Γρηγόριος (+1922), ο επίσκοπος Μοσχονησίων Αμβρόσιος (+1922), ο επίσκοπος Σμύρνης Χρυσόστομος (+1922), ο θαυμάσιος Γέροντας της μονής  Όπτινα όσιος Αγαπητός (+1922) και πλήθος οσίων και νεομαρτύρων στη Ρωσία, τη Γεωργία, την Εσθονία, την Πολωνία και άλλα μέρη της Ευρώπης, Ασίας και Αμερικής.

Στον εικοστό αιώνα επίσης έχουμε τους αγίους: Αρσένιο Καππαδόκη (+1924), Νικόλαο Πλανά των Αθηνών (+1932), Σιλουανό τον Αθωνίτη (+1938), τον όσιο Σάββα τον εν Καλύμνω (+1948)... τον όσιο Γεώργιο Καρσλίδη (+1959) της Δράμας, τον ιερομόναχο Άνθιμο Βαγιάνο (+1960) της Χίου, τον αρχιεπίσκοπο Σαγκάης Ιωάννη Μαξίμοβιτς (+1966) τον θαυματουργό, τον Σέρβο ιερομόναχο Ιουστίνο Πόποβις (+1979) και τον ιερομάρτυρα Φιλούμενο τον Ιεροσολυμίτη (+1979).

Φήμη αγιότητος και υψηλού εναρέτου βίου έχουν και οι μακάριοι Γέροντες: Αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης (+1957), Ιωσήφ ο Ησυχαστής Σπηλαιώτης (+1959). Προηγούμενος Αμφιλόχιος Μακρής της Πάτμου (+1970), ο ηγούμενος της Λογγοβάρδας Πάρου Φιλόθεος Ζερβάκος (+1980), ο ηγούμενος της μονής οσίου Δαβίδ στην Εύβοια Ιάκωβος Τσαλίκης (+1991), ο διακριτικός και διορατικός Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης (+1995), ο σοφός Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ (+1993), ο πασίγνωστος και χαριτωμένος μοναχός Παΐσιος Αγιορείτης (+1994), ο της υπακοής και προσευχής Εφραίμ Κατουνακιώτης (+1998) και άλλοι.

Το μεγαλείο της Εκκλησίας μας είναι ότι γεννά και σήμερα αγίους. Την αγιότητα θα τη χρειασθεί πολύ περισσότερο στον 21ο αιώνα ο κόσμος. Ο Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης έλεγε πως δεν επιτρέπεται να μη διατηρήσουμε τον μοναχισμό αλώβητο. Η αγιότητα δεν είναι ένα λησμονημένο όραμα ή μία φρούδα ελπίδα. Ο ευδαιμονισμός, η εκκοσμίκευση, η οκνηρία εμποδίζουν την ανάδειξη του δένδρου της αγιότητος. Το σύγχρονο πνεύμα της καλοπέρασης, της βιασύνης, της άκοπος και άμοχθης εργασίας και της επιπολαιότητος απομακρύνει την αγιότητα.

Ο σκοπός της ζωής είναι η αγιότητα. Η αγιότητα είναι το κυρίως ζητούμενο. Το πλησίασμα της αγιότητος θα χαρίσει ειρήνη, χαρά, πραότητα, μακροθυμία, εγκράτεια και χαρίτωση. Ο κατάλογος των νέων αγίων αυξάνεται και τον 21ο αιώνα. Μερικές φορές η αγιότητα κρύβεται κι εκεί που ποτέ δεν θα περίμενες, στις πόλεις και τα χωριά και όχι μόνο στο Άγιον  Όρος. Ο μοναχισμός σήμερα ανθεί. Ευχή όλων είναι να συνεχίζει να παράγει αγίους, βαδίζοντας την παραδοσιακή πορεία. Ο Άγιος Στυλιανός ο Αθωνίτης έλεγε εμπειρικά: Ο κύριος αγαπά ημάς υπερβαλλόντως και διά της προσευχής καταξιοί ημάς να συνομιλώμεν μετ’ Αυτού και να μετανοώμεν και να δοξολογώμεν Αυτόν.

Αδυνατώ να περιγράψω οπόσον πολύ αγαπά ημάς ο Κύριος. Διά του Πνεύματος του Αγίου γνωρίζεται η αγάπη αύτη και η ψυχή του προσευχομένου γνωρίζει το  Άγιον Πνεύμα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου