Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ:(ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)

Η Ζωή και το Έργο του Γέροντα Παΐσιου - Ντοκιμαντέρ από την ΕΤ3

Read more »

ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012  
ΕΑΝ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩΝΤΑΣ ΣΑΣ ΠΟΙΑ ΧΑΡΙΣ ΧΡΕΩΣΤΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΕΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ ΑΓΑΠΩΣΙ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩΝΤΑΣ ΑΥΤΟΥΣ / ΛΟΥΚΑ 6:32
Read more »

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΛΛΗΝΙΚΗ


Απόδοση στη νεολληνική:
Η εξουσία του Ιησού αμφισβητείται
(Μτ. 21:23-27, Μκ. 11:27-33)
20
ΛΟΥΚΑΣ (LK.) 20
Και συνέβηκε, σε μια από τις ημέρες που αυτός δίδασκε το λαό μέσα στο ναό και ευαγγέλιζε, να σταθούν ξαφνικά οι αρχιερείς και οι γραμματείς μαζί με τους πρεσβυτέρους 2 και να πουν προς αυτόν: «Πες μας με ποια εξουσία αυτά τα κάνεις ή ποιος είναι αυτός που σου έδωσε την εξουσία αυτή;» 3 Αποκρίθηκε τότε και είπε προς αυτούς: «Θα σας ρωτήσω κι εγώ ένα λόγο και πείτε μου: 4 Το βάφτισμα του Ιωάννη από τον ουρανό ήταν ή από τους ανθρώπους;» 5 Εκείνοι συλλογίστηκαν μέσα τους λέγοντας: «Αν πούμε: “Από τον ουρανό”, θα πει: “Γιατί δεν πιστέψατε σ' αυτόν”; 6 Αν όμως πούμε: “Από τους ανθρώπους”, ο λαός όλος θα μας καταλιθοβολήσει, γιατί είναι πεισμένος πως ο Ιωάννης είναι προφήτης». 7 Και αποκρίθηκαν πως δεν ξέρουν από πού είναι. 8 Και ο Ιησούς τους είπε: «Ούτε εγώ σας λέω με ποια εξουσία αυτά τα κάνω».
Η παραβολή του αμπελώνα και των γεωργών
(Μτ. 21:33-46, Μκ. 12:1-12)
9 Άρχισε λοιπόν να λέει προς το λαό αυτήν την παραβολή: «Κάποιος άνθρωπος φύτεψε αμπελώνα και τον νοίκιασε σε γεωργούς και αποδήμησε για αρκετά χρόνια. 10 Και στον κατάλληλο καιρό απέστειλε προς τους γεωργούς ένα δούλο, για να του δώσουν μέρος από τον καρπό του αμπελώνα. Οι γεωργοί όμως τον ξαπόστειλαν με άδεια χέρια, αφού τον έδειραν. 11 Και πάλι έστειλε άλλο δούλο. Αυτοί, κι εκείνον, αφού τον έδειραν και τον ατίμασαν, τον ξαπόστειλαν με άδεια χέρια. 12 Και πάλι έστειλε τρίτο. Αυτοί, και τούτον, αφού τον τραυμάτισαν, τον πέταξαν έξω. 13 Είπε τότε ο κύριος του αμπελώνα: “Τι να κάνω; Θα στείλω το γιο μου τον αγαπητό. ίσως αυτόν ντραπούν”. 14 Όταν είδαν όμως αυτόν οι γεωργοί, διαλογίζονταν ο ένας με τον άλλο, λέγοντας: “Αυτός είναι ο κληρονόμος. να τον σκοτώσουμε, για να γίνει δική μας η κληρονομιά”. 15 Και αφού τον έβγαλαν έξω από τον αμπελώνα, τον σκότωσαν. Τι λοιπόν θα κάνει σ' αυτούς ο κύριος του αμπελώνα; 16 Θα έρθει και θα εξολοθρέψει τους γεωργούς αυτούς και θα δώσει τον αμπελώνα σε άλλους». Όταν το άκουσαν, τότε, είπαν: «Είθε να μη γίνει». 17 Εκείνος τους κοίταξε μέσα στα μάτια και είπε: «Τι λοιπόν σημαίνει το γραμμένο αυτό:
Λίθο που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι,
αυτός έγινε κορωνίδα;
18 Καθένας που πέσει πάνω σ' εκείνο το λίθο θα συντριφτεί. ενώ πάνω σ' όποιον πέσει, θα τον θρυμματίσει». 19 Και ζήτησαν οι γραμματείς και οι αρχιερείς να βάλουν πάνω του τα χέρια αυτήν την ώρα, αλλά φοβήθηκαν το λαό, γιατί κατάλαβαν ότι γι' αυτούς είπε την παραβολή αυτή.
Η πληρωμή των φόρων στον Καίσαρα
(Μτ. 22:15-22, Μκ. 22:13-17)
20 Και αφού παρατήρησαν προσεχτικά, απέστειλαν κατασκόπους που υποκρίνονταν οι ίδιοι πως είναι δίκαιοι, για να τον πιάσουν από ένα λόγο του, ώστε να τον παραδώσουν στην αρχή και στην εξουσία του ηγεμόνα. 21 Και τον επερώτησαν λέγοντας: «Δάσκαλε, ξέρουμε ότι ορθά λες και διδάσκεις, και δεν είσαι προσωπολήπτης, αλλά αληθινά διδάσκεις την οδό του Θεού. 22 Επιτρέπεται εμείς να δώσουμε φόρο στον Καίσαρα ή όχι;» 23 Επειδή λοιπόν κατανόησε την πανουργία τους, είπε προς αυτούς: 24 «Δείξτε μου ένα δηνάριο. ποιανού έχει εικόνα και επιγραφή;» Εκείνοι είπαν: «Του Καίσαρα». 25 Εκείνος είπε προς αυτούς: «Συνεπώς, αποδώστε τα πράγματα του Καίσαρα στον Καίσαρα και τα πράγματα του Θεού στο Θεό». 26 Και δεν μπόρεσαν να του πιάσουν λόγο ενοχοποιητικό απέναντι στο λαό και, επειδή θαύμασαν για την απόκρισή του, σώπασαν.
Το θέμα της ανάστασης
(Μτ. 22:23-33, Μκ. 12:18-27)
27 Πλησίασαν τότε μερικοί από τους Σαδουκκκαίους, που λένε αντίθετα από τους άλλους πως δεν υπάρχει ανάσταση, και τον επερώτησαν, 28 λέγοντας: «Δάσκαλε, ο Μωυσής μάς έγραψε: Αν ο αδελφός κάποιου πεθάνει έχοντας γυναίκα, και αυτός είναι άτεκνος, να λάβει ο αδελφός του τη γυναίκα του και να φέρει απογόνους στον αδελφό του. 29 Ήταν λοιπόν εφτά αδελφοί. Και ο πρώτος, αφού έλαβε γυναίκα, πέθανε άτεκνος. 30 Και ο δεύτερος 31 και ο τρίτος την έλαβαν, ομοίως μάλιστα και οι εφτά, που δεν εγκατέλειψαν παιδιά, και πέθαναν. 32 Ύστερα, και η γυναίκα πέθανε. 33 Η γυναίκα, λοιπόν, κατά την ανάσταση, ποιανού από αυτούς θα γίνει γυναίκα; Γιατί και οι εφτά την είχαν γυναίκα». 34 Και είπε σ' αυτούς ο Ιησούς: «Οι γιοι του αιώνα τούτου παντρεύουν και νυμφεύονται, 35 αλλά εκείνοι που θα καταξιωθούν να επιτύχουν να ζήσουν σ' εκείνον τον αιώνα και στην ανάσταση που είναι από τους νεκρούς ούτε παντρεύουν ούτε νυμφεύονται. 36 Γιατί ούτε να πεθάνουν πια δύνανται, επειδή είναι ίσοι με αγγέλους και είναι γιοι του Θεού, αφού είναι γιοι της ανάστασης. 37 Αλλά ότι εγείρονται οι νεκροί το μήνυσε και ο Μωυσής εκεί που μιλάει για τη βάτο, καθώς λέει Κύριο το Θεό του Αβραάμ και Θεό του Ισαάκ και Θεό του Ιακώβ. 38 Ο Θεός, λοιπόν, δεν είναι των νεκρών αλλά των ζωντανών, γιατί όλοι σε αυτόν ζουν». 39 Αποκρίθηκαν τότε μερικοί από τους γραμματείς και του είπαν: «Δάσκαλε, καλά τα είπες». 40 Γιατί δεν τολμούσαν πια να τον επερωτήσουν τίποτα.
Το θέμα αν ο Χριστός είναι γιος του Δαβίδ
(Μτ. 22:41-46, Μκ. 12:35-37)
41 Είπε τότε προς αυτούς: «Πώς λένε για το Χριστό ότι είναι γιος του Δαβίδ; 42 Γιατί αυτός ο Δαβίδ λέει στο βιβλίο των Ψαλμών:
Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου:
“Κάθου από τα δεξιά μου,
43 ωσότου θέσω τους εχθρούς σου
υποπόδιο των ποδιών σου”.
44 Ο Δαβίδ, λοιπόν, τον καλεί Κύριο538, και πώς είναι γιος του;»
Ο Ιησούς κατακρίνει τους γραμματείς
(Μτ. 23:1-36, Μκ. 12:38-40, Λκ. 11:37-54)
45 Ενώ άκουγε λοιπόν όλος ο λαός, είπε στους μαθητές του: 46 «Προσέχετε από τους γραμματείς που θέλουν να περπατούν με στολές και αγαπούν χαιρετισμούς στις αγορές και πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές και τα πρώτα καθίσματα στα δείπνα, 47 οι οποίοι κατατρώνε τις οικίες των χηρών και για πρόφαση κάνουν μακριές προσευχές. Αυτοί θα λάβουν περισσότερη καταδίκη».
Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ




                       Αρχαίο Κείμενο 
 20:1 Και εγένετο εν μια των ημερων διδάσκοντος αυτου τον λαον εν τω ιερω και ευαγγελιζομένου επέστησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις συν τοις πρεσβυτέροις, 2 και ειπαν λέγοντες προς αυτόν, Ειπον ημιν εν ποία εξουσία ταυτα ποιεις, η τίς εστιν ο δούς σοι την εξουσίαν ταύτην. 3 αποκριθεις δε ειπεν προς αυτούς, Ερωτήσω υμας καγω λόγον, και ειπατέ μοι. 4 Το βάπτισμα Ιωάννου εξ ουρανου ην η εξ ανθρώπων; 5 οι δε συνελογίσαντο προς εαυτους λέγοντες οτι Εαν ειπωμεν, Εξ ουρανου, ερει, Δια τί ουκ επιστεύσατε αυτω; 6 εαν δε ειπωμεν, Εξ ανθρώπων, ο λαος απας καταλιθάσει ημας, πεπεισμένος γάρ εστιν Ιωάννην προφήτην ειναι. 7 και απεκρίθησαν μη ειδέναι πόθεν. 8 και ο Ιησους ειπεν αυτοις, Ουδε εγω λέγω υμιν εν ποία εξουσία ταυτα ποιω. 9 Ηρξατο δε προς τον λαον λέγειν την παραβολην ταύτην. Ανθρωπός τις εφύτευσεν αμπελωνα, και εξέδετο αυτον γεωργοις, και απεδήμησεν χρόνους ικανούς. 10 και καιρω απέστειλεν προς τους γεωργους δουλον, ινα απο του καρπου του αμπελωνος δώσουσιν αυτω. οι δε γεωργοι εξαπέστειλαν αυτον δείραντες κενόν. 11 και προσέθετο ετερον πέμψαι δουλον. οι δε κακεινον δείραντες και ατιμάσαντες εξαπέστειλαν κενόν. 12 και προσέθετο τρίτον πέμψαι. οι δε και τουτον τραυματίσαντες εξέβαλον. 13 ειπεν δε ο κύριος του αμπελωνος, Τί ποιήσω; πέμψω τον υιόν μου τον αγαπητόν. ισως τουτον εντραπήσονται. 14 ιδόντες δε αυτον οι γεωργοι διελογίζοντο προς αλλήλους λέγοντες, Ουτός εστιν ο κληρονόμος. αποκτείνωμεν αυτόν, ινα ημων γένηται η κληρονομία. 15 και εκβαλόντες αυτον εξω του αμπελωνος απέκτειναν. τί ουν ποιήσει αυτοις ο κύριος του αμπελωνος; 16 ελεύσεται και απολέσει τους γεωργους τούτους, και δώσει τον αμπελωνα αλλοις. ακούσαντες δε ειπαν, Μη γένοιτο. 17 ο δε εμβλέψας αυτοις ειπεν, Τί ουν εστιν το γεγραμμένον τουτο. Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγενήθη εις κεφαλην γωνίας; 18 πας ο πεσων επ' εκεινον τον λίθον συνθλασθήσεται. εφ' ον δ αν πέση, λικμήσει αυτόν. 19 Και εζήτησαν οι γραμματεις και οι αρχιερεις επιβαλειν επ' αυτον τας χειρας εν αυτη τη ωρα, και εφοβήθησαν τον λαόν. εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους ειπεν την παραβολην ταύτην. 20 Και παρατηρήσαντες απέστειλαν εγκαθέτους υποκρινομένους εαυτους δικαίους ειναι, ινα επιλάβωνται αυτου λόγου, ωστε παραδουναι αυτον τη αρχη και τη εξουσία του ηγεμόνος. 21 και επηρώτησαν αυτον λέγοντες, Διδάσκαλε, οιδαμεν οτι ορθως λέγεις και διδάσκεις και ου λαμβάνεις πρόσωπον, αλλ' επ' αληθείας την οδον του θεου διδάσκεις. 22 εξεστιν ημας Καίσαρι φόρον δουναι η ου; 23 κατανοήσας δε αυτων την πανουργίαν ειπεν προς αυτούς, 24 Δείξατέ μοι δηνάριον. τίνος εχει εικόνα και επιγραφήν; οι δε ειπαν, Καίσαρος. 25 ο δε ειπεν προς αυτούς, Τοίνυν απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του θεου τω θεω. 26 και ουκ ισχυσαν επιλαβέσθαι αυτου ρήματος εναντίον του λαου, και θαυμάσαντες επι τη αποκρίσει αυτου εσίγησαν. 27 Προσελθόντες δέ τινες των Σαδδουκαίων, οι αντιλέγοντες ανάστασιν μη ειναι, επηρώτησαν αυτον 28 λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωϋσης εγραψεν ημιν, εάν τινος αδελφος αποθάνη εχων γυναικα, και ουτος ατεκνος η, ινα λάβη ο αδελφος αυτου την γυναικα και εξαναστήση σπέρμα τω αδελφω αυτου. 29 επτα ουν αδελφοι ησαν. και ο πρωτος λαβων γυναικα απέθανεν ατεκνος. 30 και ο δεύτερος 31 και ο τρίτος ελαβεν αυτήν, ωσαύτως δε και οι επτα ου κατέλιπον τέκνα και απέθανον. 32 υστερον και η γυνη απέθανεν. 33 η γυνη ουν εν τη αναστάσει τίνος αυτων γίνεται γυνή; οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα. 34 και ειπεν αυτοις ο Ιησους, Οι υιοι του αιωνος τούτου γαμουσιν και γαμίσκονται, 35 οι δε καταξιωθέντες του αιωνος εκείνου τυχειν και της αναστάσεως της εκ νεκρων ουτε γαμουσιν ουτε γαμίζονται. 36 ουδε γαρ αποθανειν ετι δύνανται, ισάγγελοι γάρ εισιν, και υιοί εισιν θεου, της αναστάσεως υιοι οντες. 37 οτι δε εγείρονται οι νεκροι και Μωϋσης εμήνυσεν επι της βάτου, ως λέγει κύριον τον θεον Αβρααμ και θεον Ισαακ και θεον Ιακώβ. 38 θεος δε ουκ εστιν νεκρων αλλα ζώντων, πάντες γαρ αυτω ζωσιν. 39 αποκριθέντες δέ τινες των γραμματέων ειπαν, Διδάσκαλε, καλως ειπας. 40 ουκέτι γαρ ετόλμων επερωταν αυτον ουδέν. 41 Ειπεν δε προς αυτούς, Πως λέγουσιν τον Χριστον ειναι Δαυιδ υιόν; 42 αυτος γαρ Δαυιδ λέγει εν βίβλω ψαλμων, Ειπεν κύριος τω κυρίω μου, Κάθου εκ δεξιων μου 43 εως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδων σου. 44 Δαυιδ ουν κύριον αυτον καλει, και πως αυτου υιός εστιν; 45 Ακούοντος δε παντος του λαου ειπεν τοις μαθηταις αυτου, 46 Προσέχετε απο των γραμματέων των θελόντων περιπατειν εν στολαις και φιλούντων ασπασμους εν ταις αγοραις και πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαις και πρωτοκλισίας εν τοις δείπνοις, 47 οι κατεσθίουσιν τας οικίας των χηρων και προφάσει μακρα προσεύχονται. ουτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα.
Read more »

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: «ΠΩΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ»


Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτώμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολλή ευλάβεια κάθε γιορτή. Οι κοσμικοί ζητούν να καταλάβουν τα Χριστούγεννα με το χοιρινό, το Πάσχα με το αρνί, τις Αποκριές με το κομφετί. Οι αληθινοί μοναχοί όμως κάθε μέρα ζουν τα θεία γεγονότα και αγάλλονται συνέχεια.
- Γέροντα, μετὰ τὴν Ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων δὲν κοιμόμαστε;

- Χριστούγεννα καὶ νὰ κοιμηθοῦμε! Ἡ μητέρα μου ἔλεγε: «Ἀπόψε μόνον οἱ Ἑβραῖοι κοιμοῦνται».Βλέπεις, τὴν νύχτα ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστὸς οἱ ἄρχοντες κοιμόνταν βαθιά, καὶ οἱ ποιμένες «ἀγραυλοῦσαν». Φύλαγαν τὰ πρόβατα τὴν νύχτα παίζοντας τὴν φλογέρα. Κατάλαβες; Οἱ ποιμένες ποὺ ἀγρυπνοῦσαν εἶδαν τὸν Χριστό.

- Πῶς ἦταν Γέροντα, τὸ σπήλαιο;

- Ἦταν μία σπηλιὰ μέσα σὲ ἕναν βράχο καὶ εἶχε μία φάτνη· τίποτε ἄλλο δὲν εἶχε. Ἐκεῖ πήγαινε κανένας φτωχὸς καὶ ἄφηνε τὰ ζῶα του. Ἡ Παναγία μὲ τὸν Ἰωσήφ, ἐπειδὴ ὅλα τὰ χάνια ἦταν γεμάτα καὶ δὲν εἶχαν ποῦ νὰ μείνουν, κατέληξαν σὲ αὐτὸ τὸ σπήλαιο. Ἐκεῖ ἦταν τὸ γαϊδουράκι καὶ τὸ βοϊδάκι, ποὺ μὲ τὰ χνῶτα τους ζέσταναν τὸν Χριστό! «Ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ», δὲν λέει ὁ Προφήτης Ἠσαΐας;
Read more »

ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012  
Ο ΦΑΝΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗΤΕΡΟΣ ΠΑΡΑ ΚΡΥΠΤΟΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ / ΠΑΡΟΙΜ. 27:5

Read more »

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΛΛΗΝΙΚΗ



Απόδοση στη νεολληνική:
Ο Ιησούς και ο Ζακχαίος
19
ΛΟΥΚΑΣ (LK.) 19 
Και αφού εισήλθε στην πόλη, ο Ιησούς περνούσε από την Ιεριχώ. 2 Και ιδού ένας άντρας που τον καλούσαν με το όνομα Ζακχαίος. και αυτός ήταν αρχιτελώνης και αυτός ήταν πλούσιος. 3 Και ζητούσε να δει τον Ιησού, ποιος είναι, αλλά δεν μπορούσε από το πλήθος, γιατί στο ανάστημα ήταν μικρός. 4 Και αφού έτρεξε μπροστά, ανέβηκε πάνω σε μια συκομουριά για να τον δει, επειδή έμελλε να περνά από εκείνη. 5 Και μόλις ήρθε στον τόπο εκείνο, ο Ιησούς σήκωσε το βλέμμα και είπε προς αυτόν: «Ζακχαίε, σπεύσε και κατέβα, γιατί σήμερα πρέπει να μείνω στον οίκο σου». 6 Και έσπευσε και κατέβηκε και τον υποδέχτηκε χαίροντας. 7 Και όταν το είδαν, όλοι γόγγυζαν πολύ, λέγοντας: «Στην οικία αμαρτωλού άντρα εισήλθε, για να έχει κατάλυμα». 8 Στάθηκε τότε ο Ζακχαίος και είπε προς τον Κύριο: «Ιδού, τα μισά των υπαρχόντων μου, Κύριε, τα δίνω στους φτωχούς, και αν κάποιον φορολόγησα κάτι παράνομα, το αποδίδω τετραπλάσια». 9 Ο Ιησούς είπε τότε προς αυτόν: «Σήμερα έγινε σωτηρία στον οίκο τούτο, καθότι και αυτός είναι γιος του Αβραάμ. 10 γιατί ο Υιός του ανθρώπου ήρθε να ζητήσει και να σώσει το χαμένο».
Η παραβολή των δέκα μνων
(Μτ. 25:14-30)
11 Ενώ λοιπόν άκουγαν αυτά, πρόσθεσε και είπε μια παραβολή, επειδή ήταν κοντά στην Ιερουσαλήμ και αυτοί νόμιζαν ότι αμέσως μέλλει να αναφαίνεται η βασιλεία του Θεού. 12 Είπε λοιπόν: «Κάποιος άνθρωπος ευγενής πορεύτηκε σε χώρα μακρινή να λάβει για τον εαυτό του βασιλεία και να επιστρέψει. 13 Κάλεσε τότε δέκα δούλους δικούς του και τους έδωσε δέκα μνες και είπε προς αυτούς: “Πραγματευτείτε καθόσο χρόνο πηγαίνω και έρχομαι”. 14 Αλλά οι συμπολίτες του τον μισούσαν και απέστειλαν πρεσβεία πίσω του, λέγοντας: “Δε θέλουμε αυτός να βασιλέψει πάνω μας”. 15 Και μόλις αυτός επανήλθε, όταν έλαβε τη βασιλεία, τότε είπε να του φωνάξουν τους δούλους αυτούς στους οποίους είχε δώσει το χρήμα, για να γνωρίσει τι διαπραγματεύτηκαν. 16 Παρουσιάστηκε τότε ο πρώτος, λέγοντας: “Κύριε, η μνα σου κέρδισε δέκα μνες”. 17 Και είπε σ' αυτόν: “Εύγε, αγαθέ δούλε, επειδή στο ελάχιστο έγινες πιστός, έχε συνεχώς εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις”. 18 Και ήρθε ο δεύτερος, λέγοντας: “Η μνα σου, Κύριε, έκανε πέντε μνες”. 19 Είπε λοιπόν και σ' αυτόν: “Κι εσύ γίνε εξουσιαστής πάνω σε πέντε πόλεις”. 20 Και ο άλλος ήρθε, λέγοντας: “Κύριε, ιδού η μνα σου που είχα τοποθετημένη χωριστά σε μαντίλι. 21 Γιατί σε φοβόμουνα, επειδή είσαι άνθρωπος αυστηρός, παίρνεις αυτό που δεν έθεσες και θερίζεις αυτό που δεν έσπειρες”. 22 Λέει σ' αυτόν: “Από το στόμα σου θα σε κρίνω, κακέ δούλε. Ήξερες ότι εγώ είμαι άνθρωπος αυστηρός, που παίρνω αυτό που δεν έθεσα και που θερίζω αυτό που δεν έσπειρα; 23 Και γιατί δεν έδωσες το χρήμα μου σε τράπεζα; Κι εγώ, όταν θα ερχόμουν, θα το εισέπραττα με τόκο”. 24 Και σ' αυτούς που είχαν παρευρεθεί, είπε: “Πάρτε από αυτόν τη μνα και δώστε τη σ' εκείνον που έχει τις δέκα μνες”. 25 - Και του είπαν: “Κύριε, έχει δέκα μνες” - 26 “Σας λέω ότι σε καθέναν που έχει θα του δοθεί, αλλά από όποιον δεν έχει και αυτό που έχει θα του αφαιρεθεί. 27 Όμως, τους εχθρούς μου αυτούς που δε θέλησαν να βασιλέψω πάνω τους οδηγήστε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου”».
Η θριαμβευτική είσοδος στην Ιερουσαλήμ
(Μτ. 21:1-11, Μκ. 11:1-11, Ιν. 12:12-19)
28 Και αφού είπε αυτά, πορευόταν μπροστά, ανεβαίνοντας στα Ιεροσόλυμα. 29 Και συνέβηκε, μόλις πλησίασε στη Βηθφαγή και τη Βηθανία προς το όρος το καλούμενο των Ελαιών, να αποστείλει δύο από τους μαθητές του, 30 λέγοντας: «Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό, στο οποίο μπαίνοντας θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο, πάνω στο οποίο δεν κάθισε κανείς ποτέ μέχρι τώρα από τους ανθρώπους και, αφού το λύσετε, φέρτε το. 31 Και αν κάποιος σας ρωτά: “Γιατί το λύνετε”; έτσι θα πείτε: “Ο Κύριος έχει ανάγκη αυτό”». 32 Έφυγαν τότε οι αποσταλμένοι και βρήκαν καθώς τους είπε. 33 Όταν έλυναν λοιπόν αυτοί το πουλάρι, είπαν οι κύριοί του προς αυτούς: «Τι λύνετε το πουλάρι;» 34 Εκείνοι είπαν: «Ο Κύριος έχει ανάγκη αυτό». 35 Και το οδήγησαν προς τον Ιησού και, αφού έριξαν τα ρούχα τους πάνω στο πουλάρι, ανέβασαν τον Ιησού. 36 Και ενώ αυτός πορευόταν, έστρωναν κάτω τα ρούχα τους στην οδό. 
37 Και όταν αυτός πλησίαζε ήδη προς το μέρος του κατήφορου του Όρους των Ελαιών, άρχισαν όλο το πλήθος των μαθητών του, χαίροντας, να αινούν το Θεό με φωνή μεγάλη για όλες όσες είδαν θαυματουργικές δυνάμεις, 38 λέγοντας: 
«Ευλογημένος ο ερχόμενος, 
ο βασιλιάς, στο όνομα του Κυρίου. 
στον ουρανό ειρήνη 
και δόξα στους ύψιστους ουρανούς». 
39 Και μερικοί Φαρισαίοι από το πλήθος, είπαν προς αυτόν: «Δάσκαλε, επιτίμησε τους μαθητές σου». 40 Και αποκρίθηκε και είπε: «Σας λέω, αν σωπάσουν αυτοί, οι λίθοι θα κράξουν». 
41 Και μόλις πλησίασε, όταν είδε την πόλη, έκλαψε γι' αυτή, 42 λέγοντας: «Αν γνώριζες κι εσύ αυτήν την ημέρα, αυτά που αφορούν την ειρήνη! Τώρα όμως κρύφτηκαν από τους οφθαλμούς σου. 43 Γιατί θα έρθουν ημέρες για σένα που θα σου παρεμβάλουν οι εχθροί σου χαρακώματα και θα σε περικυκλώσουν και θα σε πιέσουν από παντού 44 και θα σε κατεδαφίσουν, καθώς και τα τέκνα σου μέσα σ' εσένα, και δε θα αφήσουν μέσα σου λίθο πάνω σε λίθο, επειδή δε γνώρισες τον καιρό της επίσκεψής σου».

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ




                       Αρχαίο Κείμενο 
19:1 Και εισελθων διήρχετο την Ιεριχώ. 2 και ιδου ανηρ ονόματι καλούμενος Ζακχαιος, και αυτος ην αρχιτελώνης και αυτος πλούσιος. 3 και εζήτει ιδειν τον Ιησουν τίς εστιν, και ουκ ηδύνατο απο του οχλου οτι τη ηλικία μικρος ην. 4 και προδραμων εις το εμπροσθεν ανέβη επι συκομορέαν ινα ιδη αυτόν, οτι εκείνης ημελλεν διέρχεσθαι. 5 και ως ηλθεν επι τον τόπον, αναβλέψας ο Ιησους ειπεν προς αυτόν, Ζακχαιε, σπεύσας κατάβηθι, σήμερον γαρ εν τω οικω σου δει με μειναι. 6 και σπεύσας κατέβη, και υπεδέξατο αυτον χαίρων. 7 και ιδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες οτι Παρα αμαρτωλω ανδρι εισηλθεν καταλυσαι. 8 σταθεις δε Ζακχαιος ειπεν προς τον κύριον, Ιδου τα ημίσιά μου των υπαρχόντων, κύριε, τοις πτωχοις δίδωμι, και ει τινός τι εσυκοφάντησα αποδίδωμι τετραπλουν. 9 ειπεν δε προς αυτον ο Ιησους οτι Σήμερον σωτηρία τω οικω τούτω εγένετο, καθότι και αυτος υιος Αβραάμ εστιν. 10 ηλθεν γαρ ο υιος του ανθρώπου ζητησαι και σωσαι το απολωλός. 11 Ακουόντων δε αυτων ταυτα προσθεις ειπεν παραβολην δια το εγγυς ειναι Ιερουσαλημ αυτον και δοκειν αυτους οτι παραχρημα μέλλει η βασιλεία του θεου αναφαίνεσθαι. 12 ειπεν ουν, Ανθρωπός τις ευγενης επορεύθη εις χώραν μακραν λαβειν εαυτω βασιλείαν και υποστρέψαι. 13 καλέσας δε δέκα δούλους εαυτου εδωκεν αυτοις δέκα μνας και ειπεν προς αυτούς, Πραγματεύσασθε εν ω ερχομαι. 14 οι δε πολιται αυτου εμίσουν αυτόν, και απέστειλαν πρεσβείαν οπίσω αυτου λέγοντες, Ου θέλομεν τουτον βασιλευσαι εφ' ημας. 15 Και εγένετο εν τω επανελθειν αυτον λαβόντα την βασιλείαν και ειπεν φωνηθηναι αυτω τους δούλους τούτους οις δεδώκει το αργύριον, ινα γνοι τί διεπραγματεύσαντο. 16 παρεγένετο δε ο πρωτος λέγων, Κύριε, η μνα σου δέκα προσηργάσατο μνας. 17 και ειπεν αυτω, Ευγε, αγαθε δουλε, οτι εν ελαχίστω πιστος εγένου, ισθι εξουσίαν εχων επάνω δέκα πόλεων. 18 και ηλθεν ο δεύτερος λέγων, Η μνα σου, κύριε, εποίησεν πέντε μνας. 19 ειπεν δε και τούτω, Και συ επάνω γίνου πέντε πόλεων. 20 και ο ετερος ηλθεν λέγων, Κύριε, ιδου η μνα σου ην ειχον αποκειμένην εν σουδαρίω. 21 εφοβούμην γάρ σε, οτι ανθρωπος αυστηρος ει, αιρεις ο ουκ εθηκας και θερίζεις ο ουκ εσπειρας. 22 λέγει αυτω, Εκ του στόματός σου κρίνω σε, πονηρε δουλε. ηδεις οτι εγω ανθρωπος αυστηρός ειμι, αιρων ο ουκ εθηκα και θερίζων ο ουκ εσπειρα; 23 και δια τί ουκ εδωκάς μου το αργύριον επι τράπεζαν; καγω ελθων συν τόκω αν αυτο επραξα. 24 και τοις παρεστωσιν ειπεν, Αρατε απ' αυτου την μναν και δότε τω τας δέκα μνας εχοντι 25 , και ειπαν αυτω, Κύριε, εχει δέκα μνας,ς 26 λέγω υμιν οτι παντι τω εχοντι δοθήσεται, απο δε του μη εχοντος και ο εχει αρθήσεται. 27 πλην τους εχθρούς μου τούτους τους μη θελήσαντάς με βασιλευσαι επ' αυτους αγάγετε ωδε και κατασφάξατε αυτους εμπροσθέν μου. 28 Και ειπων ταυτα επορεύετο εμπροσθεν αναβαίνων εις Ιεροσόλυμα. 29 Και εγένετο ως ηγγισεν εις Βηθφαγη και Βηθανίαν προς το ορος το καλούμενον Ελαιων, απέστειλεν δύο των μαθητων 30 λέγων, Υπάγετε εις την κατέναντι κώμην, εν η εισπορευόμενοι ευρήσετε πωλον δεδεμένον, εφ' ον ουδεις πώποτε ανθρώπων εκάθισεν, και λύσαντες αυτον αγάγετε. 31 και εάν τις υμας ερωτα, Δια τί λύετε; ουτως ερειτε οτι Ο κύριος αυτου χρείαν εχει. 32 απελθόντες δε οι απεσταλμένοι ευρον καθως ειπεν αυτοις. 33 λυόντων δε αυτων τον πωλον ειπαν οι κύριοι αυτου προς αυτούς, Τί λύετε τον πωλον; 34 οι δε ειπαν οτι Ο κύριος αυτου χρείαν εχει. 35 και ηγαγον αυτον προς τον Ιησουν, και επιρίψαντες αυτων τα ιμάτια επι τον πωλον επεβίβασαν τον Ιησουν. 36 πορευομένου δε αυτου υπεστρώννυον τα ιμάτια αυτων εν τη οδω. 37 Εγγίζοντος δε αυτου ηδη προς τη καταβάσει του Ορους των Ελαιων ηρξαντο απαν το πληθος των μαθητων χαίροντες αινειν τον θεον φωνη μεγάλη περι πασων ων ειδον δυνάμεων, 38 λέγοντες, Ευλογημένος ο ερχόμενος ο βασιλευς εν ονόματι κυρίου. εν ουρανω ειρήνη και δόξα εν υψίστοις. 39 καί τινες των Φαρισαίων απο του οχλου ειπαν προς αυτόν, Διδάσκαλε, επιτίμησον τοις μαθηταις σου. 40 και αποκριθεις ειπεν, Λέγω υμιν, εαν ουτοι σιωπήσουσιν, οι λίθοι κράξουσιν. 41 Και ως ηγγισεν, ιδων την πόλιν εκλαυσεν επ' αυτήν, 42 λέγων οτι Ει εγνως εν τη ημέρα ταύτη και συ τα προς ειρήνην,ν νυν δε εκρύβη απο οφθαλμων σου. 43 οτι ηξουσιν ημέραι επι σε και παρεμβαλουσιν οι εχθροί σου χάρακά σοι και περικυκλώσουσίν σε και συνέξουσίν σε πάντοθεν, 44 και εδαφιουσίν σε και τα τέκνα σου εν σοί, και ουκ αφήσουσιν λίθον επι λίθον εν σοί, ανθ' ων ουκ εγνως τον καιρον της επισκοπης σου. 45 Και εισελθων εις το ιερον ηρξατο εκβάλλειν τους πωλουντας, 46 λέγων αυτοις, Γέγραπται, Και εσται ο οικός μου οικος προσευχης, υμεις δε αυτον εποιήσατε σπήλαιον ληστων. 47 Και ην διδάσκων το καθ' ημέραν εν τω ιερω. οι δε αρχιερεις και οι γραμματεις εζήτουν αυτον απολέσαι και οι πρωτοι του λαου. 48 και ουχ ευρισκον το τί ποιήσωσιν, ο λαος γαρ απας εξεκρέματο αυτου ακούων. 
Read more »

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ


Ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους μεταξύ των επτά διακόνων, που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί για να επιστατούν στις κοινές τράπεζες των αδελφών, ώστε να μη γίνονται λάθη και τους χειροτόνησαν οι Άγιοι Απόστολοι.
Αν και κουραστική η ευθύνη του επιστάτη για τόσους αδερφούς παρ’ όλα αυτά ο Στέφανος έβρισκε καιρό και δύναμη για νακηρύττει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Και όπως αναφέρει η Αγία Γραφή: «Στέφανος πλήρης πίστεως και δυνάμεως εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ».(Πραξ.Αποστόλων, στ΄8-15, ζ΄1-60). Δηλαδή ο Στέφανος, που ήταν γεμάτος πίστη και χάρισμα ευγλωττίας δυνατό, έκανε μεταξύ του λαού μεγάλα θαύματα, που προκαλούσαν κατάπληξη και αποδείκνυαν την αλήθεια του χριστιανικού κηρύγματος.
Ο Στέφανος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου και στη φιλανθρωπική δράση. Για τη προσφορά και τις αρετές του τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Με το χάρισμα αυτό θεράπευε ασθενείς και αποδείκνυε τη δύναμη του Χριστού. Με τη βαθιά θεολογική του κατάρτιση ανέτρεπε εύκολα τις κακοδοξίες των ιουδαίων για το έργο του Χριστού, προκαλώντας την οργή και το φθόνο τους.
Οι Ιουδαίοι, όμως, καθώς ήταν προκατειλημμένοι, εξαπέλυσαν συκοφάντες ανάμεσα στο λαό, που διέδιδαν ότι άκουσαν το Στέφανο να βλαστημεί το Μωϋσή και το Θεό.
Με αφορμή, λοιπόν, αυτές τις συκοφαντίες, που οι ίδιοι είχαν ενσπείρει, άρπαξαν με μίσος το Στέφανο και τον οδήγησαν μπροστά στο Συνέδριο, τάχα για να απολογηθεί.
Η απολογία του Στεφάνου υπήρξε πρότυπο τόλμης και θάρρους. Χωρίς να φοβηθεί καθόλου, εξαπέλυσε λόγια- κεραυνούς εναντίον των Ιουδαίων. Και από υπόδικος, ορθώθηκε θυελλώδης ελεγκτής και κατήγορος.
Τότε ακράτητοι από το μίσος οι Ιουδαίοι, τον έσυραν έξω από την πόλη, όπου τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό.
Εκεί φάνηκε και η μεγάλη συγχωρητικότητα του Στεφάνου προς τους εχθρούς του με τη φράση του, «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην». Κύριε μη λογαριάσεις σ’ αυτούς την αμαρτία αυτή.

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Απολυτίκιο: « Βασίλειον διάδημα, ἐστέφθη σή κορυφή, ἐξ ἄθλων ὧν ὑπέμεινας, ὑπέρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Μαρτύρων Πρωτοάθλε Στέφανε σύ γάρ τήν Ἰουδαίων, ἀπελέγξας μανίαν, εἶδες σου τόν Σωτήρα, τοῦ Πατρός δεξιόθεν. Αὐτόν οὔν ἐκδυσώπει ἀεί, ὑπέρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν».
Read more »

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΣΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΑΣ


                                                                               
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΤΕ ΣΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΑΣ ΝΑ ΣΤΕ ΚΑΛΑ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΓΙΝΑΤΕ ΜΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΝΑ ΛΑΒΕΤΕ ΜΕΡΟΣ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΧΟΛΙΟ
ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΣΕ ΚΑΤΗ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΓΝΩΣΤΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ  ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑΣ ΣΤΟ FAKEBOOK
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΝΤΑ  
Read more »

ΑΝΑΚΙΝΟΣΗ ΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΝΙΚΉΤΡΙΑ ΕΊΝΑΙ !!


ΝΙΚΉΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΓΟΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η  http://www.facebook.com/anastasia.avr.5?fref=pb


ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΑΣ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΧΤΗΚΑΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕΧΡΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΩΣΕΤΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΑΣ ΑΛΛΙΩΣ ΑΚΥΡΩΝΕΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΕΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΚΛΗΡΩΤΙΔΑ ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΜΕΧΡΙ 1/01/2013
Read more »

ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012  
ΕΓΩ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΩ ΕΛΕΓΧΩ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΥΩ ΓΕΝΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΖΗΛΩΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΝ / ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ 3:19
Read more »

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΛΛΗΝΙΚΗ


Απόδοση στη νεολληνική:
Η παραβολή της χήρας και του άδικου κριτή
18
ΛΟΥΚΑΣ (LK.) 18 
Έλεγε μάλιστα μια παραβολή σ' αυτούς για το ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχονται και να μην κουράζονται, 2 λέγοντας: «Κάποιος κριτής ήταν σε κάποια πόλη, που το Θεό δε φοβόταν και που άνθρωπο δεν ντρεπόταν. 3 Και μια χήρα ήταν στην πόλη εκείνη και ερχόταν προς αυτόν λέγοντας: “Δώσε μου το δίκιο μου από τον αντίδικό μου”. 4 Αλλά δεν ήθελε να το κάνει για ένα χρονικό διάστημα. Μετά όμως από αυτά είπε μέσα του: “Αν και το Θεό δε φοβάμαι ούτε άνθρωπο ντρέπομαι, 5 επειδή όμως με κουράζει αυτή η χήρα, θα της δώσω το δίκιο της, για να μην έρχεται και με καταπιέζει ως το τέλος της υπόθεσής της”. 6 Είπε λοιπόν ο Κύριος: «Ακούσατε τι λέει ο άδικος κριτής. 7 Και ο Θεός δε θα αποδώσει τη δικαιοσύνη για τους εκλεκτούς του, που φωνάζουν σ' αυτόν ημέρα και νύχτα, και θα βραδύνει γι' αυτούς; 8 Σας λέω ότι θα αποδώσει τη δικαιοσύνη γι' αυτούς γρήγορα. Όμως ο Υιός του ανθρώπου, όταν έρθει, άραγε θα βρει την πίστη πάνω στη γη;»
Η παραβολή του τελώνη και του Φαρισαίου
9 Και αυτήν την παραβολή είπε τότε προς μερικούς, που είχαν πεποίθηση για τους εαυτούς τους ότι είναι δίκαιοι και που εξουθένωναν τους υπόλοιπους: 10 «Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ναό να προσευχηθούν: ο ένας Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. 11 Ο Φαρισαίος στάθηκε και προσευχόταν ως προς τον εαυτό του αυτά: “Θεέ, σ' ευχαριστώ, γιατί δεν είμαι όπως ακριβώς οι υπόλοιποι άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και όπως αυτός ο τελώνης. 12 Νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα, αποδεκατίζω όλα όσα αποχτώ”. 13 Ο τελώνης, όμως, είχε σταθεί από μακριά και δεν ήθελε ούτε τα μάτια του να σηκώσει πάνω στον ουρανό, αλλά χτυπούσε το στήθος του, λέγοντας: «Θεέ, ας είσαι ευμενής σ' εμένα τον αμαρτωλό». 14 Σας λέω, αυτός ο τελευταίος κατέβηκε δικαιωμένος στον οίκο του παρά εκείνος. Γιατί καθένας που υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, όποιος όμως ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί».
Ο Ιησούς ευλογεί τα μικρά παιδιά
(Μτ. 19:13-15, Μκ. 10:13-16)
15 Του πρόσφεραν τότε και τα βρέφη, για να τα αγγίζει. αλλά όταν το είδαν οι μαθητές τούς επιτιμούσαν. 16 Ο Ιησούς όμως τα προσκάλεσε, λέγοντας: «Αφήστε τα παιδιά να έρχονται προς εμένα και μην τα εμποδίζετε, γιατί για τέτοιους είναι η βασιλεία του Θεού. 17 Αλήθεια σας λέω, όποιος δε δεχτεί τη βασιλεία του Θεού σαν παιδί, δε θα εισέλθει σ' αυτή».
Ο πλούσιος άρχοντας
(Μτ. 19:16-30, Μκ. 10:17-31)
18 Και κάποιος άρχοντας τον επερώτησε λέγοντας: «Δάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω, για να κληρονομήσω ζωή αιώνια;» 19 Του είπε τότε ο Ιησούς: «Τι με λες αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός. 20 Τις εντολές τις ξέρεις: Μη μοιχέψεις, μη φονεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». 21 Εκείνος είπε: «Αυτά όλα τα φύλαξα από τη νεότητά μου». 22 Όταν το άκουσε τότε ο Ιησούς, του είπε: «Ακόμα ένα σου λείπει: πούλησε όλα όσα έχεις και διαμοίρασέ τα σε φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στους ουρανούς, και έλα ακολούθα με». 23 Εκείνος, όταν άκουσε αυτά, έγινε περίλυπος. γιατί ήταν πάρα πολύ πλούσιος. 
24 Όταν ο Ιησούς τότε τον είδε, που έγινε περίλυπος, είπε: «Πόσο δύσκολα εκείνοι που έχουν τα χρήματα μπαίνουν στη βασιλεία του Θεού! 25 Γιατί είναι ευκολότερο μια καμήλα να εισέλθει από τρύπα βελόνας παρά πλούσιος να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού». 26 Είπαν τότε όσοι άκουσαν: «Και ποιος δύναται να σωθεί;» 27 Εκείνος είπε: «Τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά  για το Θεό». 28 Είπε τότε ο Πέτρος: «Ιδού, εμείς αφήσαμε τα δικά μας πράγματα και σε ακολουθήσαμε». 29 Εκείνος τους είπε: «Αλήθεια σας λέω ότι κανείς δεν υπάρχει που να άφησε οικία, ή γυναίκα ή αδελφούς ή γονείς ή παιδιά, εξαιτίας της βασιλείας του Θεού, 30 που να μην απολάβει πολλαπλάσια σε τούτο τον καιρό και στον αιώνα τον ερχόμενο ζωή αιώνια».
Τρίτη πρόρρηση ταυ θανάτου και της ανάστασής του
(Μτ. 20:17-19, Μκ. 10:32-34)
31 Τότε παράλαβε τους δώδεκα και είπε προς αυτούς: «Ιδού, ανεβαίνουμε στην Ιερουσαλήμ, και θα τελεστούν όλα τα γραμμένα μέσω των προφητών για τον Υιό του ανθρώπου. 32 Γιατί θα παραδοθεί στους εθνικούς και θα εμπαιχτεί και θα τον κακομεταχειριστούν και θα φτυστεί 33 και, αφού τον μαστιγώσουν, θα τον σκοτώσουν, και την ημέρα την τρίτη θα αναστηθεί». 34 Και αυτοί δεν κατάλαβαν τίποτα από αυτά, και αυτός ο λόγος ήταν συνεχώς κρυμμένος από αυτούς και δεν καταλάβαιναν τα λεγόμενα.
Η θεραπεία του τυφλού ζητιάνου
(Μτ. 20:29-34, Μκ. 10:46-52)
35 Συνέβηκε τότε, ενώ αυτός πλησίαζε στην Ιεριχώ, κάποιος τυφλός να κάθεται ζητιανεύοντας δίπλα στο δρόμο. 36 Και όταν άκουσε το πλήθος να περνά, ζητούσε να μάθει τι σημαίνει αυτό. 37 Του ανάγγειλαν, λοιπόν, ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος περνάει από εκεί. 38 Και τότε φώναξε δυνατά, λέγοντας: «Ιησού, γιε του Δαβίδ, ελέησέ με». 39 Και εκείνοι που προηγούνταν τον επιτιμούσαν για να σωπάσει, αυτός όμως πολύ περισσότερο έκραζε: «Γιε του Δαβίδ, ελέησέ με». 40 Στάθηκε τότε ο Ιησούς και διέταξε να τον φέρουν προς αυτόν. Και όταν αυτός πλησίασε, τον ρώτησε: 41 «Τι θέλεις να σου κάνω;» Εκείνος απάντησε: «Κύριε, να ξαναδώ». 42 Και ο Ιησούς του είπε: «Ξαναδές. η πίστη σου σε έχει σώσει». 43 Και αμέσως ξαναείδε και τον ακολουθούσε δοξάζοντας το Θεό. Και όλος ο λαός, όταν το είδε, έδωσε αίνο στο Θεό.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ




                       Αρχαίο Κείμενο 
18:1 Ελεγεν δε παραβολην αυτοις προς το δειν πάντοτε προσεύχεσθαι αυτους και μη εγκακειν, 2 λέγων, Κριτής τις ην εν τινι πόλει τον θεον μη φοβούμενος και ανθρωπον μη εντρεπόμενος. 3 χήρα δε ην εν τη πόλει εκείνη και ηρχετο προς αυτον λέγουσα, Εκδίκησόν με απο του αντιδίκου μου. 4 και ουκ ηθελεν επι χρόνον, μετα δε ταυτα ειπεν εν εαυτω, Ει και τον θεον ου φοβουμαι ουδε ανθρωπον εντρέπομαι, 5 διά γε το παρέχειν μοι κόπον την χήραν ταύτην εκδικήσω αυτήν, ινα μη εις τέλος ερχομένη υπωπιάζη με. 6 Ειπεν δε ο κύριος, Ακούσατε τί ο κριτης της αδικίας λέγει. 7 ο δε θεος ου μη ποιήση την εκδίκησιν των εκλεκτων αυτου των βοώντων αυτω ημέρας και νυκτός, και μακροθυμει επ' αυτοις; 8 λέγω υμιν οτι ποιήσει την εκδίκησιν αυτων εν τάχει. πλην ο υιος του ανθρώπου ελθων αρα ευρήσει την πίστιν επι της γης; 9 Ειπεν δε και πρός τινας τους πεποιθότας εφ' εαυτοις οτι εισιν δίκαιοι και εξουθενουντας τους λοιπους την παραβολην ταύτην. 10 Ανθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερον προσεύξασθαι, ο εις Φαρισαιος και ο ετερος τελώνης. 11 ο Φαρισαιος σταθεις προς εαυτον ταυτα προσηύχετο, Ο θεός, ευχαριστω σοι οτι ουκ ειμι ωσπερ οι λοιποι των ανθρώπων, αρπαγες, αδικοι, μοιχοί, η και ως ουτος ο τελώνης. 12 νηστεύω δις του σαββάτου, αποδεκατω πάντα οσα κτωμαι. 13 ο δε τελώνης μακρόθεν εστως ουκ ηθελεν ουδε τους οφθαλμους επαραι εις τον ουρανόν, αλλ ετυπτεν το στηθος αυτου λέγων, Ο θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλω. 14 λέγω υμιν, κατέβη ουτος δεδικαιωμένος εις τον οικον αυτου παρ' εκεινον. οτι πας ο υψων εαυτον ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινων εαυτον υψωθήσεται. 15 Προσέφερον δε αυτω και τα βρέφη ινα αυτων απτηται. ιδόντες δε οι μαθηται επετίμων αυτοις. 16 ο δε Ιησους προσεκαλέσατο αυτα λέγων, Αφετε τα παιδία ερχεσθαι πρός με και μη κωλύετε αυτά, των γαρ τοιούτων εστιν η βασιλεία του θεου. 17 αμην λέγω υμιν, ος αν μη δέξηται την βασιλείαν του θεου ως παιδίον, ου μη εισέλθη εις αυτήν. 18 Και επηρώτησέν τις αυτον αρχων λέγων, Διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσας ζωην αιώνιον κληρονομήσω; 19 ειπεν δε αυτω ο Ιησους, Τί με λέγεις αγαθόν; ουδεις αγαθος ει μη εις ο θεός. 20 τας εντολας οιδας. Μη μοιχεύσης, Μη φονεύσης, Μη κλέψης, Μη ψευδομαρτυρήσης, Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα. 21 ο δε ειπεν, Ταυτα πάντα εφύλαξα εκ νεότητος. 22 ακούσας δε ο Ιησους ειπεν αυτω, Ετι εν σοι λείπει. πάντα οσα εχεις πώλησον και διάδος πτωχοις, και εξεις θησαυρον εν τοις ουρανοις, και δευρο ακολούθει μοι. 23 ο δε ακούσας ταυτα περίλυπος εγενήθη, ην γαρ πλούσιος σφόδρα. 24 Ιδων δε αυτον ο Ιησους περίλυπον γενόμενον ειπεν, Πως δυσκόλως οι τα χρήματα εχοντες εις την βασιλείαν του θεου εισπορεύονται. 25 ευκοπώτερον γάρ εστιν κάμηλον δια τρήματος βελόνης εισελθειν η πλούσιον εις την βασιλείαν του θεου εισελθειν. 26 ειπαν δε οι ακούσαντες, Και τίς δύναται σωθηναι; 27 ο δε ειπεν, Τα αδύνατα παρα ανθρώποις δυνατα παρα τω θεω εστιν. 28 Ειπεν δε ο Πέτρος, Ιδου ημεις αφέντες τα ιδια ηκολουθήσαμέν σοι. 29 ο δε ειπεν αυτοις, Αμην λέγω υμιν οτι ουδείς εστιν ος αφηκεν οικίαν η γυναικα η αδελφους η γονεις η τέκνα ενεκεν της βασιλείας του θεου, 30 ος ουχι μη απολάβη πολλαπλασίονα εν τω καιρω τούτω και εν τω αιωνι τω ερχομένω ζωην αιώνιον. 31 Παραλαβων δε τους δώδεκα ειπεν προς αυτούς, Ιδου αναβαίνομεν εις Ιερουσαλήμ, και τελεσθήσεται πάντα τα γεγραμμένα δια των προφητων τω υιω του ανθρώπου. 32 παραδοθήσεται γαρ τοις εθνεσιν και εμπαιχθήσεται και υβρισθήσεται και εμπτυσθήσεται, 33 και μαστιγώσαντες αποκτενουσιν αυτόν, και τη ημέρα τη τρίτη αναστήσεται. 34 και αυτοι ουδεν τούτων συνηκαν, και ην το ρημα τουτο κεκρυμμένον απ' αυτων, και ουκ εγίνωσκον τα λεγόμενα. 35 Εγένετο δε εν τω εγγίζειν αυτον εις Ιεριχω τυφλός τις εκάθητο παρα την οδον επαιτων. 36 ακούσας δε οχλου διαπορευομένου επυνθάνετο τί ειη τουτο. 37 απήγγειλαν δε αυτω οτι Ιησους ο Ναζωραιος παρέρχεται. 38 και εβόησεν λέγων, Ιησου, υιε Δαυίδ, ελέησόν με. 39 και οι προάγοντες επετίμων αυτω ινα σιγήση. αυτος δε πολλω μαλλον εκραζεν, Υιε Δαυίδ, ελέησόν με. 40 σταθεις δε ο Ιησους εκέλευσεν αυτον αχθηναι προς αυτόν. εγγίσαντος δε αυτου επηρώτησεν αυτόν, 41 Τί σοι θέλεις ποιήσω; ο δε ειπεν, Κύριε, ινα αναβλέψω. 42 και ο Ιησους ειπεν αυτω, Ανάβλεψον. η πίστις σου σέσωκέν σε. 43 και παραχρημα ανέβλεψεν, και ηκολούθει αυτω δοξάζων τον θεόν. και πας ο λαος ιδων εδωκεν αινον τω θεω. 
Read more »

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

.Τα Κάλαντα

Τα κάλαντα είναι ένα τραγούδι, μια παράδοση και μια χαρμόσυνη αναγγελία. Τα κάλαντα πήραν το όνομα τους από τις καλένδες του Ιανουαρίου. Οι καλένδες ήταν οι πρώτες ημέρες των Ρωμαϊκών μηνών και συγγενείς και φίλοι αντάλλασσαν επισκέψεις και δώρα, που ήταν μέλι, ξερά σύκα, χουρμάδες, χυλό και μικρά νομίσματα. 

Τα κάλαντα είναι μίγμα θρησκευτικού και κοσμικού περιεχομένου. Στην αρχή εξαγγέλλεται και περιγράφεται το θρησκευτικό γεγονός και μετά ακολουθούν τα εγκώμια για τα διάφορα πρόσωπα της οικογένειας ανάλογα με τα χαρίσματα τους, την ηλικία τους, το επάγγελμα τους ή την κοινωνική τους θέση.

Χριστουγεννιάτικο στεφάνι

Στα χωριά συνηθίζουν να κρεμάνε στους τοίχους και τις εξώπορτες ολόκληρες πλεξούδες από σκόρδα που πάνω τους καρφώνουν μοσχοκάρφια, δηλαδή γαριφαλάκια για να διώξουν την κακογλωσσιά που «καρφώνει» την ευτυχία του σπιτιού τους.

Διακοσμημένο με χριστουγεννιάτικα στολίδια, το στεφάνι από έλατο στην εξώπορτα, εκτός από το καλωσόρισμα στους καλεσμένους φέρνει τύχη στο σπίτι. Βασική η ύπαρξη του σκόρδου στο δέσιμό του που προφυλάσσει από το κακό μάτι.

Το χριστόψωμο στην Κρήτη

Το ζύμωμα του χριστόψωμου στη Κρήτη είναι έργο θείο και έθιμο καθαρά χριστιανικό. Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι το χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί αφού θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειας του.

Χρησιμοποιούν καλό αλεύρι και ακριβά υλικά, όπως ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα. Μαζεύονται οι γυναίκες του σπιτιού και μέχρι να γίνει το προζύμι, τραγουδούν, «ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει».

Πλάθουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από τη ζύμη και στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι που συμβολίζει τη γονιμότητα. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το πιρούνι για να βγάλουν το «κακό μάτι» και να «καρφώσουν» την κακογλωσσιά.

Ο νοικοκύρης του σπιτιού παίρνει το χριστόψωμο, το σταυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σε όλους όσους παρευρίσκονται στο τραπέζι, σαν συμβολισμό της Θείας Κοινωνίας, που ο Χριστός έδωσε τον Άρτο της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένεια του.

Το «τάισμα» της βρύσης στην Κεντρική Ελλάδα

Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το λεγόμενο «τάισμα της βρύσης», σε χωριά της Κεντρικής Ελλάδας. Οι κοπέλες τα χαράματα πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το «άκραντο νερό», δηλαδή αμίλητο γιατί δεν βγάζουν λέξη σε όλη τη διαδρομή. Όταν πάρουν το νερό, αλείφουν τη βρύση με βούτυρο και μέλι με την ευχή, όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι, και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους.

Για να έχουν καλή σοδειά, όταν φθάνουν εκεί, την ταΐζουν με διάφορα προϊόντα όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Έλεγαν μάλιστα ότι όποια κοπέλα πήγαινε πρώτη στη βρύση θα ήταν η πιο τυχερή όλο το χρόνο. Έπειτα έριχναν στη στάμνα που θα έφερναν το νερό, ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, κλέβουν το νερό από τη βρύση και γυρίζουν στο σπίτι τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το «άκραντο νερό». Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού και σκορπίζουν και τα τρία χαλίκια στο σπίτι. Στη λαϊκή μας παράδοση ο βάτος φέρνει αισιοδοξία και καλά μαντάτα και διώχνει τα ξόρκια.

«Πάντρεμα της φωτιάς»

Στα χωριά της Έδεσσας την παραμονή των Χριστουγέννων «παντρεύουν τη φωτιά», δηλαδή παίρνουν ένα ξύλο με θηλυκό όνομα, δηλαδή κερασιάς και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα, δηλ. από βάτο. Βάζουν τα ξύλα στο τζάκι να καούν και ανάλογα με τον κρότο ή τη φλόγα τους μπορούν να προβλέψουν τα μελλούμενα είτε για τον καιρό είτε για τη σοδειά τους. Η λαϊκή μας παράδοση θέλει τα αγκαθωτά δέντρα να απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους.

Στη Θεσσαλία, όταν τα κορίτσια επιστρέφουν από την εκκλησία, ανήμερα Χριστούγεννα, βάζουν δίπλα στο τζάκι κλαδιά κέδρου που τα ξεδιαλέγουν να είναι λυγερά, ενώ τα αγόρια βάζουν από αγριοκερασιά. Τα λυγερά αυτά κλαδιά αντιπροσωπεύουν τις επιθυμίες τους για μια όμορφη ζωή. Όποιο κλωνάρι καεί πρώτο αυτό είναι καλό σημάδι γιατί αυτός ο νέος ή η νέα θα παντρευτεί πρώτα.

Τα Χριστόξυλα

Σε πολλά χωριά της Μακεδονίας από τις παραμονές των Χριστουγέννων ο νοικοκύρης του σπιτιού ψάχνει στα χωράφια και βρίσκει ένα μεγάλο χοντρό και γερό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Η νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι αλλά με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη.

Καθαρίζουν ακόμα και την καπνοδόχο, για να μην βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια όπως λένε στα χριστουγεννιάτικα παραμύθια και μαγαρίσουν το σπίτι. Βάζει λοιπόν το Χριστόξυλο στο τζάκι την παραμονή και το ανάβει αφήνοντας το να σιγοκαίει όλο το δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα. Στη λαϊκή παράδοση πίστευαν ότι η στάχτη αυτή προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό και καθώς καίγεται, ζεσταίνεται ο Χριστός στη φάτνη.

Στη Σκιάθο, οι πιο παλιοί λένε ότι από την 1η Δεκεμβρίου οι καλικάντζαροι ετοιμάζουν το καράβι τους για να έρθουν στο νησί. Την παραμονή των Χριστουγέννων το ρίχνουν στο γιαλό και φθάνουν ανήμερα. Από τότε μέχρι τα Φώτα κανείς δεν τολμάει να βγει νύχτα από το σπίτι του γιατί θα τον βουβάνουν. Την παραμονή των Φώτων, όμως, οι καλικάντζαροι τα μαζεύουν γρήγορα και φεύγουν τρέχοντας μην τους προφτάσει ο παπάς με τον αγιασμό και τους ζεματίσει.

Οι Μωμόγεροι του νομού Δράμας

Η λαϊκή φαντασία οργιάζει με τις σκανταλιές των καλικάντζαρων που βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν στον επάνω κόσμο, τότε που τα νερά είναι «αβάφτιστα». Η όψη τους τρομακτική και οι σκανταλιές τους απερίγραπτες, αλλά και ο τρόμος τους άλλος τόσος για τη φωτιά. Στα χωριά Πλατανιά και Σιταγροί της Δράμας συναντάμε το έθιμο των Μωμόγερων που προέρχεται από τους Πόντιους πρόσφυγες.

Η ονομασία τους προέρχεται από το μίμος ή το μώμος και το γέρος και συνδέεται με τις μιμητικές τους κινήσεις. Φοράνε τομάρια λύκων ή τράγων ή είναι ντυμένοι με στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά και έχουν την μορφή γέρων. Οι Μωμόγεροι προσδοκώντας τύχη για τη νέα χρονιά, γυρίζουν σε παρέες όλο το δωδεκαήμερο, ψάλλοντας τα κάλαντα ή άλλους ευχετικούς στίχους.

Όταν οι παρέες συναντηθούν κάνουν ψευτοπόλεμο μεταξύ τους ώσπου η μία ομάδα να νικήσει και η άλλη να δηλώσει υποταγή. Το ίδιο έθιμο με παραλλαγές γίνεται στην Κοζάνη και τη Καστοριά με την ονομασία Ραγκουτσάρια. 
Read more »

Η ΕΠΊΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΎ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ ΜΑΣ (ΔΕΊΤΕ ΤΟ ΒΊΝΤΕΟ)


Είναι δίπλα μας καθημερινά και δεν τον βλέπουμε! Γιατί καθημερινά τα μάτια της ψυχής μας είναι κλειστά!

Όσο Χριστιανός και αν είσαι όση νηστεία και αν κάνεις και στην εκκλησία να πηγαίνεις, αν δεν ανοίξεις τα μάτια σου δεν θα τον δεις!

Ακολουθεί ταινία μικρού μήκους. Είναι η ιστορία της Μαρίας και του μικρού Βασιλάκη. 

Πως παρουσιάζεται Ο Κύριος μας.  Αξίζει να αφιερώσετε λίγο από το χρόνο σας. Θα καταλάβετε πως παρουσιάζεται Ο Κύριος καθημερινά δίπλα μας.

Read more »

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

(Σιναΐτικη ἀφαβητικὴ ἀκροστοιχίδα) 
Ἦχος α´. Ῥυθμὸς τετράσημος.

 ναρχος Θεὸς καταβέβηκεν καὶ ἐν τῇ Παρθένῳ κατώκοισεν 
ερου ρεμ ερου ρεμ ρερου ρερου ρερου ρεμ 
χαῖρε Ἄχραντε.

Βασιλεὺς τῶν ὅλων καὶ Κύριος ἦλθε τὸν Ἀδὰμ ἀναπλάσασθαι 
ερου ρεμ ερου ρεμ ρερου ρε και τενενά 
χαῖρε Δέσποινα.

Γηγενεῖς σκιρτάτε καὶ χαίρεσθε, τάξεις τῶν ἀγγέλων εὐφραίνεσθε 
ερου ρεμ ερου ρεμ ρερου ρερου ρερου ρεμ 
χαῖρε Ἄχραντε.

Δεῦτε ἐν σπηλαίῳ θεάσασθαι, κείμενον ἐν φάτνῃ τὸν Κύριον 
ερου ρεμ ερου ρεμ ρερου ρε και τενενα 
χαῖρε Δέσποινα.

ξ ἀνατολῶν μάγοι ἔρχονται δῶρα προσκομίζουσι ἄξια. 
ερου ρεμ ερου ρεμ ρερου ρερου ρερου ρεμ 
χαῖρε Ἄχραντε.

Ζητοῦν προσκυνήσαι τὸν Κύριον, τὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ τικτόμενον. 
ερου ρεμ ερου ρεμ ρερου ρε τε και τενενα 
χαῖρε Δέσποινα.

 ἀστὴρ τοὺς μάγους ὁδήγησεν ἄνω τοῦ σπηλαίου τοὺς ἔφερεν
Θεὸς Βασιλεὺς προαιώνιος τίκτεται ἐκ κόρης Θεόπαιδος. 

δὼν ὁ Ἡρῴδης ἐθαύμασε τὴν ὑπὸ τῶν μάγων ἀκρίβειαν. 
Κράζει καὶ βοᾶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς δοξολογοῦντας τὸν Κύριον. 
Λέγετε σοφοὶ καὶ διδάσκαλοι ἄρα που γεννᾶται ὁ Κύριος.

Μάγοι τῶν κηρύττουν καὶ λέγουσι Βασιλέα μέγα καὶ Κύριον. 
Τεριριριρεμ τεριριριρεμ τεμ και ανανες 
χαῖρε ἄχραντε, τεμ καὶ νενενὰ χαῖρε Δέσποινα.

Νῦν Ἡρῴδης σήμερον ἤκουσεν ἀληθείας θαῦμα κι ἐθαύμασεν 
Τεριριριρεμ τεριριριρεμ τεμ και ανανες 
χαῖρε ἄχραντε, τεμ καὶ νενενὰ χαῖρε Δέσποινα.

Ξένον καὶ παράδοξον ἄκουσμα, τὴν ὑπὸ τῶν μάγων ἀκρίβειαν 
Τεριριριρεμ τεριριριρεμ τεμ και ανανες 
χαῖρε ἄχραντε τεμ καὶ νενενὰ χαῖρε Δέσποινα.

 μακροθυμήσας καὶ Κύριος, σώσαι τοὺς εἰς Σε καταφεύγοντας 
Τεριριριρεμ τεριριριρεμ τεμ και ανανες 
χαῖρε ἄχραντε τεμ καὶ νενενὰ χαῖρε Δέσποινα.

Ποιμένες ἰδόντες ἐδόξαζον, δόξα ἐν ὑψίστοις ἐκραύγαζον. 

ῆμα Ἰωσὴφ νύκτα ἤκουσεν ἄγγελος Κυρίου ἐλάλησε. 
Σήμερον γεννᾶται ὁ Κύριος καὶ πᾶσα ἡ κτίσις ἀγάλλεται. 
Τρεῖς τὰς ὑποστάσεις ἐγνώκαμεν· Πατέρα, Υἱόν, Πνεῦμα Ἅγιον.

πὸ ἀρχαγγέλων ὑμνούμενον καὶ τῶν Σεραφεὶμ δοξαζόμενον.
Ερου ρεμ ερου ρεμ ερου ερου ρεμ 
χαῖρε ἄχραντε.

Φῶς ἐν τῷ σπηλαίῳ ἐπέφανεν καὶ τὸν κόσμον ὅλον ἐφώτισε
Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος ὑπάρχεις καὶ Κύριος.

Ψάλλοντες Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν τὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ τικτόμενον.
Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος ὑπάρχεις καὶ Κύριος.

 παρθενομήτορ καὶ Δέσποινα· σῷζε τοὺς εἰς Σὲ καταφεύγοντας.
Ερου ρεμ ερου ρεμ ερου ερου ρεμ χαίρε άχραντε. 
Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος ὑπάρχεις καὶ Κύριος.



Read more »

ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012  
ΕΛΠΙΖΕ ΕΠΙ ΚΥΡΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΑΤΤΕ ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΚΑΙ ΝΕΜΟΥ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ / ΨΑΛΜ.37:3
Read more »

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΛΛΗΝΙΚΗ



Απόδοση στη νεολληνική:
Λόγοι του Ιησού
(Μτ. 18:6-7, 21-22, Μκ. 9:42)
17
ΛΟΥΚΑΣ (LK.) 17 
Είπε μάλιστα προς τους μαθητές του: «Αδύνατο είναι το να μην έρθουν τα σκάνδαλα, όμως αλίμονο σ' αυτόν μέσω του οποίου έρχεται. 2 Είναι προτιμότερο γι' αυτόν αν μυλόπετρα τοποθετηθεί γύρω από τον τράχηλό του και ριχτεί στη θάλασσα παρά να σκανδαλίσει έναν από τους μικρούς αυτούς. 3 Προσέχετε τους εαυτούς σας. Αν αμαρτήσει ο αδελφός σου, επιτίμησέ τον, και αν μετανοήσει, άφησέ του. 4 Και αν εφτά φορές την ημέρα αμαρτήσει σ' εσένα και εφτά φορές επιστρέψει προς εσένα, λέγοντας: “Μετανοώ”, να του αφήσεις». 
5 Και τότε είπαν οι απόστολοι στον Κύριο: «Πρόσθεσέ μας πίστη». 6 Είπε όμως ο Κύριος: «Αν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα λέγατε στη συκαμινιά αυτή: “ Ξεριζώσου και φυτέψου μέσα στη θάλασσα” - και θα σας υπάκουε». 
7 «Ποιος λοιπόν από εσάς, αν έχει δούλο που οργώνει ή βόσκει, όταν αυτός εισέλθει στην οικία από τον αγρό, θα του πει: “Αμέσως πέρασε και κάθισε, για να φας”; 8 Αλλά αντίθετα δε θα του πει: “Ετοίμασε τι να δειπνήσω και ζώσου γύρω την ποδιά να με διακονείς, ωσότου φάω και πιω, και μετά από αυτά θα φας και θα πιεις εσύ”; 9 Μήπως έχει χάρη στο δούλο, επειδή έκανε αυτά που τον διέταξε; 10 Έτσι κι εσείς, όταν κάνετε όλα αυτά που σας διέταξαν, να λέτε: “Δούλοι άχρηστοι είμαστε. αυτό που οφείλαμε να κάνουμε έχουμε κάνει”».
Ο καθαρισμός των δέκα λεπρών
11 Και καθώς πορευόταν στην Ιερουσαλήμ, συνέβηκε αυτός να περνά τότε διαμέσου της Σαμάρειας και της Γαλιλαίας. 12 Και ενώ αυτός εισερχόταν σε κάποιο χωριό, τον συνάντησαν δέκα λεπροί άντρες, οι οποίοι στάθηκαν από μακριά. 13 Και αυτοί ύψωσαν τη φωνή τους, λέγοντας: «Ιησού επιστάτη, ελέησέ μας». 14 Και όταν είδε, τους είπε: «Πάτε και επιδείξτε τους εαυτούς σας στους ιερείς». Και ενώ αυτοί πήγαιναν, συνέβηκε να καθαριστούν. 15 Ένας τότε από αυτούς, όταν είδε ότι γιατρεύτηκε, επέστρεψε δοξάζοντας το Θεό με φωνή μεγάλη, 16 και έπεσε με το πρόσωπο δίπλα στα πόδια του ευχαριστώντας τον. και αυτός ήταν Σαμαρείτης. 17 Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και είπε: «Δεν καθαρίστηκαν οι δέκα; Αλλά οι εννιά πού είναι; 18 Δε βρέθηκαν να επιστρέψουν, για να δώσουν δόξα στο Θεό, παρά μόνο ο αλλοεθνής αυτός;» 19 Και είπε σ' αυτόν: «Σήκω και πήγαινε. η πίστη σου σε έχει σώσει».
Ο ερχομός της Βασιλείας του Θεού
(Μτ. 24:23-28, 37-41)
20 Και όταν ρωτήθηκε από τους Φαρισαίους πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού, τους αποκρίθηκε και είπε: «Δεν έρχεται η βασιλεία του Θεού με παρατήρηση, 21 ούτε θα πουν: “Ιδού εδώ” ή “εκεί”, γιατί ιδού, η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας». 22 Είπε τότε προς τους μαθητές: «Θα έρθουν ημέρες που θα επιθυμήσετε να δείτε μια από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου, και δε θα δείτε. 23 Και θα σας πουν: “Ιδού εκεί”, ή “ιδού εδώ” - μη φύγετε μήτε να τους ακολουθήσετε. 24 Γιατί όπως ακριβώς η αστραπή αστράφτει και λάμπει από το ένα μέρος κάτω από τον ουρανό στο άλλο μέρος κάτω από τον ουρανό, έτσι θα είναι ο Υιός του ανθρώπου κατά την Ημέρα του. 25 Πρώτα, όμως, πρέπει αυτός πολλά να πάθει και να αποδοκιμαστεί από τη γενιά αυτή. 26 Και καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και κατά τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου: 27 έτρωγαν, έπιναν, πάντρευαν, νυμφεύονταν, μέχρι την ημέρα που εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό και ήρθε ο κατακλυσμός και τους εξολόθρεψε όλους. 28 Όμοια επίσης θα είναι καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Λωτ: έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, οικοδομούσαν. 29 Αλλά την ημέρα που εξήλθε ο Λωτ από τα Σόδομα έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό και τους εξολόθρεψε όλους. 30 Κατά τον ίδιο τρόπο θα είναι την ημέρα που ο Υιός του ανθρώπου θα αποκαλυφτεί. 31 Εκείνη την ημέρα αυτός που θα είναι πάνω στο δώμα και τα σκεύη του βρίσκονται μέσα στην οικία του ας μην κατεβεί να τα πάρει, και όμοια όποιος είναι στον αγρό ας μην επιστρέψει προς τα πίσω. 32 Να θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ. 33 Όποιος ζητήσει να περισώσει τη ζωή του θα τη χάσει, και όποιος τη χάσει θα τη ζωογονήσει. 34 Σας λέω, αυτήν τη νύχτα θα είναι δύο πάνω σ' ένα κρεβάτι, ο ένας θα παραληφτεί και ο άλλος θα αφεθεί. 35 Θα είναι δύο γυναίκες που θα αλέθουν στο ίδιο μέρος, η μία θα παραληφτεί ενώ η άλλη θα αφεθεί. [36 Δύο άντρες θα είναι στον αγρό. ένας θα παραληφτεί και ο άλλος θα αφεθεί]». 37 Και αυτοί αποκρίθηκαν και του λένε: «Πού, Κύριε;» Εκείνος τους είπε: «Όπου είναι το σώμα, εκεί στο ίδιο μέρος και οι αετοί θα συναχτούν».

Read more »