ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

 16:1 Και διαγενομένου του σαββάτου Μαρία η Μαγδαληνη και Μαρία η του Ιακώβου και Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα ινα ελθουσαι αλείψωσιν αυτόν. 2 και λίαν πρωϊ τη μια των σαββάτων ερχονται επι το μνημειον ανατείλαντος του ηλίου. 3 και ελεγον προς εαυτάς, Τίς αποκυλίσει ημιν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου; 4 και αναβλέψασαι θεωρουσιν οτι αποκεκύλισται ο λίθος, ην γαρ μέγας σφόδρα. 5 και εισελθουσαι εις το μνημειον ειδον νεανίσκον καθήμενον εν τοις δεξιοις περιβεβλημένον στολην λευκήν, και εξεθαμβήθησαν. 6 ο δε λέγει αυταις, Μη εκθαμβεισθε. Ιησουν ζητειτε τον Ναζαρηνον τον εσταυρωμένον. ηγέρθη, ουκ εστιν ωδε. ιδε ο τόπος οπου εθηκαν αυτόν. 7 αλλα υπάγετε ειπατε τοις μαθηταις αυτου και τω Πέτρω οτι Προάγει υμας εις την Γαλιλαίαν. εκει αυτον οψεσθε, καθως ειπεν υμιν. 8 και εξελθουσαι εφυγον απο του μνημείου, ειχεν γαρ αυτας τρόμος και εκστασις. και ουδενι ουδεν ειπαν, εφοβουντο γάρ. 9 ά Αναστας δε πρωϊ πρώτη σαββάτου εφάνη πρωτον Μαρία τη Μαγδαληνη, παρ' ης εκβεβλήκει επτα δαιμόνια. 10 εκείνη πορευθεισα απήγγειλεν τοις μετ' αυτου γενομένοις πενθουσι και κλαίουσιν. 11 κακεινοι ακούσαντες οτι ζη και εθεάθη υπ' αυτης ηπίστησαν. 12 Μετα δε ταυτα δυσιν εξ αυτων περιπατουσιν εφανερώθη εν ετέρα μορφη πορευομένοις εις αγρόν. 13 κακεινοι απελθόντες απήγγειλαν τοις λοιποις. ουδε εκείνοις επίστευσαν. 14 Υστερον δε ανακειμένοις αυτοις τοις ενδεκα εφανερώθη, και ωνείδισεν την απιστίαν αυτων και σκληροκαρδίαν οτι τοις θεασαμένοις αυτον εγηγερμένον ουκ επίστευσαν. 15 και ειπεν αυτοις, Πορευθέντες εις τον κόσμον απαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. 16 ο πιστεύσας και βαπτισθεις σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται. 17 σημεια δε τοις πιστεύσασιν ταυτα παρακολουθήσει. εν τω ονόματί μου δαιμόνια εκβαλουσιν, γλώσσαις λαλήσουσιν καιναις, 18 και εν ταις χερσιν οφεις αρουσιν, καν θανάσιμόν τι πίωσιν ου μη αυτους βλάψη, επι αρρώστους χειρας επιθήσουσιν και καλως εξουσιν. 19 Ο μεν ουν κύριος Ιησους μετα το λαλησαι αυτοις ανελήμφθη εις τον ουρανον και εκάθισεν εκ δεξιων του θεου. 20 εκεινοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχου, του κυρίου συνεργουντος και τον λόγον βεβαιουντος δια των επακολουθούντων σημείων. έ 21 άΠάντα δε τα παρηγγελμένα τοις περι τον Πέτρον συντόμως εξήγγειλαν. Μετα δε ταυτα και αυτος ο Ιησους απο ανατολης και αχρι δύσεως εξαπέστειλεν δι' αυτων το ιερον και αφθαρτον κήρυγμα της αιωνίου σωτηρίας. αμήν. 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

  15:1 Και ευθυς πρωϊ συμβούλιον ποιήσαντες οι αρχιερεις μετα των πρεσβυτέρων και γραμματέων και ολον το συνέδριον δήσαντες τον Ιησουν απήνεγκαν και παρέδωκαν Πιλάτω. 2 και επηρώτησεν αυτον ο Πιλατος, Συ ει ο βασιλευς των Ιουδαίων; ο δε αποκριθεις αυτω λέγει, Συ λέγεις. 3 και κατηγόρουν αυτου οι αρχιερεις πολλά. 4 ο δε Πιλατος πάλιν επηρώτα αυτον λέγων, Ουκ αποκρίνη ουδέν; ιδε πόσα σου κατηγορουσιν. 5 ο δε Ιησους ουκέτι ουδεν απεκρίθη, ωστε θαυμάζειν τον Πιλατον. 6 Κατα δε εορτην απέλυεν αυτοις ενα δέσμιον ον παρητουντο. 7 ην δε ο λεγόμενος Βαραββας μετα των στασιαστων δεδεμένος οιτινες εν τη στάσει φόνον πεποιήκεισαν. 8 και αναβας ο οχλος ηρξατο αιτεισθαι καθως εποίει αυτοις. 9 ο δε Πιλατος απεκρίθη αυτοις λέγων, Θέλετε απολύσω υμιν τον βασιλέα των Ιουδαίων; 10 εγίνωσκεν γαρ οτι δια φθόνον παραδεδώκεισαν αυτον οι αρχιερεις. 11 οι δε αρχιερεις ανέσεισαν τον οχλον ινα μαλλον τον Βαραββαν απολύση αυτοις. 12 ο δε Πιλατος πάλιν αποκριθεις ελεγεν αυτοις, Τί ουν θέλετε ποιήσω ον λέγετε τον βασιλέα των Ιουδαίων; 13 οι δε πάλιν εκραξαν, Σταύρωσον αυτόν. 14 ο δε Πιλατος ελεγεν αυτοις, Τί γαρ εποίησεν κακόν; οι δε περισσως εκραξαν, Σταύρωσον αυτόν. 15 ο δε Πιλατος βουλόμενος τω οχλω το ικανον ποιησαι απέλυσεν αυτοις τον Βαραββαν, και παρέδωκεν τον Ιησουν φραγελλώσας ινα σταυρωθη. 16 Οι δε στρατιωται απήγαγον αυτον εσω της αυλης, ο εστιν πραιτώριον, και συγκαλουσιν ολην την σπειραν. 17 και ενδιδύσκουσιν αυτον πορφύραν και περιτιθέασιν αυτω πλέξαντες ακάνθινον στέφανον. 18 και ηρξαντο ασπάζεσθαι αυτόν, Χαιρε, βασιλευ των Ιουδαίων. 19 και ετυπτον αυτου την κεφαλην καλάμω και ενέπτυον αυτω, και τιθέντες τα γόνατα προσεκύνουν αυτω. 20 και οτε ενέπαιξαν αυτω, εξέδυσαν αυτον την πορφύραν και ενέδυσαν αυτον τα ιμάτια αυτου. και εξάγουσιν αυτον ινα σταυρώσωσιν αυτόν. 21 Και αγγαρεύουσιν παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναιον ερχόμενον απ' αγρου, τον πατέρα Αλεξάνδρου και Ρούφου, ινα αρη τον σταυρον αυτου. 22 και φέρουσιν αυτον επι τον Γολγοθαν τόπον, ο εστιν μεθερμηνευόμενον Κρανίου Τόπος. 23 και εδίδουν αυτω εσμυρνισμένον οινον, ος δε ουκ ελαβεν. 24 και σταυρουσιν αυτον και διαμερίζονται τα ιμάτια αυτου, βάλλοντες κληρον επ' αυτα τίς τί αρη. 25 ην δε ωρα τρίτη και εσταύρωσαν αυτόν. 26 και ην η επιγραφη της αιτίας αυτου επιγεγραμμένη, Ο βασιλευς των Ιουδαίων. 27 Και συν αυτω σταυρουσιν δύο ληστάς, ενα εκ δεξιων και ενα εξ ευωνύμων αυτου. 28 29 Και οι παραπορευόμενοι εβλασφήμουν αυτον κινουντες τας κεφαλας αυτων και λέγοντες, Ουα ο καταλύων τον ναον και οικοδομων εν τρισιν ημέραις, 30 σωσον σεαυτον καταβας απο του σταυρου. 31 ομοίως και οι αρχιερεις εμπαίζοντες προς αλλήλους μετα των γραμματέων ελεγον, Αλλους εσωσεν, εαυτον ου δύναται σωσαι. 32 ο Χριστος ο βασιλευς Ισραηλ καταβάτω νυν απο του σταυρου, ινα ιδωμεν και πιστεύσωμεν. και οι συνεσταυρωμένοι συν αυτω ωνείδιζον αυτόν. 33 Και γενομένης ωρας εκτης σκότος εγένετο εφ' ολην την γην εως ωρας ενάτης. 34 και τη ενάτη ωρα εβόησεν ο Ιησους φωνη μεγάλη, Ελωι ελωι λεμα σαβαχθανι; ο εστιν μεθερμηνευόμενον Ο θεός μου ο θεός μου, εις τί εγκατέλιπές με; 35 καί τινες των παρεστηκότων ακούσαντες ελεγον, Ιδε Ηλίαν φωνει. 36 δραμων δέ τις και γεμίσας σπόγγον οξους περιθεις καλάμω επότιζεν αυτόν, λέγων, Αφετε ιδωμεν ει ερχεται Ηλίας καθελειν αυτόν. 37 ο δε Ιησους αφεις φωνην μεγάλην εξέπνευσεν. 38 Και το καταπέτασμα του ναου εσχίσθη εις δύο απ' ανωθεν εως κάτω. 39 Ιδων δε ο κεντυρίων ο παρεστηκως εξ εναντίας αυτου οτι ουτως εξέπνευσεν ειπεν, Αληθως ουτος ο ανθρωπος υιος θεου ην. 40 Ησαν δε και γυναικες απο μακρόθεν θεωρουσαι, εν αις και Μαρία η Μαγδαληνη και Μαρία η Ιακώβου του μικρου και Ιωσητος μήτηρ και Σαλώμη, 41 αι οτε ην εν τη Γαλιλαία ηκολούθουν αυτω και διηκόνουν αυτω, και αλλαι πολλαι αι συναναβασαι αυτω εις Ιεροσόλυμα. 42 Και ηδη οψίας γενομένης, επει ην παρασκευή, ο εστιν προσάββατον, 43 ελθων Ιωσηφ ο απο Αριμαθαίας ευσχήμων βουλευτής, ος και αυτος ην προσδεχόμενος την βασιλείαν του θεου, τολμήσας εισηλθεν προς τον Πιλατον και ητήσατο το σωμα του Ιησου. 44 ο δε Πιλατος εθαύμασεν ει ηδη τέθνηκεν, και προσκαλεσάμενος τον κεντυρίωνα επηρώτησεν αυτον ει πάλαι απέθανεν. 45 και γνους απο του κεντυρίωνος εδωρήσατο το πτωμα τω Ιωσήφ. 46 και αγοράσας σινδόνα καθελων αυτον ενείλησεν τη σινδόνι και εθηκεν αυτον εν μνημείω ο ην λελατομημένον εκ πέτρας, και προσεκύλισεν λίθον επι την θύραν του μνημείου. 47 η δε Μαρία η Μαγδαληνη και Μαρία η Ιωσητος εθεώρουν που τέθειται. 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

  14:1 Ην δε το πάσχα και τα αζυμα μετα δύο ημέρας. και εζήτουν οι αρχιερεις και οι γραμματεις πως αυτον εν δόλω κρατήσαντες αποκτείνωσιν. 2 ελεγον γάρ, Μη εν τη εορτη, μήποτε εσται θόρυβος του λαου. 3 Και οντος αυτου εν Βηθανία εν τη οικία Σίμωνος του λεπρου κατακειμένου αυτου ηλθεν γυνη εχουσα αλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικης πολυτελους. συντρίψασα την αλάβαστρον κατέχεεν αυτου της κεφαλης. 4 ησαν δέ τινες αγανακτουντες προς εαυτούς, Εις τί η απώλεια αυτη του μύρου γέγονεν; 5 ηδύνατο γαρ τουτο το μύρον πραθηναι επάνω δηναρίων τριακοσίων και δοθηναι τοις πτωχοις. και ενεβριμωντο αυτη. 6 ο δε Ιησους ειπεν, Αφετε αυτήν. τί αυτη κόπους παρέχετε; καλον εργον ηργάσατο εν εμοί. 7 πάντοτε γαρ τους πτωχους εχετε μεθ' εαυτων, και οταν θέλητε δύνασθε αυτοις ευ ποιησαι, εμε δε ου πάντοτε εχετε. 8 ο εσχεν εποίησεν. προέλαβεν μυρίσαι το σωμά μου εις τον ενταφιασμόν. 9 αμην δε λέγω υμιν, οπου εαν κηρυχθη το ευαγγέλιον εις ολον τον κόσμον, και ο εποίησεν αυτη λαληθήσεται εις μνημόσυνον αυτης. 10 Και Ιούδας Ισκαριωθ ο εις των δώδεκα απηλθεν προς τους αρχιερεις ινα αυτον παραδοι αυτοις. 11 οι δε ακούσαντες εχάρησαν και επηγγείλαντο αυτω αργύριον δουναι. και εζήτει πως αυτον ευκαίρως παραδοι. 12 Και τη πρώτη ημέρα των αζύμων, οτε το πάσχα εθυον, λέγουσιν αυτω οι μαθηται αυτου, Που θέλεις απελθόντες ετοιμάσωμεν ινα φάγης το πάσχα; 13 και αποστέλλει δύο των μαθητων αυτου και λέγει αυτοις, Υπάγετε εις την πόλιν, και απαντήσει υμιν ανθρωπος κεράμιον υδατος βαστάζων. ακολουθήσατε αυτω, 14 και οπου εαν εισέλθη ειπατε τω οικοδεσπότη οτι Ο διδάσκαλος λέγει, Που εστιν το κατάλυμά μου οπου το πάσχα μετα των μαθητων μου φάγω; 15 και αυτος υμιν δείξει ανάγαιον μέγα εστρωμένον ετοιμον. και εκει ετοιμάσατε ημιν. 16 και εξηλθον οι μαθηται και ηλθον εις την πόλιν και ευρον καθως ειπεν αυτοις, και ητοίμασαν το πάσχα. 17 Και οψίας γενομένης ερχεται μετα των δώδεκα. 18 και ανακειμένων αυτων και εσθιόντων ο Ιησους ειπεν, Αμην λέγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδώσει με, ο εσθίων μετ' εμου. 19 ηρξαντο λυπεισθαι και λέγειν αυτω εις κατα εις, Μήτι εγώ; 20 ο δε ειπεν αυτοις, Εις των δώδεκα, ο εμβαπτόμενος μετ' εμου εις το τρύβλιον. 21 οτι ο μεν υιος του ανθρώπου υπάγει καθως γέγραπται περι αυτου, ουαι δε τω ανθρώπω εκείνω δι' ου ο υιος του ανθρώπου παραδίδοται. καλον αυτω ει ουκ εγεννήθη ο ανθρωπος εκεινος. 22 Και εσθιόντων αυτων λαβων αρτον ευλογήσας εκλασεν και εδωκεν αυτοις και ειπεν, Λάβετε, τουτό εστιν το σωμά μου. 23 και λαβων ποτήριον ευχαριστήσας εδωκεν αυτοις, και επιον εξ αυτου πάντες. 24 και ειπεν αυτοις, Τουτό εστιν το αιμά μου της διαθήκης το εκχυννόμενον υπερ πολλων. 25 αμην λέγω υμιν οτι ουκέτι ου μη πίω εκ του γενήματος της αμπέλου εως της ημέρας εκείνης οταν αυτο πίνω καινον εν τη βασιλεία του θεου. 26 Και υμνήσαντες εξηλθον εις το Ορος των Ελαιων. 27 Και λέγει αυτοις ο Ιησους οτι Πάντες σκανδαλισθήσεσθε, οτι γέγραπται, Πατάξω τον ποιμένα, και τα πρόβατα διασκορπισθήσονται. 28 αλλα μετα το εγερθηναί με προάξω υμας εις την Γαλιλαίαν. 29 ο δε Πέτρος εφη αυτω, Ει και πάντες σκανδαλισθήσονται, αλλ ουκ εγώ. 30 και λέγει αυτω ο Ιησους, Αμην λέγω σοι οτι συ σήμερον ταύτη τη νυκτι πριν η δις αλέκτορα φωνησαι τρίς με απαρνήση. 31 ο δε εκπερισσως ελάλει, Εαν δέη με συναποθανειν σοι, ου μή σε απαρνήσομαι. ωσαύτως δε και πάντες ελεγον. 32 Και ερχονται εις χωρίον ου το ονομα Γεθσημανί, και λέγει τοις μαθηταις αυτου, Καθίσατε ωδε εως προσεύξωμαι. 33 και παραλαμβάνει τον Πέτρον και τον Ιάκωβον και τον Ιωάννην μετ' αυτου, και ηρξατο εκθαμβεισθαι και αδημονειν, 34 και λέγει αυτοις, Περίλυπός εστιν η ψυχή μου εως θανάτου. μείνατε ωδε και γρηγορειτε. 35 και προελθων μικρον επιπτεν επι της γης, και προσηύχετο ινα ει δυνατόν εστιν παρέλθη απ' αυτου η ωρα, 36 και ελεγεν, Αββα ο πατήρ, πάντα δυνατά σοι. παρένεγκε το ποτήριον τουτο απ' εμου. αλλ ου τί εγω θέλω αλλα τί σύ. 37 και ερχεται και ευρίσκει αυτους καθεύδοντας, και λέγει τω Πέτρω, Σίμων, καθεύδεις; ουκ ισχυσας μίαν ωραν γρηγορησαι; 38 γρηγορειτε και προσεύχεσθε, ινα μη ελθητε εις πειρασμόν. το μεν πνευμα πρόθυμον η δε σαρξ ασθενής. 39 και πάλιν απελθων προσηύξατο τον αυτον λόγον ειπών. 40 και πάλιν ελθων ευρεν αυτους καθεύδοντας, ησαν γαρ αυτων οι οφθαλμοι καταβαρυνόμενοι, και ουκ ηδεισαν τί αποκριθωσιν αυτω. 41 και ερχεται το τρίτον και λέγει αυτοις, Καθεύδετε το λοιπον και αναπαύεσθε; απέχει. ηλθεν η ωρα, ιδου παραδίδοται ο υιος του ανθρώπου εις τας χειρας των αμαρτωλων. 42 εγείρεσθε αγωμεν. ιδου ο παραδιδούς με ηγγικεν. 43 Και ευθυς ετι αυτου λαλουντος παραγίνεται Ιούδας εις των δώδεκα και μετ' αυτου οχλος μετα μαχαιρων και ξύλων παρα των αρχιερέων και των γραμματέων και των πρεσβυτέρων. 44 δεδώκει δε ο παραδιδους αυτον σύσσημον αυτοις λέγων, Ον αν φιλήσω αυτός εστιν. κρατήσατε αυτον και απάγετε ασφαλως. 45 και ελθων ευθυς προσελθων αυτω λέγει, Ραββί, και κατεφίλησεν αυτόν. 46 οι δε επέβαλον τας χειρας αυτω και εκράτησαν αυτόν. 47 εις δέ τις των παρεστηκότων σπασάμενος την μάχαιραν επαισεν τον δουλον του αρχιερέως και αφειλεν αυτου το ωτάριον. 48 και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις, Ως επι ληστην εξήλθατε μετα μαχαιρων και ξύλων συλλαβειν με; 49 καθ' ημέραν ημην προς υμας εν τω ιερω διδάσκων και ουκ εκρατήσατέ με. αλλ ινα πληρωθωσιν αι γραφαί. 50 και αφέντες αυτον εφυγον πάντες. 51 Και νεανίσκος τις συνηκολούθει αυτω περιβεβλημένος σινδόνα επι γυμνου, και κρατουσιν αυτόν. 52 ο δε καταλιπων την σινδόνα γυμνος εφυγεν. 53 Και απήγαγον τον Ιησουν προς τον αρχιερέα, και συνέρχονται πάντες οι αρχιερεις και οι πρεσβύτεροι και οι γραμματεις. 54 και ο Πέτρος απο μακρόθεν ηκολούθησεν αυτω εως εσω εις την αυλην του αρχιερέως, και ην συγκαθήμενος μετα των υπηρετων και θερμαινόμενος προς το φως. 55 οι δε αρχιερεις και ολον το συνέδριον εζήτουν κατα του Ιησου μαρτυρίαν εις το θανατωσαι αυτόν, και ουχ ηυρισκον. 56 πολλοι γαρ εψευδομαρτύρουν κατ' αυτου, και ισαι αι μαρτυρίαι ουκ ησαν. 57 καί τινες αναστάντες εψευδομαρτύρουν κατ' αυτου λέγοντες 58 οτι Ημεις ηκούσαμεν αυτου λέγοντος οτι Εγω καταλύσω τον ναον τουτον τον χειροποίητον και δια τριων ημερων αλλον αχειροποίητον οικοδομήσω. 59 και ουδε ουτως ιση ην η μαρτυρία αυτων. 60 και αναστας ο αρχιερευς εις μέσον επηρώτησεν τον Ιησουν λέγων, Ουκ αποκρίνη ουδέν; τί ουτοί σου καταμαρτυρουσιν; 61 ο δε εσιώπα και ουκ απεκρίνατο ουδέν. πάλιν ο αρχιερευς επηρώτα αυτον και λέγει αυτω, Συ ει ο Χριστος ο υιος του ευλογητου; 62 ο δε Ιησους ειπεν, Εγώ ειμι, και οψεσθε τον υιον του ανθρώπου εκ δεξιων καθήμενον της δυνάμεως και ερχόμενον μετα των νεφελων του ουρανου. 63 ο δε αρχιερευς διαρρήξας τους χιτωνας αυτου λέγει, Τί ετι χρείαν εχομεν μαρτύρων; 64 ηκούσατε της βλασφημίας. τί υμιν φαίνεται; οι δε πάντες κατέκριναν αυτον ενοχον ειναι θανάτου. 65 Και ηρξαντό τινες εμπτύειν αυτω και περικαλύπτειν αυτου το πρόσωπον και κολαφίζειν αυτον και λέγειν αυτω, Προφήτευσον, και οι υπηρέται ραπίσμασιν αυτον ελαβον. 66 Και οντος του Πέτρου κάτω εν τη αυλη ερχεται μία των παιδισκων του αρχιερέως, 67 και ιδουσα τον Πέτρον θερμαινόμενον εμβλέψασα αυτω λέγει, Και συ μετα του Ναζαρηνου ησθα του Ιησου. 68 ο δε ηρνήσατο λέγων, Ουτε οιδα ουτε επίσταμαι συ τί λέγεις. και εξηλθεν εξω εις το προαύλιον. και αλέκτωρ εφώνησεν. 69 και η παιδίσκη ιδουσα αυτον ηρξατο πάλιν λέγειν τοις παρεστωσιν οτι Ουτος εξ αυτων εστιν. 70 ο δε πάλιν ηρνειτο. και μετα μικρον πάλιν οι παρεστωτες ελεγον τω Πέτρω, Αληθως εξ αυτων ει, και γαρ Γαλιλαιος ει. 71 ο δε ηρξατο αναθεματίζειν και ομνύναι οτι Ουκ οιδα τον ανθρωπον τουτον ον λέγετε. 72 και ευθυς εκ δευτέρου αλέκτωρ εφώνησεν. και ανεμνήσθη ο Πέτρος το ρημα ως ειπεν αυτω ο Ιησους οτι Πριν αλέκτορα φωνησαι δις τρίς με απαρνήση. και επιβαλων εκλαιεν. 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

 13:1 Και εκπορευομένου αυτου εκ του ιερου λέγει αυτω εις των μαθητων αυτου, Διδάσκαλε, ιδε ποταποι λίθοι και ποταπαι οικοδομαί. 2 και ο Ιησους ειπεν αυτω, Βλέπεις ταύτας τας μεγάλας οικοδομάς; ου μη αφεθη ωδε λίθος επι λίθον ος ου μη καταλυθη. 3 Και καθημένου αυτου εις το Ορος των Ελαιων κατέναντι του ιερου επηρώτα αυτον κατ' ιδίαν Πέτρος και Ιάκωβος και Ιωάννης και Ανδρέας, 4 Ειπον ημιν πότε ταυτα εσται, και τί το σημειον οταν μέλλη ταυτα συντελεισθαι πάντα. 5 ο δε Ιησους ηρξατο λέγειν αυτοις, Βλέπετε μή τις υμας πλανήση. 6 πολλοι ελεύσονται επι τω ονόματί μου λέγοντες οτι Εγώ ειμι, και πολλους πλανήσουσιν. 7 οταν δε ακούσητε πολέμους και ακοας πολέμων, μη θροεισθε. δει γενέσθαι, αλλ ουπω το τέλος. 8 εγερθήσεται γαρ εθνος επ' εθνος και βασιλεία επι βασιλείαν, εσονται σεισμοι κατα τόπους, εσονται λιμοί. αρχη ωδίνων ταυτα. 9 βλέπετε δε υμεις εαυτούς. παραδώσουσιν υμας εις συνέδρια και εις συναγωγας δαρήσεσθε και επι ηγεμόνων και βασιλέων σταθήσεσθε ενεκεν εμου εις μαρτύριον αυτοις. 10 και εις πάντα τα εθνη πρωτον δει κηρυχθηναι το ευαγγέλιον. 11 και οταν αγωσιν υμας παραδιδόντες, μη προμεριμνατε τί λαλήσητε, αλλ ο εαν δοθη υμιν εν εκείνη τη ωρα τουτο λαλειτε, ου γάρ εστε υμεις οι λαλουντες αλλα το πνευμα το αγιον. 12 και παραδώσει αδελφος αδελφον εις θάνατον και πατηρ τέκνον, και επαναστήσονται τέκνα επι γονεις και θανατώσουσιν αυτούς. 13 και εσεσθε μισούμενοι υπο πάντων δια το ονομά μου. ο δε υπομείνας εις τέλος ουτος σωθήσεται. 14 Οταν δε ιδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως εστηκότα οπου ου δει, ο αναγινώσκων νοείτω, τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα ορη, 15 ο δε επι του δώματος μη καταβάτω μηδε εισελθάτω αραί τι εκ της οικίας αυτου, 16 και ο εις τον αγρον μη επιστρεψάτω εις τα οπίσω αραι το ιμάτιον αυτου. 17 ουαι δε ταις εν γαστρι εχούσαις και ταις θηλαζούσαις εν εκείναις ταις ημέραις. 18 προσεύχεσθε δε ινα μη γένηται χειμωνος. 19 εσονται γαρ αι ημέραι εκειναι θλιψις οια ου γέγονεν τοιαύτη απ' αρχης κτίσεως ην εκτισεν ο θεος εως του νυν και ου μη γένηται. 20 και ει μη εκολόβωσεν κύριος τας ημέρας, ουκ αν εσώθη πασα σάρξ. αλλα δια τους εκλεκτους ους εξελέξατο εκολόβωσεν τας ημέρας. 21 και τότε εάν τις υμιν ειπη, Ιδε ωδε ο Χριστός, Ιδε εκει, μη πιστεύετε. 22 εγερθήσονται γαρ ψευδόχριστοι και ψευδοπροφηται και δώσουσιν σημεια και τέρατα προς το αποπλαναν, ει δυνατόν, τους εκλεκτούς. 23 υμεις δε βλέπετε. προείρηκα υμιν πάντα. 24 Αλλα εν εκείναις ταις ημέραις μετα την θλιψιν εκείνην ο ηλιος σκοτισθήσεται, και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτης, 25 και οι αστέρες εσονται εκ του ουρανου πίπτοντες, και αι δυνάμεις αι εν τοις ουρανοις σαλευθήσονται. 26 και τότε οψονται τον υιον του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλαις μετα δυνάμεως πολλης και δόξης. 27 και τότε αποστελει τους αγγέλους και επισυνάξει τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσάρων ανέμων απ' ακρου γης εως ακρου ουρανου. 28 Απο δε της συκης μάθετε την παραβολήν. οταν ηδη ο κλάδος αυτης απαλος γένηται και εκφύη τα φύλλα, γινώσκετε οτι εγγυς το θέρος εστίν. 29 ουτως και υμεις, οταν ιδητε ταυτα γινόμενα, γινώσκετε οτι εγγύς εστιν επι θύραις. 30 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη μέχρις ου ταυτα πάντα γένηται. 31 ο ουρανος και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρελεύσονται. 32 Περι δε της ημέρας εκείνης η της ωρας ουδεις οιδεν, ουδε οι αγγελοι εν ουρανω ουδε ο υιός, ει μη ο πατήρ. 33 βλέπετε αγρυπνειτε. ουκ οιδατε γαρ πότε ο καιρός εστιν. 34 ως ανθρωπος απόδημος αφεις την οικίαν αυτου και δους τοις δούλοις αυτου την εξουσίαν, εκάστω το εργον αυτου, και τω θυρωρω ενετείλατο ινα γρηγορη. 35 γρηγορειτε ουν, ουκ οιδατε γαρ πότε ο κύριος της οικίας ερχεται, η οψε η μεσονύκτιον η αλεκτοροφωνίας η πρωϊ, 36 μη ελθων εξαίφνης ευρη υμας καθεύδοντας. 37 ο δε υμιν λέγω, πασιν λέγω, γρηγορειτε.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

 12:1 Και ηρξατο αυτοις εν παραβολαις λαλειν, Αμπελωνα ανθρωπος εφύτευσεν, και περιέθηκεν φραγμον και ωρυξεν υπολήνιον και ωκοδόμησεν πύργον, και εξέδετο αυτον γεωργοις, και απεδήμησεν. 2 και απέστειλεν προς τους γεωργους τω καιρω δουλον, ινα παρα των γεωργων λάβη απο των καρπων του αμπελωνος. 3 και λαβόντες αυτον εδειραν και απέστειλαν κενόν. 4 και πάλιν απέστειλεν προς αυτους αλλον δουλον. κακεινον εκεφαλίωσαν και ητίμασαν. 5 και αλλον απέστειλεν, κακεινον απέκτειναν, και πολλους αλλους, ους μεν δέροντες ους δε αποκτέννοντες. 6 ετι ενα ειχεν, υιον αγαπητόν. απέστειλεν αυτον εσχατον προς αυτους λέγων οτι Εντραπήσονται τον υιόν μου. 7 εκεινοι δε οι γεωργοι προς εαυτους ειπαν οτι Ουτός εστιν ο κληρονόμος. δευτε αποκτείνωμεν αυτόν, και ημων εσται η κληρονομία. 8 και λαβόντες απέκτειναν αυτόν, και εξέβαλον αυτον εξω του αμπελωνος. 9 τί ουν ποιήσει ο κύριος του αμπελωνος; ελεύσεται και απολέσει τους γεωργούς, και δώσει τον αμπελωνα αλλοις. 10 ουδε την γραφην ταύτην ανέγνωτε, Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγενήθη εις κεφαλην γωνίας. 11 παρα κυρίου εγένετο αυτη, και εστιν θαυμαστη εν οφθαλμοις ημων; 12 Και εζήτουν αυτον κρατησαι, και εφοβήθησαν τον οχλον, εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ειπεν. και αφέντες αυτον απηλθον. 13 Και αποστέλλουσιν προς αυτόν τινας των Φαρισαίων και των Ηρωδιανων ινα αυτον αγρεύσωσιν λόγω. 14 και ελθόντες λέγουσιν αυτω, Διδάσκαλε, οιδαμεν οτι αληθης ει και ου μέλει σοι περι ουδενός, ου γαρ βλέπεις εις πρόσωπον ανθρώπων, αλλ' επ' αληθείας την οδον του θεου διδάσκεις. εξεστιν δουναι κηνσον Καίσαρι η ου; δωμεν η μη δωμεν; 15 ο δε ειδως αυτων την υπόκρισιν ειπεν αυτοις, Τί με πειράζετε; φέρετέ μοι δηνάριον ινα ιδω. 16 οι δε ηνεγκαν. και λέγει αυτοις, Τίνος η εικων αυτη και η επιγραφή; οι δε ειπαν αυτω, Καίσαρος. 17 ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Τα Καίσαρος απόδοτε Καίσαρι και τα του θεου τω θεω. και εξεθαύμαζον επ' αυτω. 18 Και ερχονται Σαδδουκαιοι προς αυτόν, οιτινες λέγουσιν ανάστασιν μη ειναι, και επηρώτων αυτον λέγοντες, 19 Διδάσκαλε, Μωϋσης εγραψεν ημιν οτι εάν τινος αδελφος αποθάνη και καταλίπη γυναικα και μη αφη τέκνον, ινα λάβη ο αδελφος αυτου την γυναικα και εξαναστήση σπέρμα τω αδελφω αυτου. 20 επτα αδελφοι ησαν. και ο πρωτος ελαβεν γυναικα, και αποθνήσκων ουκ αφηκεν σπέρμα. 21 και ο δεύτερος ελαβεν αυτήν, και απέθανεν μη καταλιπων σπέρμα. και ο τρίτος ωσαύτως. 22 και οι επτα ουκ αφηκαν σπέρμα. εσχατον πάντων και η γυνη απέθανεν. 23 εν τη αναστάσει', οταν αναστωσιν, τίνος αυτων εσται γυνή; οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα. 24 εφη αυτοις ο Ιησους, Ου δια τουτο πλανασθε μη ειδότες τας γραφας μηδε την δύναμιν του θεου; 25 οταν γαρ εκ νεκρων αναστωσιν, ουτε γαμουσιν ουτε γαμίζονται, αλλ εισιν ως αγγελοι εν τοις ουρανοις. 26 περι δε των νεκρων οτι εγείρονται ουκ ανέγνωτε εν τη βίβλω Μωϋσέως επι του βάτου πως ειπεν αυτω ο θεος λέγων, Εγω ο θεος Αβρααμ και ο θεος Ισαακ και ο θεος Ιακώβ; 27 ουκ εστιν θεος νεκρων αλλα ζώντων. πολυ πλανασθε. 28 Και προσελθων εις των γραμματέων ακούσας αυτων συζητούντων, ιδων οτι καλως απεκρίθη αυτοις, επηρώτησεν αυτόν, Ποία εστιν εντολη πρώτη πάντων; 29 απεκρίθη ο Ιησους οτι Πρώτη εστίν, Ακουε, Ισραήλ, κύριος ο θεος ημων κύριος εις εστιν, 30 και αγαπήσεις κύριον τον θεόν σου εξ ολης της καρδίας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της διανοίας σου και εξ ολης της ισχύος σου. 31 δευτέρα αυτη, Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν. μείζων τούτων αλλη εντολη ουκ εστιν. 32 και ειπεν αυτω ο γραμματεύς, Καλως, διδάσκαλε, επ' αληθείας ειπες οτι εις εστιν και ουκ εστιν αλλος πλην αυτου. 33 και το αγαπαν αυτον εξ ολης της καρδίας και εξ ολης της συνέσεως και εξ ολης της ισχύος και το αγαπαν τον πλησίον ως εαυτον περισσότερόν εστιν πάντων των ολοκαυτωμάτων και θυσιων. 34 και ο Ιησους ιδων αυτον οτι νουνεχως απεκρίθη ειπεν αυτω, Ου μακραν ει απο της βασιλείας του θεου. και ουδεις ουκέτι ετόλμα αυτον επερωτησαι. 35 Και αποκριθεις ο Ιησους ελεγεν διδάσκων εν τω ιερω, Πως λέγουσιν οι γραμματεις οτι ο Χριστος υιος Δαυίδ εστιν; 36 αυτος Δαυιδ ειπεν εν τω πνεύματι τω αγίω, Ειπεν κύριος τω κυρίω μου, Κάθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρούς σου υποκάτω των ποδων σου. 37 αυτος Δαυιδ λέγει αυτον κύριον, και πόθεν αυτου εστιν υιός; και ο πολυς οχλος ηκουεν αυτου ηδέως. 38 Και εν τη διδαχη αυτου ελεγεν, Βλέπετε απο των γραμματέων των θελόντων εν στολαις περιπατειν και ασπασμους εν ταις αγοραις 39 και πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαις και πρωτοκλισίας εν τοις δείπνοις. 40 οι κατεσθίοντες τας οικίας των χηρων και προφάσει μακρα προσευχόμενοι, ουτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα. 41 Και καθίσας κατέναντι του γαζοφυλακίου εθεώρει πως ο οχλος βάλλει χαλκον εις το γαζοφυλάκιον. και πολλοι πλούσιοι εβαλλον πολλά. 42 και ελθουσα μία χήρα πτωχη εβαλεν λεπτα δύο, ο εστιν κοδράντης. 43 και προσκαλεσάμενος τους μαθητας αυτου ειπεν αυτοις, Αμην λέγω υμιν οτι η χήρα αυτη η πτωχη πλειον πάντων εβαλεν των βαλλόντων εις το γαζοφυλάκιον. 44 πάντες γαρ εκ του περισσεύοντος αυτοις εβαλον, αυτη δε εκ της υστερήσεως αυτης πάντα οσα ειχεν εβαλεν, ολον τον βίον αυτης. 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

 11:1 Και οτε εγγίζουσιν εις Ιεροσόλυμα εις Βηθφαγη και Βηθανίαν προς το Ορος των Ελαιων, αποστέλλει δύο των μαθητων αυτου 2 και λέγει αυτοις, Υπάγετε εις την κώμην την κατέναντι υμων, και ευθυς εισπορευόμενοι εις αυτην ευρήσετε πωλον δεδεμένον εφ' ον ουδεις ουπω ανθρώπων εκάθισεν. λύσατε αυτον και φέρετε. 3 και εάν τις υμιν ειπη, Τί ποιειτε τουτο; ειπατε, Ο κύριος αυτου χρείαν εχει, και ευθυς αυτον αποστέλλει πάλιν ωδε. 4 και απηλθον και ευρον πωλον δεδεμένον προς θύραν εξω επι του αμφόδου, και λύουσιν αυτόν. 5 καί τινες των εκει εστηκότων ελεγον αυτοις, Τί ποιειτε λύοντες τον πωλον; 6 οι δε ειπαν αυτοις καθως ειπεν ο Ιησους. και αφηκαν αυτούς. 7 και φέρουσιν τον πωλον προς τον Ιησουν, και επιβάλλουσιν αυτω τα ιμάτια αυτων, και εκάθισεν επ' αυτόν. 8 και πολλοι τα ιμάτια αυτων εστρωσαν εις την οδόν, αλλοι δε στιβάδας κόψαντες εκ των αγρων. 9 και οι προάγοντες και οι ακολουθουντες εκραζον, Ωσαννά. Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι κυρίου. 10 Ευλογημένη η ερχομένη βασιλεία του πατρος ημων Δαυίδ. Ωσαννα εν τοις υψίστοις. 11 Και εισηλθεν εις Ιεροσόλυμα εις το ιερόν. και περιβλεψάμενος πάντα, οψίας ηδη ουσης της ωρας, εξηλθεν εις Βηθανίαν μετα των δώδεκα. 12 Και τη επαύριον εξελθόντων αυτων απο Βηθανίας επείνασεν. 13 και ιδων συκην απο μακρόθεν εχουσαν φύλλα ηλθεν ει αρα τι ευρήσει εν αυτη, και ελθων επ' αυτην ουδεν ευρεν ει μη φύλλα. ο γαρ καιρος ουκ ην σύκων. 14 και αποκριθεις ειπεν αυτη, Μηκέτι εις τον αιωνα εκ σου μηδεις καρπον φάγοι. και ηκουον οι μαθηται αυτου. 15 Και ερχονται εις Ιεροσόλυμα. και εισελθων εις το ιερον ηρξατο εκβάλλειν τους πωλουντας και τους αγοράζοντας εν τω ιερω, και τας τραπέζας των κολλυβιστων και τας καθέδρας των πωλούντων τας περιστερας κατέστρεψεν, 16 και ουκ ηφιεν ινα τις διενέγκη σκευος δια του ιερου. 17 και εδίδασκεν και ελεγεν αυτοις, Ου γέγραπται οτι Ο οικός μου οικος προσευχης κληθήσεται πασιν τοις εθνεσιν; υμεις δε πεποιήκατε αυτον σπήλαιον ληστων. 18 και ηκουσαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις, και εζήτουν πως αυτον απολέσωσιν. εφοβουντο γαρ αυτόν, πας γαρ ο οχλος εξεπλήσσετο επι τη διδαχη αυτου. 19 Και οταν οψε εγένετο, εξεπορεύοντο εξω της πόλεως. 20 Και παραπορευόμενοι πρωϊ ειδον την συκην εξηραμμένην εκ ριζων. 21 και αναμνησθεις ο Πέτρος λέγει αυτω, Ραββί, ιδε η συκη ην κατηράσω εξήρανται. 22 και αποκριθεις ο Ιησους λέγει αυτοις, Εχετε πίστιν θεου, 23 αμην λέγω υμιν οτι ος αν ειπη τω ορει τούτω, Αρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν, και μη διακριθη εν τη καρδία αυτου αλλα πιστεύη οτι ο λαλει γίνεται, εσται αυτω. 24 δια τουτο λέγω υμιν, πάντα οσα προσεύχεσθε και αιτεισθε, πιστεύετε οτι ελάβετε, και εσται υμιν. 25 και οταν στήκετε προσευχόμενοι, αφίετε ει τι εχετε κατά τινος, ινα και ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις αφη υμιν τα παραπτώματα υμων. 26 27 Και ερχονται πάλιν εις Ιεροσόλυμα. και εν τω ιερω περιπατουντος αυτου ερχονται προς αυτον οι αρχιερεις και οι γραμματεις και οι πρεσβύτεροι 28 και ελεγον αυτω, Εν ποία εξουσία ταυτα ποιεις; η τίς σοι εδωκεν την εξουσίαν ταύτην ινα ταυτα ποιης; 29 ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Επερωτήσω υμας ενα λόγον, και αποκρίθητέ μοι, και ερω υμιν εν ποία εξουσία ταυτα ποιω. 30 το βάπτισμα το Ιωάννου εξ ουρανου ην η εξ ανθρώπων; αποκρίθητέ μοι. 31 και διελογίζοντο προς εαυτους λέγοντες, Εαν ειπωμεν, Εξ ουρανου, ερει, Δια τί ουν ουκ επιστεύσατε αυτω; 32 αλλα ειπωμεν, Εξ ανθρώπων; , εφοβουντο τον οχλον, απαντες γαρ ειχον τον Ιωάννην οντως οτι προφήτης ην. 33 και αποκριθέντες τω Ιησου λέγουσιν, Ουκ οιδαμεν. και ο Ιησους λέγει αυτοις, Ουδε εγω λέγω υμιν εν ποία εξουσία ταυτα ποιω. 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

 10:1 Και εκειθεν αναστας ερχεται εις τα ορια της Ιουδαίας και πέραν του Ιορδάνου, και συμπορεύονται πάλιν οχλοι προς αυτόν, και ως ειώθει πάλιν εδίδασκεν αυτούς. 2 και προσελθόντες Φαρισαιοι επηρώτων αυτον ει εξεστιν ανδρι γυναικα απολυσαι, πειράζοντες αυτόν. 3 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις, Τί υμιν ενετείλατο Μωϋσης; 4 οι δε ειπαν, Επέτρεψεν Μωϋσης βιβλίον αποστασίου γράψαι και απολυσαι. 5 ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Προς την σκληροκαρδίαν υμων εγραψεν υμιν την εντολην ταύτην. 6 απο δε αρχης κτίσεως αρσεν και θηλυ εποίησεν αυτούς. 7 ενεκεν τούτου καταλείψει ανθρωπος τον πατέρα αυτου και την μητέρα και προσκολληθήσεται προς την γυναικα αυτου, 8 και εσονται οι δύο εις σάρκα μίαν. ωστε ουκέτι εισιν δύο αλλα μία σάρξ. 9 ο ουν ο θεος συνέζευξεν ανθρωπος μη χωριζέτω. 10 Και εις την οικίαν πάλιν οι μαθηται περι τούτου επηρώτων αυτόν. 11 και λέγει αυτοις, Ος αν απολύση την γυναικα αυτου και γαμήση αλλην μοιχαται επ' αυτήν, 12 και εαν αυτη απολύσασα τον ανδρα αυτης γαμήση αλλον μοιχαται. 13 Και προσέφερον αυτω παιδία ινα αυτων αψηται. οι δε μαθηται επετίμησαν αυτοις. 14 ιδων δε ο Ιησους ηγανάκτησεν και ειπεν αυτοις, Αφετε τα παιδία ερχεσθαι πρός με, μη κωλύετε αυτά, των γαρ τοιούτων εστιν η βασιλεία του θεου. 15 αμην λέγω υμιν, ος αν μη δέξηται την βασιλείαν του θεου ως παιδίον, ου μη εισέλθη εις αυτήν. 16 και εναγκαλισάμενος αυτα κατευλόγει τιθεις τας χειρας επ' αυτά. 17 Και εκπορευομένου αυτου εις οδον προσδραμων εις και γονυπετήσας αυτον επηρώτα αυτόν, Διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσω ινα ζωην αιώνιον κληρονομήσω; 18 ο δε Ιησους ειπεν αυτω, Τί με λέγεις αγαθόν; ουδεις αγαθος ει μη εις ο θεός. 19 τας εντολας οιδας. Μη φονεύσης, Μη μοιχεύσης, Μη κλέψης, Μη ψευδομαρτυρήσης, Μη αποστερήσης, Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα. 20 ο δε εφη αυτω, Διδάσκαλε, ταυτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου. 21 ο δε Ιησους εμβλέψας αυτω ηγάπησεν αυτον και ειπεν αυτω, Εν σε υστερει. υπαγε οσα εχεις πώλησον και δος τοις πτωχοις, και εξεις θησαυρον εν ουρανω, και δευρο ακολούθει μοι. 22 ο δε στυγνάσας επι τω λόγω απηλθεν λυπούμενος, ην γαρ εχων κτήματα πολλά. 23 Και περιβλεψάμενος ο Ιησους λέγει τοις μαθηταις αυτου, Πως δυσκόλως οι τα χρήματα εχοντες εις την βασιλείαν του θεου εισελεύσονται. 24 οι δε μαθηται εθαμβουντο επι τοις λόγοις αυτου. ο δε Ιησους πάλιν αποκριθεις λέγει αυτοις, Τέκνα, πως δύσκολόν εστιν εις την βασιλείαν του θεου εισελθειν. 25 ευκοπώτερόν εστιν κάμηλον δια της τρυμαλιας της ραφίδος διελθειν η πλούσιον εις την βασιλείαν του θεου εισελθειν. 26 οι δε περισσως εξεπλήσσοντο λέγοντες προς εαυτούς, Και τίς δύναται σωθηναι; 27 εμβλέψας αυτοις ο Ιησους λέγει, Παρα ανθρώποις αδύνατον αλλ ου παρα θεω, πάντα γαρ δυνατα παρα τω θεω. 28 Ηρξατο λέγειν ο Πέτρος αυτω, Ιδου ημεις αφήκαμεν πάντα και ηκολουθήκαμέν σοι. 29 εφη ο Ιησους, Αμην λέγω υμιν, ουδείς εστιν ος αφηκεν οικίαν η αδελφους η αδελφας η μητέρα η πατέρα η τέκνα η αγρους ενεκεν εμου και ενεκεν του ευαγγελίου, 30 εαν μη λάβη εκατονταπλασίονα νυν εν τω καιρω τούτω οικίας και αδελφους και αδελφας και μητέρας και τέκνα και αγρους μετα διωγμων, και εν τω αιωνι τω ερχομένω ζωην αιώνιον. 31 πολλοι δε εσονται πρωτοι εσχατοι και οι εσχατοι πρωτοι. 32 Ησαν δε εν τη οδω αναβαίνοντες εις Ιεροσόλυμα, και ην προάγων αυτους ο Ιησους, και εθαμβουντο, οι δε ακολουθουντες εφοβουντο. και παραλαβων πάλιν τους δώδεκα ηρξατο αυτοις λέγειν τα μέλλοντα αυτω συμβαίνειν, 33 οτι Ιδου αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα, και ο υιος του ανθρώπου παραδοθήσεται τοις αρχιερευσιν και τοις γραμματευσιν, και κατακρινουσιν αυτον θανάτω και παραδώσουσιν αυτον τοις εθνεσιν 34 και εμπαίξουσιν αυτω και εμπτύσουσιν αυτω και μαστιγώσουσιν αυτον και αποκτενουσιν, και μετα τρεις ημέρας αναστήσεται. 35 Και προσπορεύονται αυτω Ιάκωβος και Ιωάννης οι υιοι Ζεβεδαίου λέγοντες αυτω, Διδάσκαλε, θέλομεν ινα ο εαν αιτήσωμέν σε ποιήσης ημιν. 36 ο δε ειπεν αυτοις, Τί θέλετέ με ποιήσω υμιν; 37 οι δε ειπαν αυτω, Δος ημιν ινα εις σου εκ δεξιων και εις εξ αριστερων καθίσωμεν εν τη δόξη σου. 38 ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Ουκ οιδατε τί αιτεισθε. δύνασθε πιειν το ποτήριον ο εγω πίνω, η το βάπτισμα ο εγω βαπτίζομαι βαπτισθηναι; 39 οι δε ειπαν αυτω, Δυνάμεθα. ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Το ποτήριον ο εγω πίνω πίεσθε και το βάπτισμα ο εγω βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε, 40 το δε καθίσαι εκ δεξιων μου η εξ ευωνύμων ουκ εστιν εμον δουναι, αλλ οις ητοίμασται. 41 Και ακούσαντες οι δέκα ηρξαντο αγανακτειν περι Ιακώβου και Ιωάννου. 42 και προσκαλεσάμενος αυτους ο Ιησους λέγει αυτοις, Οιδατε οτι οι δοκουντες αρχειν των εθνων κατακυριεύουσιν αυτων και οι μεγάλοι αυτων κατεξουσιάζουσιν αυτων. 43 ουχ ουτως δέ εστιν εν υμιν. αλλ ος αν θέλη μέγας γενέσθαι εν υμιν, εσται υμων διάκονος, 44 και ος αν θέλη εν υμιν ειναι πρωτος, εσται πάντων δουλος. 45 και γαρ ο υιος του ανθρώπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λύτρον αντι πολλων. 46 Και ερχονται εις Ιεριχώ. και εκπορευομένου αυτου απο Ιεριχω και των μαθητων αυτου και οχλου ικανου ο υιος Τιμαίου Βαρτιμαιος τυφλος προσαίτης εκάθητο παρα την οδόν. 47 και ακούσας οτι Ιησους ο Ναζαρηνός εστιν ηρξατο κράζειν και λέγειν, Υιε Δαυιδ Ιησου, ελέησόν με. 48 και επετίμων αυτω πολλοι ινα σιωπήση. ο δε πολλω μαλλον εκραζεν, Υιε Δαυίδ, ελέησόν με. 49 και στας ο Ιησους ειπεν, Φωνήσατε αυτόν. και φωνουσιν τον τυφλον λέγοντες αυτω, Θάρσει, εγειρε, φωνει σε. 50 ο δε αποβαλων το ιμάτιον αυτου αναπηδήσας ηλθεν προς τον Ιησουν. 51 και αποκριθεις αυτω ο Ιησους ειπεν, Τί σοι θέλεις ποιήσω; ο δε τυφλος ειπεν αυτω, Ραββουνι, ινα αναβλέψω. 52 και ο Ιησους ειπεν αυτω, Υπαγε, η πίστις σου σέσωκέν σε. και ευθυς ανέβλεψεν, και ηκολούθει αυτω εν τη οδω. 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

9:1 Και ελεγεν αυτοις, Αμην λέγω υμιν οτι εισίν τινες ωδε των εστηκότων οιτινες ου μη γεύσωνται θανάτου εως αν ιδωσιν την βασιλείαν του θεου εληλυθυιαν εν δυνάμει. 2 Και μετα ημέρας εξ παραλαμβάνει ο Ιησους τον Πέτρον και τον Ιάκωβον και τον Ιωάννην, και αναφέρει αυτους εις ορος υψηλον κατ' ιδίαν μόνους. και μετεμορφώθη εμπροσθεν αυτων, 3 και τα ιμάτια αυτου εγένετο στίλβοντα λευκα λίαν οια γναφευς επι της γης ου δύναται ουτως λευκαναι. 4 και ωφθη αυτοις Ηλίας συν Μωϋσει, και ησαν συλλαλουντες τω Ιησου. 5 και αποκριθεις ο Πέτρος λέγει τω Ιησου, Ραββί, καλόν εστιν ημας ωδε ειναι, και ποιήσωμεν τρεις σκηνάς, σοι μίαν και Μωϋσει μίαν και Ηλία μίαν. 6 ου γαρ ηδει τί αποκριθη, εκφοβοι γαρ εγένοντο. 7 και εγένετο νεφέλη επισκιάζουσα αυτοις, και εγένετο φωνη εκ της νεφέλης, Ουτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, ακούετε αυτου. 8 και εξάπινα περιβλεψάμενοι ουκέτι ουδένα ειδον αλλα τον Ιησουν μόνον μεθ' εαυτων. 9 Και καταβαινόντων αυτων εκ του ορους διεστείλατο αυτοις ινα μηδενι α ειδον διηγήσωνται, ει μη οταν ο υιος του ανθρώπου εκ νεκρων αναστη. 10 και τον λόγον εκράτησαν προς εαυτους συζητουντες τί εστιν το εκ νεκρων αναστηναι. 11 και επηρώτων αυτον λέγοντες, Οτι λέγουσιν οι γραμματεις οτι Ηλίαν δει ελθειν πρωτον; 12 ο δε εφη αυτοις, Ηλίας μεν ελθων πρωτον αποκαθιστάνει πάντα, και πως γέγραπται επι τον υιον του ανθρώπου ινα πολλα πάθη και εξουδενηθη; 13 αλλα λέγω υμιν οτι και Ηλίας ελήλυθεν, και εποίησαν αυτω οσα ηθελον, καθως γέγραπται επ' αυτόν. 14 Και ελθόντες προς τους μαθητας ειδον οχλον πολυν περι αυτους και γραμματεις συζητουντας προς αυτούς. 15 και ευθυς πας ο οχλος ιδόντες αυτον εξεθαμβήθησαν, και προστρέχοντες ησπάζοντο αυτόν. 16 και επηρώτησεν αυτούς, Τί συζητειτε προς αυτούς; 17 και απεκρίθη αυτω εις εκ του οχλου, Διδάσκαλε, ηνεγκα τον υιόν μου προς σέ, εχοντα πνευμα αλαλον. 18 και οπου εαν αυτον καταλάβη ρήσσει αυτόν, και αφρίζει και τρίζει τους οδόντας και ξηραίνεται. και ειπα τοις μαθηταις σου ινα αυτο εκβάλωσιν, και ουκ ισχυσαν. 19 ο δε αποκριθεις αυτοις λέγει, Ω γενεα απιστος, εως πότε προς υμας εσομαι; εως πότε ανέξομαι υμων; φέρετε αυτον πρός με. 20 και ηνεγκαν αυτον προς αυτόν. και ιδων αυτον το πνευμα ευθυς συνεσπάραξεν αυτόν, και πεσων επι της γης εκυλίετο αφρίζων. 21 και επηρώτησεν τον πατέρα αυτου, Πόσος χρόνος εστιν ως τουτο γέγονεν αυτω; ο δε ειπεν, Εκ παιδιόθεν. 22 και πολλάκις και εις πυρ αυτον εβαλεν και εις υδατα ινα απολέση αυτόν. αλλ ει τι δύνη, βοήθησον ημιν σπλαγχνισθεις εφ' ημας. 23 ο δε Ιησους ειπεν αυτω, Το Ει δύνη,η πάντα δυνατα τω πιστεύοντι. 24 ευθυς κράξας ο πατηρ του παιδίου ελεγεν, Πιστεύω. βοήθει μου τη απιστία. 25 ιδων δε ο Ιησους οτι επισυντρέχει οχλος επετίμησεν τω πνεύματι τω ακαθάρτω λέγων αυτω, Το αλαλον και κωφον πνευμα, εγω επιτάσσω σοι, εξελθε εξ αυτου και μηκέτι εισέλθης εις αυτόν. 26 και κράξας και πολλα σπαράξας εξηλθεν. και εγένετο ωσει νεκρός, ωστε τους πολλους λέγειν οτι απέθανεν. 27 ο δε Ιησους κρατήσας της χειρος αυτου ηγειρεν αυτόν, και ανέστη. 28 και εισελθόντος αυτου εις οικον οι μαθηται αυτου κατ' ιδίαν επηρώτων αυτόν, Οτι ημεις ουκ ηδυνήθημεν εκβαλειν αυτό; 29 και ειπεν αυτοις, Τουτο το γένος εν ουδενι δύναται εξελθειν ει μη εν προσευχη. 30 Κακειθεν εξελθόντες παρεπορεύοντο δια της Γαλιλαίας, και ουκ ηθελεν ινα τις γνοι. 31 εδίδασκεν γαρ τους μαθητας αυτου και ελεγεν αυτοις οτι Ο υιος του ανθρώπου παραδίδοται εις χειρας ανθρώπων, και αποκτενουσιν αυτόν, και αποκτανθεις μετα τρεις ημέρας αναστήσεται. 32 οι δε ηγνόουν το ρημα, και εφοβουντο αυτον επερωτησαι. 33 Και ηλθον εις Καφαρναούμ. και εν τη οικία γενόμενος επηρώτα αυτούς, Τί εν τη οδω διελογίζεσθε; 34 οι δε εσιώπων, προς αλλήλους γαρ διελέχθησαν εν τη οδω τίς μείζων. 35 και καθίσας εφώνησεν τους δώδεκα και λέγει αυτοις, Ει τις θέλει πρωτος ειναι εσται πάντων εσχατος και πάντων διάκονος. 36 και λαβων παιδίον εστησεν αυτο εν μέσω αυτων και εναγκαλισάμενος αυτο ειπεν αυτοις, 37 Ος αν εν των τοιούτων παιδίων δέξηται επι τω ονόματί μου, εμε δέχεται. και ος αν εμε δέχηται, ουκ εμε δέχεται αλλα τον αποστείλαντά με. 38 Εφη αυτω ο Ιωάννης, Διδάσκαλε, ειδομέν τινα εν τω ονόματί σου εκβάλλοντα δαιμόνια, και εκωλύομεν αυτόν, οτι ουκ ηκολούθει ημιν. 39 ο δε Ιησους ειπεν, Μη κωλύετε αυτόν, ουδεις γάρ εστιν ος ποιήσει δύναμιν επι τω ονόματί μου και δυνήσεται ταχυ κακολογησαί με. 40 ος γαρ ουκ εστιν καθ' ημων, υπερ ημων εστιν. 41 Ος γαρ αν ποτίση υμας ποτήριον υδατος εν ονόματι οτι Χριστου εστε, αμην λέγω υμιν οτι ου μη απολέση τον μισθον αυτου. 42 Και ος αν σκανδαλίση ενα των μικρων τούτων των πιστευόντων εις εμέ, καλόν εστιν αυτω μαλλον ει περίκειται μύλος ονικος περι τον τράχηλον αυτου και βέβληται εις την θάλασσαν. 43 Και εαν σκανδαλίζη σε η χείρ σου, απόκοψον αυτήν. καλόν εστίν σε κυλλον εισελθειν εις την ζωην η τας δύο χειρας εχοντα απελθειν εις την γέενναν, εις το πυρ το ασβεστον. 44 45 και εαν ο πούς σου σκανδαλίζη σε, απόκοψον αυτόν. καλόν εστίν σε εισελθειν εις την ζωην χωλον η τους δύο πόδας εχοντα βληθηναι εις την γέενναν. 46 47 και εαν ο οφθαλμός σου σκανδαλίζη σε, εκβαλε αυτόν. καλόν σέ εστιν μονόφθαλμον εισελθειν εις την βασιλείαν του θεου η δύο οφθαλμους εχοντα βληθηναι εις την γέενναν, 48 οπου ο σκώληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβέννυται. 49 πας γαρ πυρι αλισθήσεται. 50 Καλον το αλας. εαν δε το αλας αναλον γένηται, εν τίνι αυτο αρτύσετε; εχετε εν εαυτοις αλα, και ειρηνεύετε εν αλλήλοις.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

 8:1 Εν εκείναις ταις ημέραις πάλιν πολλου οχλου οντος και μη εχόντων τί φάγωσιν, προσκαλεσάμενος τους μαθητας λέγει αυτοις, 2 Σπλαγχνίζομαι επι τον οχλον οτι ηδη ημέραι τρεις προσμένουσίν μοι και ουκ εχουσιν τί φάγωσιν. 3 και εαν απολύσω αυτους νήστεις εις οικον αυτων, εκλυθήσονται εν τη οδω. καί τινες αυτων απο μακρόθεν ηκασιν. 4 και απεκρίθησαν αυτω οι μαθηται αυτου οτι Πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ωδε χορτάσαι αρτων επ' ερημίας; 5 και ηρώτα αυτούς, Πόσους εχετε αρτους; οι δε ειπαν, Επτά. 6 και παραγγέλλει τω οχλω αναπεσειν επι της γης. και λαβων τους επτα αρτους ευχαριστήσας εκλασεν και εδίδου τοις μαθηταις αυτου ινα παρατιθωσιν και παρέθηκαν τω οχλω. 7 και ειχον ιχθύδια ολίγα. και ευλογήσας αυτα ειπεν και ταυτα παρατιθέναι. 8 και εφαγον και εχορτάσθησαν, και ηραν περισσεύματα κλασμάτων επτα σπυρίδας. 9 ησαν δε ως τετρακισχίλιοι. και απέλυσεν αυτούς. 10 Και ευθυς εμβας εις το πλοιον μετα των μαθητων αυτου ηλθεν εις τα μέρη Δαλμανουθά. 11 Και εξηλθον οι Φαρισαιοι και ηρξαντο συζητειν αυτω, ζητουντες παρ' αυτου σημειον απο του ουρανου, πειράζοντες αυτόν. 12 και αναστενάξας τω πνεύματι αυτου λέγει, Τί η γενεα αυτη ζητει σημειον; αμην λέγω υμιν, ει δοθήσεται τη γενεα ταύτη σημειον. 13 και αφεις αυτους πάλιν εμβας απηλθεν εις το πέραν. 14 Και επελάθοντο λαβειν αρτους, και ει μη ενα αρτον ουκ ειχον μεθ' εαυτων εν τω πλοίω. 15 και διεστέλλετο αυτοις λέγων, Ορατε, βλέπετε απο της ζύμης των Φαρισαίων και της ζύμης Ηρώδου. 16 και διελογίζοντο προς αλλήλους οτι Αρτους ουκ εχουσιν. 17 και γνους λέγει αυτοις, Τί διαλογίζεσθε οτι αρτους ουκ εχετε; ουπω νοειτε ουδε συνίετε; πεπωρωμένην εχετε την καρδίαν υμων; 18 οφθαλμους εχοντες ου βλέπετε και ωτα εχοντες ουκ ακούετε; και ου μνημονεύετε, 19 οτε τους πέντε αρτους εκλασα εις τους πεντακισχιλίους, πόσους κοφίνους κλασμάτων πλήρεις ηρατε; λέγουσιν αυτω, Δώδεκα. 20 Οτε τους επτα εις τους τετρακισχιλίους, πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ηρατε; και λέγουσιν αυτω, Επτά. 21 και ελεγεν αυτοις, Ουπω συνίετε; 22 Και ερχονται εις Βηθσαϊδάν. και φέρουσιν αυτω τυφλον και παρακαλουσιν αυτον ινα αυτου αψηται. 23 και επιλαβόμενος της χειρος του τυφλου εξήνεγκεν αυτον εξω της κώμης, και πτύσας εις τα ομματα αυτου, επιθεις τας χειρας αυτω, επηρώτα αυτόν, Ει τι βλέπεις; 24 και αναβλέψας ελεγεν, Βλέπω τους ανθρώπους, οτι ως δένδρα ορω περιπατουντας. 25 ειτα πάλιν επέθηκεν τας χειρας επι τους οφθαλμους αυτου, και διέβλεψεν, και απεκατέστη, και ενέβλεπεν τηλαυγως απαντα. 26 και απέστειλεν αυτον εις οικον αυτου λέγων, Μηδε εις την κώμην εισέλθης. 27 Και εξηλθεν ο Ιησους και οι μαθηται αυτου εις τας κώμας Καισαρείας της Φιλίππου. και εν τη οδω επηρώτα τους μαθητας αυτου λέγων αυτοις, Τίνα με λέγουσιν οι ανθρωποι ειναι; 28 οι δε ειπαν αυτω λέγοντες οτι Ιωάννην τον βαπτιστήν, και αλλοι, Ηλίαν, αλλοι δε οτι εις των προφητων. 29 και αυτος επηρώτα αυτούς, Υμεις δε τίνα με λέγετε ειναι; αποκριθεις ο Πέτρος λέγει αυτω, Συ ει ο Χριστός. 30 και επετίμησεν αυτοις ινα μηδενι λέγωσιν περι αυτου. 31 Και ηρξατο διδάσκειν αυτους οτι δει τον υιον του ανθρώπου πολλα παθειν και αποδοκιμασθηναι υπο των πρεσβυτέρων και των αρχιερέων και των γραμματέων και αποκτανθηναι και μετα τρεις ημέρας αναστηναι. 32 και παρρησία τον λόγον ελάλει. και προσλαβόμενος ο Πέτρος αυτον ηρξατο επιτιμαν αυτω. 33 ο δε επιστραφεις και ιδων τους μαθητας αυτου επετίμησεν Πέτρω και λέγει, Υπαγε οπίσω μου, Σατανα, οτι ου φρονεις τα του θεου αλλα τα των ανθρώπων. 34 Και προσκαλεσάμενος τον οχλον συν τοις μαθηταις αυτου ειπεν αυτοις, Ει τις θέλει οπίσω μου ακολουθειν, απαρνησάσθω εαυτον και αράτω τον σταυρον αυτου και ακολουθείτω μοι. 35 ος γαρ εαν θέλη την ψυχην αυτου σωσαι απολέσει αυτήν. ος δ αν απολέσει την ψυχην αυτου ενεκεν εμου και του ευαγγελίου σώσει αυτήν. 36 τί γαρ ωφελει ανθρωπον κερδησαι τον κόσμον ολον και ζημιωθηναι την ψυχην αυτου; 37 τί γαρ δοι ανθρωπος αντάλλαγμα της ψυχης αυτου; 38 ος γαρ εαν επαισχυνθη με και τους εμους λόγους εν τη γενεα ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλω, και ο υιος του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτον οταν ελθη εν τη δόξη του πατρος αυτου μετα των αγγέλων των αγίων.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

7:1 Και συνάγονται προς αυτον οι Φαρισαιοι καί τινες των γραμματέων ελθόντες απο Ιεροσολύμων 2 και ιδόντες τινας των μαθητων αυτου οτι κοιναις χερσίν, τουτ' εστιν ανίπτοις, εσθίουσιν τους αρτους 3 , οι γαρ Φαρισαιοι και πάντες οι Ιουδαιοι εαν μη πυγμη νίψωνται τας χειρας ουκ εσθίουσιν, κρατουντες την παράδοσιν των πρεσβυτέρων, 4 και απ' αγορας εαν μη βαπτίσωνται ουκ εσθίουσιν, και αλλα πολλά εστιν α παρέλαβον κρατειν, βαπτισμους ποτηρίων και ξεστων και χαλκίων και κλινων, 5 και επερωτωσιν αυτον οι Φαρισαιοι και οι γραμματεις, Δια τί ου περιπατουσιν οι μαθηταί σου κατα την παράδοσιν των πρεσβυτέρων, αλλα κοιναις χερσιν εσθίουσιν τον αρτον; 6 ο δε ειπεν αυτοις, Καλως επροφήτευσεν Ησαϊας περι υμων των υποκριτων, ως γέγραπται οτι Ουτος ο λαος τοις χείλεσίν με τιμα, η δε καρδία αυτων πόρρω απέχει απ' εμου. 7 μάτην δε σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας εντάλματα ανθρώπων. 8 αφέντες την εντολην του θεου κρατειτε την παράδοσιν των ανθρώπων. 9 Και ελεγεν αυτοις, Καλως αθετειτε την εντολην του θεου, ινα την παράδοσιν υμων στήσητε. 10 Μωϋσης γαρ ειπεν, Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, καί, Ο κακολογων πατέρα η μητέρα θανάτω τελευτάτω. 11 υμεις δε λέγετε, Εαν ειπη ανθρωπος τω πατρι η τη μητρί, Κορβαν, ο εστιν, Δωρον, ο εαν εξ εμου ωφεληθης, 12 ουκέτι αφίετε αυτον ουδεν ποιησαι τω πατρι η τη μητρί, 13 ακυρουντες τον λόγον του θεου τη παραδόσει υμων η παρεδώκατε. και παρόμοια τοιαυτα πολλα ποιειτε. 14 Και προσκαλεσάμενος πάλιν τον οχλον ελεγεν αυτοις, Ακούσατέ μου πάντες και σύνετε. 15 ουδέν εστιν εξωθεν του ανθρώπου εισπορευόμενον εις αυτον ο δύναται κοινωσαι αυτόν. αλλα τα εκ του ανθρώπου εκπορευόμενά εστιν τα κοινουντα τον ανθρωπον. 16 17 Και οτε εισηλθεν εις οικον απο του οχλου, επηρώτων αυτον οι μαθηται αυτου την παραβολήν. 18 και λέγει αυτοις, Ουτως και υμεις ασύνετοί εστε; ου νοειτε οτι παν το εξωθεν εισπορευόμενον εις τον ανθρωπον ου δύναται αυτον κοινωσαι, 19 οτι ουκ εισπορεύεται αυτου εις την καρδίαν αλλ εις την κοιλίαν, και εις τον αφεδρωνα εκπορεύεται; , καθαρίζων πάντα τα βρώματα. 20 ελεγεν δε οτι Το εκ του ανθρώπου εκπορευόμενον εκεινο κοινοι τον ανθρωπον. 21 εσωθεν γαρ εκ της καρδίας των ανθρώπων οι διαλογισμοι οι κακοι εκπορεύονται, πορνειαι, κλοπαί, φόνοι, 22 μοιχειαι, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ασέλγεια, οφθαλμος πονηρός, βλασφημία, υπερηφανία, αφροσύνη. 23 πάντα ταυτα τα πονηρα εσωθεν εκπορεύεται και κοινοι τον ανθρωπον. 24 Εκειθεν δε αναστας απηλθεν εις τα ορια Τύρου. και εισελθων εις οικίαν ουδένα ηθελεν γνωναι, και ουκ ηδυνήθη λαθειν. 25 αλλ ευθυς ακούσασα γυνη περι αυτου, ης ειχεν το θυγάτριον αυτης πνευμα ακάθαρτον, ελθουσα προσέπεσεν προς τους πόδας αυτου. 26 η δε γυνη ην Ελληνίς, Συροφοινίκισσα τω γένει. και ηρώτα αυτον ινα το δαιμόνιον εκβάλη εκ της θυγατρος αυτης. 27 και ελεγεν αυτη, Αφες πρωτον χορτασθηναι τα τέκνα, ου γάρ εστιν καλον λαβειν τον αρτον των τέκνων και τοις κυναρίοις βαλειν. 28 η δε απεκρίθη και λέγει αυτω, Κύριε, και τα κυνάρια υποκάτω της τραπέζης εσθίουσιν απο των ψιχίων των παιδίων. 29 και ειπεν αυτη, Δια τουτον τον λόγον υπαγε, εξελήλυθεν εκ της θυγατρός σου το δαιμόνιον. 30 και απελθουσα εις τον οικον αυτης ευρεν το παιδίον βεβλημένον επι την κλίνην και το δαιμόνιον εξεληλυθός. 31 Και πάλιν εξελθων εκ των ορίων Τύρου ηλθεν δια Σιδωνος εις την θάλασσαν της Γαλιλαίας ανα μέσον των ορίων Δεκαπόλεως. 32 και φέρουσιν αυτω κωφον και μογιλάλον, και παρακαλουσιν αυτον ινα επιθη αυτω την χειρα. 33 και απολαβόμενος αυτον απο του οχλου κατ' ιδίαν εβαλεν τους δακτύλους αυτου εις τα ωτα αυτου και πτύσας ηψατο της γλώσσης αυτου, 34 και αναβλέψας εις τον ουρανον εστέναξεν, και λέγει αυτω, Εφφαθα, ο εστιν, Διανοίχθητι. 35 και ευθέως ηνοίγησαν αυτου αι ακοαί, και ελύθη ο δεσμος της γλώσσης αυτου, και ελάλει ορθως. 36 και διεστείλατο αυτοις ινα μηδενι λέγωσιν. οσον δε αυτοις διεστέλλετο, αυτοι μαλλον περισσότερον εκήρυσσον. 37 και υπερπερισσως εξεπλήσσοντο λέγοντες, Καλως πάντα πεποίηκεν. και τους κωφους ποιει ακούειν και τους αλάλους λαλειν.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                       Αρχαίο Κείμενο 

6:1 Και εξηλθεν εκειθεν, και ερχεται εις την πατρίδα αυτου, και ακολουθουσιν αυτω οι μαθηται αυτου. 2 και γενομένου σαββάτου ηρξατο διδάσκειν εν τη συναγωγη. και πολλοι ακούοντες εξεπλήσσοντο λέγοντες, Πόθεν τούτω ταυτα, και τίς η σοφία η δοθεισα τούτω και αι δυνάμεις τοιαυται δια των χειρων αυτου γινόμεναι; 3 ουχ ουτός εστιν ο τέκτων, ο υιος της Μαρίας και αδελφος Ιακώβου και Ιωσητος και Ιούδα και Σίμωνος; και ουκ εισιν αι αδελφαι αυτου ωδε προς ημας; και εσκανδαλίζοντο εν αυτω. 4 και ελεγεν αυτοις ο Ιησους οτι Ουκ εστιν προφήτης ατιμος ει μη εν τη πατρίδι αυτου και εν τοις συγγενευσιν αυτου και εν τη οικία αυτου. 5 και ουκ εδύνατο εκει ποιησαι ουδεμίαν δύναμιν, ει μη ολίγοις αρρώστοις επιθεις τας χειρας εθεράπευσεν. 6 και εθαύμαζεν δια την απιστίαν αυτων. Και περιηγεν τας κώμας κύκλω διδάσκων. 7 και προσκαλειται τους δώδεκα, και ηρξατο αυτους αποστέλλειν δύο δύο, και εδίδου αυτοις εξουσίαν των πνευμάτων των ακαθάρτων. 8 και παρήγγειλεν αυτοις ινα μηδεν αιρωσιν εις οδον ει μη ράβδον μόνον, μη αρτον, μη πήραν, μη εις την ζώνην χαλκόν, 9 αλλα υποδεδεμένους σανδάλια και μη ενδύσησθε δύο χιτωνας. 10 και ελεγεν αυτοις, Οπου εαν εισέλθητε εις οικίαν, εκει μένετε εως αν εξέλθητε εκειθεν. 11 και ος αν τόπος μη δέξηται υμας μηδε ακούσωσιν υμων, εκπορευόμενοι εκειθεν εκτινάξατε τον χουν τον υποκάτω των ποδων υμων εις μαρτύριον αυτοις. 12 Και εξελθόντες εκήρυξαν ινα μετανοωσιν, 13 και δαιμόνια πολλα εξέβαλλον, και ηλειφον ελαίω πολλους αρρώστους και εθεράπευον. 14 Και ηκουσεν ο βασιλευς Ηρώδης, φανερον γαρ εγένετο το ονομα αυτου, και ελεγον οτι Ιωάννης ο βαπτίζων εγήγερται εκ νεκρων, και δια τουτο ενεργουσιν αι δυνάμεις εν αυτω. 15 αλλοι δε ελεγον οτι Ηλίας εστίν. αλλοι δε ελεγον οτι προφήτης ως εις των προφητων. 16 ακούσας δε ο Ηρώδης ελεγεν, Ον εγω απεκεφάλισα Ιωάννην, ουτος ηγέρθη. 17 Αυτος γαρ ο Ηρώδης αποστείλας εκράτησεν τον Ιωάννην και εδησεν αυτον εν φυλακη δια Ηρωδιάδα την γυναικα Φιλίππου του αδελφου αυτου, οτι αυτην εγάμησεν. 18 ελεγεν γαρ ο Ιωάννης τω Ηρώδη οτι Ουκ εξεστίν σοι εχειν την γυναικα του αδελφου σου. 19 η δε Ηρωδιας ενειχεν αυτω και ηθελεν αυτον αποκτειναι, και ουκ ηδύνατο. 20 ο γαρ Ηρώδης εφοβειτο τον Ιωάννην, ειδως αυτον ανδρα δίκαιον και αγιον, και συνετήρει αυτόν, και ακούσας αυτου πολλα ηπόρει, και ηδέως αυτου ηκουεν. 21 Και γενομένης ημέρας ευκαίρου οτε Ηρώδης τοις γενεσίοις αυτου δειπνον εποίησεν τοις μεγιστασιν αυτου και τοις χιλιάρχοις και τοις πρώτοις της Γαλιλαίας, 22 και εισελθούσης της θυγατρος αυτου Ηρωδιάδος και ορχησαμένης, ηρεσεν τω Ηρώδη και τοις συνανακειμένοις. ειπεν ο βασιλευς τω κορασίω, Αιτησόν με ο εαν θέλης, και δώσω σοι. 23 και ωμοσεν αυτη πολλά, Ο τι εάν με αιτήσης δώσω σοι εως ημίσους της βασιλείας μου. 24 και εξελθουσα ειπεν τη μητρι αυτης, Τί αιτήσωμαι; η δε ειπεν, Την κεφαλην Ιωάννου του βαπτίζοντος. 25 και εισελθουσα ευθυς μετα σπουδης προς τον βασιλέα ητήσατο λέγουσα, Θέλω ινα εξαυτης δως μοι επι πίνακι την κεφαλην Ιωάννου του βαπτιστου. 26 και περίλυπος γενόμενος ο βασιλευς δια τους ορκους και τους ανακειμένους ουκ ηθέλησεν αθετησαι αυτήν. 27 και ευθυς αποστείλας ο βασιλευς σπεκουλάτορα επέταξεν ενέγκαι την κεφαλην αυτου. και απελθων απεκεφάλισεν αυτον εν τη φυλακη28 και ηνεγκεν την κεφαλην αυτου επι πίνακι και εδωκεν αυτην τω κορασίω, και το κοράσιον εδωκεν αυτην τη μητρι αυτης. 29 και ακούσαντες οι μαθηται αυτου ηλθον και ηραν το πτωμα αυτου και εθηκαν αυτο εν μνημείω. 30 Και συνάγονται οι απόστολοι προς τον Ιησουν, και απήγγειλαν αυτω πάντα οσα εποίησαν και οσα εδίδαξαν. 31 και λέγει αυτοις, Δευτε υμεις αυτοι κατ' ιδίαν εις ερημον τόπον και αναπαύσασθε ολίγον. ησαν γαρ οι ερχόμενοι και οι υπάγοντες πολλοί, και ουδε φαγειν ευκαίρουν. 32 και απηλθον εν τω πλοίω εις ερημον τόπον κατ' ιδίαν. 33 και ειδον αυτους υπάγοντας και επέγνωσαν πολλοί, και πεζη απο πασων των πόλεων συνέδραμον εκει και προηλθον αυτούς. 34 και εξελθων ειδεν πολυν οχλον, και εσπλαγχνίσθη επ' αυτους οτι ησαν ως πρόβατα μη εχοντα ποιμένα, και ηρξατο διδάσκειν αυτους πολλά. 35 Και ηδη ωρας πολλης γενομένης προσελθόντες αυτω οι μαθηται αυτου ελεγον οτι Ερημός εστιν ο τόπος, και ηδη ωρα πολλή. 36 απόλυσον αυτούς, ινα απελθόντες εις τους κύκλω αγρους και κώμας αγοράσωσιν εαυτοις τί φάγωσιν. 37 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις, Δότε αυτοις υμεις φαγειν. και λέγουσιν αυτω, Απελθόντες αγοράσωμεν δηναρίων διακοσίων αρτους και δώσομεν αυτοις φαγειν; 38 ο δε λέγει αυτοις, Πόσους αρτους εχετε; υπάγετε ιδετε. και γνόντες λέγουσιν, Πέντε, και δύο ιχθύας. 39 και επέταξεν αυτοις ανακλιναι πάντας συμπόσια συμπόσια επι τω χλωρω χόρτω. 40 και ανέπεσαν πρασιαι πρασιαι κατα εκατον και κατα πεντήκοντα. 41 και λαβων τους πέντε αρτους και τους δύο ιχθύας αναβλέψας εις τον ουρανον ευλόγησεν και κατέκλασεν τους αρτους και εδίδου τοις μαθηταις αυτου ινα παρατιθωσιν αυτοις, και τους δύο ιχθύας εμέρισεν πασιν. 42 και εφαγον πάντες και εχορτάσθησαν. 43 και ηραν κλάσματα δώδεκα κοφίνων πληρώματα και απο των ιχθύων. 44 και ησαν οι φαγόντες τους αρτους πεντακισχίλιοι ανδρες. 45 Και ευθυς ηνάγκασεν τους μαθητας αυτου εμβηναι εις το πλοιον και προάγειν εις το πέραν προς Βηθσαϊδάν, εως αυτος απολύει τον οχλον. 46 και αποταξάμενος αυτοις απηλθεν εις το ορος προσεύξασθαι. 47 και οψίας γενομένης ην το πλοιον εν μέσω της θαλάσσης, και αυτος μόνος επι της γης. 48 και ιδων αυτους βασανιζομένους εν τω ελαύνειν, ην γαρ ο ανεμος εναντίος αυτοις, περι τετάρτην φυλακην της νυκτος ερχεται προς αυτους περιπατων επι της θαλάσσης. και ηθελεν παρελθειν αυτούς. 49 οι δε ιδόντες αυτον επι της θαλάσσης περιπατουντα εδοξαν οτι φάντασμά εστιν, και ανέκραξαν. 50 πάντες γαρ αυτον ειδον και εταράχθησαν. ο δε ευθυς ελάλησεν μετ' αυτων, και λέγει αυτοις, Θαρσειτε, εγώ ειμι. μη φοβεισθε. 51 και ανέβη προς αυτους εις το πλοιον, και εκόπασεν ο ανεμος. και λίαν εκ περισσου εν εαυτοις εξίσταντο, 52 ου γαρ συνηκαν επι τοις αρτοις, αλλ ην αυτων η καρδία πεπωρωμένη. 53 Και διαπεράσαντες επι την γην ηλθον εις Γεννησαρετ και προσωρμίσθησαν. 54 και εξελθόντων αυτων εκ του πλοίου ευθυς επιγνόντες αυτον 55 περιέδραμον ολην την χώραν εκείνην και ηρξαντο επι τοις κραβάττοις τους κακως εχοντας περιφέρειν οπου ηκουον οτι εστίν. 56 και οπου αν εισεπορεύετο εις κώμας η εις πόλεις η εις αγρους εν ταις αγοραις ετίθεσαν τους ασθενουντας, και παρεκάλουν αυτον ινα καν του κρασπέδου του ιματίου αυτου αψωνται. και οσοι αν ηψαντο αυτου εσώζοντο.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                        Αρχαίο Κείμενο 

 5:1 Και ηλθον εις το πέραν της θαλάσσης εις την χώραν των Γερασηνων. 2 και εξελθόντος αυτου εκ του πλοίου ευθυς υπήντησεν αυτω εκ των μνημείων ανθρωπος εν πνεύματι ακαθάρτω, 3 ος την κατοίκησιν ειχεν εν τοις μνήμασιν. και ουδε αλύσει ουκέτι ουδεις εδύνατο αυτον δησαι, 4 δια το αυτον πολλάκις πέδαις και αλύσεσιν δεδέσθαι και διεσπάσθαι υπ' αυτου τας αλύσεις και τας πέδας συντετριφθαι, και ουδεις ισχυεν αυτον δαμάσαι. 5 και δια παντος νυκτος και ημέρας εν τοις μνήμασιν και εν τοις ορεσιν ην κράζων και κατακόπτων εαυτον λίθοις. 6 και ιδων τον Ιησουν απο μακρόθεν εδραμεν και προσεκύνησεν αυτω, 7 και κράξας φωνη μεγάλη λέγει, Τί εμοι και σοί, Ιησου υιε του θεου του υψίστου; ορκίζω σε τον θεόν, μή με βασανίσης. 8 ελεγεν γαρ αυτω, Εξελθε το πνευμα το ακάθαρτον εκ του ανθρώπου. 9 και επηρώτα αυτόν, Τί ονομά σοι; και λέγει αυτω, Λεγιων ονομά μοι, οτι πολλοί εσμεν. 10 και παρεκάλει αυτον πολλα ινα μη αυτα αποστείλη εξω της χώρας. 11 Ην δε εκει προς τω ορει αγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη. 12 και παρεκάλεσαν αυτον λέγοντες, Πέμψον ημας εις τους χοίρους, ινα εις αυτους εισέλθωμεν. 13 και επέτρεψεν αυτοις. και εξελθόντα τα πνεύματα τα ακάθαρτα εισηλθον εις τους χοίρους, και ωρμησεν η αγέλη κατα του κρημνου εις την θάλασσαν, ως δισχίλιοι, και επνίγοντο εν τη θαλάσση. 14 και οι βόσκοντες αυτους εφυγον και απήγγειλαν εις την πόλιν και εις τους αγρούς. και ηλθον ιδειν τί εστιν το γεγονός. 15 και ερχονται προς τον Ιησουν, και θεωρουσιν τον δαιμονιζόμενον καθήμενον ιματισμένον και σωφρονουντα, τον εσχηκότα τον λεγιωνα, και εφοβήθησαν. 16 και διηγήσαντο αυτοις οι ιδόντες πως εγένετο τω δαιμονιζομένω και περι των χοίρων. 17 και ηρξαντο παρακαλειν αυτον απελθειν απο των ορίων αυτων. 18 και εμβαίνοντος αυτου εις το πλοιον παρεκάλει αυτον ο δαιμονισθεις ινα μετ' αυτου η. 19 και ουκ αφηκεν αυτόν, αλλα λέγει αυτω, Υπαγε εις τον οικόν σου προς τους σούς, και απάγγειλον αυτοις οσα ο κύριός σοι πεποίηκεν και ηλέησέν σε. 20 και απηλθεν και ηρξατο κηρύσσειν εν τη Δεκαπόλει οσα εποίησεν αυτω ο Ιησους, και πάντες εθαύμαζον. 21 Και διαπεράσαντος του Ιησου εν τω πλοίω πάλιν εις το πέραν συνήχθη οχλος πολυς επ' αυτόν, και ην παρα την θάλασσαν. 22 και ερχεται εις των αρχισυναγώγων, ονόματι Ιάϊρος, και ιδων αυτον πίπτει προς τους πόδας αυτου 23 και παρακαλει αυτον πολλα λέγων οτι Το θυγάτριόν μου εσχάτως εχει, ινα ελθων επιθης τας χειρας αυτη ινα σωθη και ζήση. 24 και απηλθεν μετ' αυτου. Και ηκολούθει αυτω οχλος πολύς, και συνέθλιβον αυτόν. 25 και γυνη ουσα εν ρύσει αιματος δώδεκα ετη26 και πολλα παθουσα υπο πολλων ιατρων και δαπανήσασα τα παρ' αυτης πάντα και μηδεν ωφεληθεισα αλλα μαλλον εις το χειρον ελθουσα, 27 ακούσασα περι του Ιησου, ελθουσα εν τω οχλω οπισθεν ηψατο του ιματίου αυτου. 28 ελεγεν γαρ οτι Εαν αψωμαι καν των ιματίων αυτου σωθήσομαι. 29 και ευθυς εξηράνθη η πηγη του αιματος αυτης, και εγνω τω σώματι οτι ιαται απο της μάστιγος. 30 και ευθυς ο Ιησους επιγνους εν εαυτω την εξ αυτου δύναμιν εξελθουσαν επιστραφεις εν τω οχλω ελεγεν, Τίς μου ηψατο των ιματίων; 31 και ελεγον αυτω οι μαθηται αυτου, Βλέπεις τον οχλον συνθλίβοντά σε, και λέγεις, Τίς μου ηψατο; 32 και περιεβλέπετο ιδειν την τουτο ποιήσασαν. 33 η δε γυνη φοβηθεισα και τρέμουσα, ειδυια ο γέγονεν αυτη, ηλθεν και προσέπεσεν αυτω και ειπεν αυτω πασαν την αλήθειαν. 34 ο δε ειπεν αυτη, Θυγάτηρ, η πίστις σου σέσωκέν σε. υπαγε εις ειρήνην, και ισθι υγιης απο της μάστιγός σου. 35 Ετι αυτου λαλουντος ερχονται απο του αρχισυναγώγου λέγοντες οτι Η θυγάτηρ σου απέθανεν. τί ετι σκύλλεις τον διδάσκαλον; 36 ο δε Ιησους παρακούσας τον λόγον λαλούμενον λέγει τω αρχισυναγώγω, Μη φοβου, μόνον πίστευε. 37 και ουκ αφηκεν ουδένα μετ' αυτου συνακολουθησαι ει μη τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην τον αδελφον Ιακώβου. 38 και ερχονται εις τον οικον του αρχισυναγώγου, και θεωρει θόρυβον και κλαίοντας και αλαλάζοντας πολλά, 39 και εισελθων λέγει αυτοις, Τί θορυβεισθε και κλαίετε; το παιδίον ουκ απέθανεν αλλα καθεύδει. 40 και κατεγέλων αυτου. αυτος δε εκβαλων πάντας παραλαμβάνει τον πατέρα του παιδίου και την μητέρα και τους μετ' αυτου, και εισπορεύεται οπου ην το παιδίον. 41 και κρατήσας της χειρος του παιδίου λέγει αυτη, Ταλιθα κουμ, ο εστιν μεθερμηνευόμενον Το κοράσιον, σοι λέγω, εγειρε. 42 και ευθυς ανέστη το κοράσιον και περιεπάτει, ην γαρ ετων δώδεκα. και εξέστησαν ευθυς εκστάσει μεγάλη. 43 και διεστείλατο αυτοις πολλα ινα μηδεις γνοι τουτο, και ειπεν δοθηναι αυτη φαγειν.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                        Αρχαίο Κείμενο 

 4:1 Και πάλιν ηρξατο διδάσκειν παρα την θάλασσαν. και συνάγεται προς αυτον οχλος πλειστος, ωστε αυτον εις πλοιον εμβάντα καθησθαι εν τη θαλάσση, και πας ο οχλος προς την θάλασσαν επι της γης ησαν. 2 και εδίδασκεν αυτους εν παραβολαις πολλά, και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου, 3 Ακούετε. ιδου εξηλθεν ο σπείρων σπειραι. 4 και εγένετο εν τω σπείρειν ο μεν επεσεν παρα την οδόν, και ηλθεν τα πετεινα και κατέφαγεν αυτό. 5 και αλλο επεσεν επι το πετρωδες οπου ουκ ειχεν γην πολλήν, και ευθυς εξανέτειλεν δια το μη εχειν βάθος γης. 6 και οτε ανέτειλεν ο ηλιος εκαυματίσθη, και δια το μη εχειν ρίζαν εξηράνθη. 7 και αλλο επεσεν εις τας ακάνθας, και ανέβησαν αι ακανθαι και συνέπνιξαν αυτό, και καρπον ουκ εδωκεν. 8 και αλλα επεσεν εις την γην την καλήν, και εδίδου καρπον αναβαίνοντα και αυξανόμενα, και εφερεν εν τριάκοντα και εν εξήκοντα και εν εκατόν. 9 και ελεγεν, Ος εχει ωτα ακούειν ακουέτω. 10 Και οτε εγένετο κατα μόνας, ηρώτων αυτον οι περι αυτον συν τοις δώδεκα τας παραβολάς. 11 και ελεγεν αυτοις, Υμιν το μυστήριον δέδοται της βασιλείας του θεου. εκείνοις δε τοις εξω εν παραβολαις τα πάντα γίνεται, 12 ινα βλέποντες βλέπωσιν και μη ιδωσιν, και ακούοντες ακούωσιν και μη συνιωσιν, μήποτε επιστρέψωσιν και αφεθη αυτοις. 13 Και λέγει αυτοις, Ουκ οιδατε την παραβολην ταύτην, και πως πάσας τας παραβολας γνώσεσθε; 14 ο σπείρων τον λόγον σπείρει. 15 ουτοι δέ εισιν οι παρα την οδον οπου σπείρεται ο λόγος, και οταν ακούσωσιν ευθυς ερχεται ο Σατανας και αιρει τον λόγον τον εσπαρμένον εις αυτούς. 16 και ουτοί εισιν οι επι τα πετρώδη σπειρόμενοι, οι οταν ακούσωσιν τον λόγον ευθυς μετα χαρας λαμβάνουσιν αυτόν, 17 και ουκ εχουσιν ρίζαν εν εαυτοις αλλα πρόσκαιροί εισιν. ειτα γενομένης θλίψεως η διωγμου δια τον λόγον ευθυς σκανδαλίζονται. 18 και αλλοι εισιν οι εις τας ακάνθας σπειρόμενοι. ουτοί εισιν οι τον λόγον ακούσαντες, 19 και αι μέριμναι του αιωνος και η απάτη του πλούτου και αι περι τα λοιπα επιθυμίαι εισπορευόμεναι συμπνίγουσιν τον λόγον, και ακαρπος γίνεται. 20 και εκεινοί εισιν οι επι την γην την καλην σπαρέντες, οιτινες ακούουσιν τον λόγον και παραδέχονται και καρποφορουσιν εν τριάκοντα και εν εξήκοντα και εν εκατόν. 21 Και ελεγεν αυτοις, Μήτι ερχεται ο λύχνος ινα υπο τον μόδιον τεθη η υπο την κλίνην; ουχ ινα επι την λυχνίαν τεθη; 22 ου γάρ εστιν κρυπτον εαν μη ινα φανερωθη, ουδε εγένετο απόκρυφον αλλ ινα ελθη εις φανερόν. 23 ει τις εχει ωτα ακούειν ακουέτω. 24 Και ελεγεν αυτοις, Βλέπετε τί ακούετε. εν ω μέτρω μετρειτε μετρηθήσεται υμιν και προστεθήσεται υμιν. 25 ος γαρ εχει, δοθήσεται αυτω. και ος ουκ εχει, και ο εχει αρθήσεται απ' αυτου. 26 Και ελεγεν, Ουτως εστιν η βασιλεία του θεου ως ανθρωπος βάλη τον σπόρον επι της γης 27 και καθεύδη και εγείρηται νύκτα και ημέραν, και ο σπόρος βλαστα και μηκύνηται ως ουκ οιδεν αυτός. 28 αυτομάτη η γη καρποφορει, πρωτον χόρτον, ειτα στάχυν, ειτα πλήρης σιτον εν τω στάχυϊ. 29 οταν δε παραδοι ο καρπός, ευθυς αποστέλλει το δρέπανον, οτι παρέστηκεν ο θερισμός. 30 Και ελεγεν, Πως ομοιώσωμεν την βασιλείαν του θεου, η εν τίνι αυτην παραβολη θωμεν; 31 ως κόκκω σινάπεως, ος οταν σπαρη επι της γης, μικρότερον ον πάντων των σπερμάτων των επι της γης, 32 και οταν σπαρη, αναβαίνει και γίνεται μειζον πάντων των λαχάνων και ποιει κλάδους μεγάλους, ωστε δύνασθαι υπο την σκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουν. 33 Και τοιαύταις παραβολαις πολλαις ελάλει αυτοις τον λόγον, καθως ηδύναντο ακούειν. 34 χωρις δε παραβολης ουκ ελάλει αυτοις, κατ' ιδίαν δε τοις ιδίοις μαθηταις επέλυεν πάντα. 35 Και λέγει αυτοις εν εκείνη τη ημέρα οψίας γενομένης, Διέλθωμεν εις το πέραν. 36 και αφέντες τον οχλον παραλαμβάνουσιν αυτον ως ην εν τω πλοίω, και αλλα πλοια ην μετ' αυτου. 37 και γίνεται λαιλαψ μεγάλη ανέμου, και τα κύματα επέβαλλεν εις το πλοιον, ωστε ηδη γεμίζεσθαι το πλοιον. 38 και αυτος ην εν τη πρύμνη επι το προσκεφάλαιον καθεύδων. και εγείρουσιν αυτον και λέγουσιν αυτω, Διδάσκαλε, ου μέλει σοι οτι απολλύμεθα; 39 και διεγερθεις επετίμησεν τω ανέμω και ειπεν τη θαλάσση, Σιώπα, πεφίμωσο. και εκόπασεν ο ανεμος, και εγένετο γαλήνη μεγάλη. 40 και ειπεν αυτοις, Τί δειλοί εστε; ουπω εχετε πίστιν; 41 και εφοβήθησαν φόβον μέγαν, και ελεγον προς αλλήλους, Τίς αρα ουτός εστιν οτι και ο ανεμος και η θάλασσα υπακούει αυτω; 

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                        Αρχαίο Κείμενο 

3:1 Και εισηλθεν πάλιν εις την συναγωγήν. και ην εκει ανθρωπος εξηραμμένην εχων την χειρα. 2 και παρετήρουν αυτον ει τοις σάββασιν θεραπεύσει αυτόν, ινα κατηγορήσωσιν αυτου. 3 και λέγει τω ανθρώπω τω την ξηραν χειρα εχοντι, Εγειρε εις το μέσον. 4 και λέγει αυτοις, Εξεστιν τοις σάββασιν αγαθον ποιησαι η κακοποιησαι, ψυχην σωσαι η αποκτειναι; οι δε εσιώπων. 5 και περιβλεψάμενος αυτους μετ' οργης, συλλυπούμενος επι τη πωρώσει της καρδίας αυτων, λέγει τω ανθρώπω, Εκτεινον την χειρα. και εξέτεινεν, και απεκατεστάθη η χειρ αυτου. 6 και εξελθόντες οι Φαρισαιοι ευθυς μετα των Ηρωδιανων συμβούλιον εδίδουν κατ' αυτου οπως αυτον απολέσωσιν. 7 Και ο Ιησους μετα των μαθητων αυτου ανεχώρησεν προς την θάλασσαν. και πολυ πληθος απο της Γαλιλαίας ηκολούθησεν. και απο της Ιουδαίας 8 και απο Ιεροσολύμων και απο της Ιδουμαίας και πέραν του Ιορδάνου και περι Τύρον και Σιδωνα, πληθος πολύ, ακούοντες οσα εποίει ηλθον προς αυτόν. 9 και ειπεν τοις μαθηταις αυτου ινα πλοιάριον προσκαρτερη αυτω δια τον οχλον ινα μη θλίβωσιν αυτόν. 10 πολλους γαρ εθεράπευσεν, ωστε επιπίπτειν αυτω ινα αυτου αψωνται οσοι ειχον μάστιγας. 11 και τα πνεύματα τα ακάθαρτα, οταν αυτον εθεώρουν, προσέπιπτον αυτω και εκραζον λέγοντες οτι Συ ει ο υιος του θεου. 12 και πολλα επετίμα αυτοις ινα μη αυτον φανερον ποιήσωσιν. 13 Και αναβαίνει εις το ορος και προσκαλειται ους ηθελεν αυτός, και απηλθον προς αυτόν. 14 και εποίησεν δώδεκα, ους και αποστόλους ωνόμασεν, ινα ωσιν μετ' αυτου και ινα αποστέλλη αυτους κηρύσσειν 15 και εχειν εξουσίαν εκβάλλειν τα δαιμόνια. 16 και εποίησεν τους δώδεκα, και επέθηκεν ονομα τω Σίμωνι Πέτρον, 17 και Ιάκωβον τον του Ζεβεδαίου και Ιωάννην τον αδελφον του Ιακώβου, και επέθηκεν αυτοις ονόματα Βοανηργές, ο εστιν Υιοι Βροντης. 18 και Ανδρέαν και Φίλιππον και Βαρθολομαιον και Μαθθαιον και Θωμαν και Ιάκωβον τον του Αλφαίου και Θαδδαιον και Σίμωνα τον Καναναιον 19 και Ιούδαν Ισκαριώθ, ος και παρέδωκεν αυτόν. 20 Και ερχεται εις οικον. και συνέρχεται πάλιν ο οχλος, ωστε μη δύνασθαι αυτους μηδε αρτον φαγειν. 21 και ακούσαντες οι παρ' αυτου εξηλθον κρατησαι αυτόν, ελεγον γαρ οτι εξέστη. 22 και οι γραμματεις οι απο Ιεροσολύμων καταβάντες ελεγον οτι Βεελζεβουλ εχει, και οτι εν τω αρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια. 23 και προσκαλεσάμενος αυτους εν παραβολαις ελεγεν αυτοις, Πως δύναται Σατανας Σαταναν εκβάλλειν; 24 και εαν βασιλεία εφ' εαυτην μερισθη, ου δύναται σταθηναι η βασιλεία εκείνη. 25 και εαν οικία εφ' εαυτην μερισθη, ου δυνήσεται η οικία εκείνη σταθηναι. 26 και ει ο Σατανας ανέστη εφ' εαυτον και εμερίσθη, ου δύναται στηναι αλλα τέλος εχει. 27 αλλ ου δύναται ουδεις εις την οικίαν του ισχυρου εισελθων τα σκεύη αυτου διαρπάσαι εαν μη πρωτον τον ισχυρον δήση, και τότε την οικίαν αυτου διαρπάσει. 28 Αμην λέγω υμιν οτι πάντα αφεθήσεται τοις υιοις των ανθρώπων, τα αμαρτήματα και αι βλασφημίαι οσα εαν βλασφημήσωσιν. 29 ος δ αν βλασφημήση εις το πνευμα το αγιον ουκ εχει αφεσιν εις τον αιωνα, αλλα ενοχός εστιν αιωνίου αμαρτήματος,ς 30 οτι ελεγον, Πνευμα ακάθαρτον εχει. 31 Και ερχεται η μήτηρ αυτου και οι αδελφοι αυτου και εξω στήκοντες απέστειλαν προς αυτον καλουντες αυτόν. 32 και εκάθητο περι αυτον οχλος, και λέγουσιν αυτω, Ιδου η μήτηρ σου και οι αδελφοί σου και αι αδελφαι σου εξω ζητουσίν σε. 33 και αποκριθεις αυτοις λέγει, Τίς εστιν η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου; 34 και περιβλεψάμενος τους περι αυτον κύκλω καθημένους λέγει, Ιδε η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου. 35 ος γαρ αν ποιήση το θέλημα του θεου, ουτος αδελφός μου και αδελφη και μήτηρ εστίν.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                        Αρχαίο Κείμενο 

 2:1 Και εισελθων πάλιν εις Καφαρναουμ δι' ημερων ηκούσθη οτι εν οικω εστίν. 2 και συνήχθησαν πολλοι ωστε μηκέτι χωρειν μηδε τα προς την θύραν, και ελάλει αυτοις τον λόγον. 3 και ερχονται φέροντες προς αυτον παραλυτικον αιρόμενον υπο τεσσάρων. 4 και μη δυνάμενοι προσενέγκαι αυτω δια τον οχλον απεστέγασαν την στέγην οπου ην, και εξορύξαντες χαλωσι τον κράβαττον οπου ο παραλυτικος κατέκειτο. 5 και ιδων ο Ιησους την πίστιν αυτων λέγει τω παραλυτικω, Τέκνον, αφίενταί σου αι αμαρτίαι. 6 ησαν δέ τινες των γραμματέων εκει καθήμενοι και διαλογιζόμενοι εν ταις καρδίαις αυτων, 7 Τί ουτος ουτως λαλει; βλασφημει. τίς δύναται αφιέναι αμαρτίας ει μη εις ο θεός; 8 και ευθυς επιγνους ο Ιησους τω πνεύματι αυτου οτι ουτως διαλογίζονται εν εαυτοις λέγει αυτοις, Τί ταυτα διαλογίζεσθε εν ταις καρδίαις υμων; 9 τί εστιν ευκοπώτερον, ειπειν τω παραλυτικω, Αφίενταί σου αι αμαρτίαι, η ειπειν, Εγειρε και αρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει; 10 ινα δε ειδητε οτι εξουσίαν εχει ο υιος του ανθρώπου αφιέναι αμαρτίας επι της γης,ς λέγει τω παραλυτικω, 11 Σοι λέγω, εγειρε αρον τον κράβαττόν σου και υπαγε εις τον οικόν σου. 12 και ηγέρθη και ευθυς αρας τον κράβαττον εξηλθεν εμπροσθεν πάντων, ωστε εξίστασθαι πάντας και δοξάζειν τον θεον λέγοντας οτι Ουτως ουδέποτε ειδομεν. 13 Και εξηλθεν πάλιν παρα την θάλασσαν. και πας ο οχλος ηρχετο προς αυτόν, και εδίδασκεν αυτούς. 14 και παράγων ειδεν Λευιν τον του Αλφαίου καθήμενον επι το τελώνιον, και λέγει αυτω, Ακολούθει μοι. και αναστας ηκολούθησεν αυτω. 15 Και γίνεται κατακεισθαι αυτον εν τη οικία αυτου, και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανέκειντο τω Ιησου και τοις μαθηταις αυτου. ησαν γαρ πολλοι και ηκολούθουν αυτω. 16 και οι γραμματεις των Φαρισαίων ιδόντες οτι εσθίει μετα των αμαρτωλων και τελωνων ελεγον τοις μαθηταις αυτου, Οτι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσθίει; 17 και ακούσας ο Ιησους λέγει αυτοις οτι Ου χρείαν εχουσιν οι ισχύοντες ιατρου αλλ οι κακως εχοντες. ουκ ηλθον καλέσαι δικαίους αλλα αμαρτωλούς. 18 Και ησαν οι μαθηται Ιωάννου και οι Φαρισαιοι νηστεύοντες. και ερχονται και λέγουσιν αυτω, Δια τί οι μαθηται Ιωάννου και οι μαθηται των Φαρισαίων νηστεύουσιν, οι δε σοι μαθηται ου νηστεύουσιν; 19 και ειπεν αυτοις ο Ιησους, Μη δύνανται οι υιοι του νυμφωνος εν ω ο νυμφίος μετ' αυτων εστιν νηστεύειν; οσον χρόνον εχουσιν τον νυμφίον μετ' αυτων ου δύνανται νηστεύειν. 20 ελεύσονται δε ημέραι οταν απαρθη απ' αυτων ο νυμφίος, και τότε νηστεύσουσιν εν εκείνη τη ημέρα. 21 ουδεις επίβλημα ράκους αγνάφου επιράπτει επι ιμάτιον παλαιόν. ει δε μή, αιρει το πλήρωμα απ' αυτου το καινον του παλαιου, και χειρον σχίσμα γίνεται. 22 και ουδεις βάλλει οινον νέον εις ασκους παλαιούς,ς ει δε μή, ρήξει ο οινος τους ασκούς, και ο οινος απόλλυται και οι ασκοί,ί αλλα οινον νέον εις ασκους καινούς. 23 Και εγένετο αυτον εν τοις σάββασιν παραπορεύεσθαι δια των σπορίμων, και οι μαθηται αυτου ηρξαντο οδον ποιειν τίλλοντες τους στάχυας. 24 και οι Φαρισαιοι ελεγον αυτω, Ιδε τί ποιουσιν τοις σάββασιν ο ουκ εξεστιν; 25 και λέγει αυτοις, Ουδέποτε ανέγνωτε τί εποίησεν Δαυίδ, οτε χρείαν εσχεν και επείνασεν αυτος και οι μετ' αυτου; 26 πως εισηλθεν εις τον οικον του θεου επι Αβιαθαρ αρχιερέως και τους αρτους της προθέσεως εφαγεν, ους ουκ εξεστιν φαγειν ει μη τους ιερεις, και εδωκεν και τοις συν αυτω ουσιν; 27 και ελεγεν αυτοις, Το σάββατον δια τον ανθρωπον εγένετο και ουχ ο ανθρωπος δια το σάββατον. 28 ωστε κύριός εστιν ο υιος του ανθρώπου και του σαββάτου.

Read more »

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

                        Αρχαίο Κείμενο 

1:1 Αρχη του ευαγγελίου Ιησου Χριστου υιου θεου. 2 Καθως γέγραπται εν τω Ησαϊα τω προφήτη, Ιδου αποστέλλω τον αγγελόν μου προ προσώπου σου, ος κατασκευάσει την οδόν σου. 3 φωνη βοωντος εν τη ερήμω, Ετοιμάσατε την οδον κυρίου, ευθείας ποιειτε τας τρίβους αυτου,υ 4 εγένετο Ιωάννης ο βαπτίζων εν τη ερήμω και κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εις αφεσιν αμαρτιων. 5 και εξεπορεύετο προς αυτον πασα η Ιουδαία χώρα και οι Ιεροσολυμιται πάντες, και εβαπτίζοντο υπ' αυτου εν τω Ιορδάνη ποταμω εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτων. 6 και ην ο Ιωάννης ενδεδυμένος τρίχας καμήλου και ζώνην δερματίνην περι την οσφυν αυτου, και εσθίων ακρίδας και μέλι αγριον. 7 και εκήρυσσεν λέγων, Ερχεται ο ισχυρότερός μου οπίσω μου, ου ουκ ειμι ικανος κύψας λυσαι τον ιμάντα των υποδημάτων αυτου. 8 εγω εβάπτισα υμας υδατι, αυτος δε βαπτίσει υμας εν πνεύματι αγίω. 9 Και εγένετο εν εκείναις ταις ημέραις ηλθεν Ιησους απο Ναζαρετ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη εις τον Ιορδάνην υπο Ιωάννου. 10 και ευθυς αναβαίνων εκ του υδατος ειδεν σχιζομένους τους ουρανους και το πνευμα ως περιστεραν καταβαινον εις αυτόν. 11 και φωνη εγένετο εκ των ουρανων, Συ ει ο υιός μου ο αγαπητός, εν σοι ευδόκησα. 12 Και ευθυς το πνευμα αυτον εκβάλλει εις την ερημον. 13 και ην εν τη ερήμω τεσσεράκοντα ημέρας πειραζόμενος υπο του Σατανα, και ην μετα των θηρίων, και οι αγγελοι διηκόνουν αυτω. 14 Μετα δε το παραδοθηναι τον Ιωάννην ηλθεν ο Ιησους εις την Γαλιλαίαν κηρύσσων το ευαγγέλιον του θεου 15 και λέγων οτι Πεπλήρωται ο καιρος και ηγγικεν η βασιλεία του θεου. μετανοειτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω. 16 Και παράγων παρα την θάλασσαν της Γαλιλαίας ειδεν Σίμωνα και Ανδρέαν τον αδελφον Σίμωνος αμφιβάλλοντας εν τη θαλάσση. ησαν γαρ αλιεις. 17 και ειπεν αυτοις ο Ιησους, Δευτε οπίσω μου, και ποιήσω υμας γενέσθαι αλιεις ανθρώπων. 18 και ευθυς αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτω. 19 Και προβας ολίγον ειδεν Ιάκωβον τον του Ζεβεδαίου και Ιωάννην τον αδελφον αυτου, και αυτους εν τω πλοίω καταρτίζοντας τα δίκτυα, 20 και ευθυς εκάλεσεν αυτούς. και αφέντες τον πατέρα αυτων Ζεβεδαιον εν τω πλοίω μετα των μισθωτων απηλθον οπίσω αυτου. 21 Και εισπορεύονται εις Καφαρναούμ. και ευθυς τοις σάββασιν εισελθων εις την συναγωγην εδίδασκεν. 22 και εξεπλήσσοντο επι τη διδαχη αυτου, ην γαρ διδάσκων αυτους ως εξουσίαν εχων και ουχ ως οι γραμματεις. 23 και ευθυς ην εν τη συναγωγη αυτων ανθρωπος εν πνεύματι ακαθάρτω, και ανέκραξεν 24 λέγων, Τί ημιν και σοί, Ιησου Ναζαρηνέ; ηλθες απολέσαι ημας; οιδά σε τίς ει, ο αγιος του θεου. 25 και επετίμησεν αυτω ο Ιησους λέγων, Φιμώθητι και εξελθε εξ αυτου. 26 και σπαράξαν αυτον το πνευμα το ακάθαρτον και φωνησαν φωνη μεγάλη εξηλθεν εξ αυτου. 27 και εθαμβήθησαν απαντες, ωστε συζητειν προς εαυτους λέγοντας, Τί εστιν τουτο; διδαχη καινη κατ' εξουσίαν. και τοις πνεύμασι τοις ακαθάρτοις επιτάσσει, και υπακούουσιν αυτω. 28 και εξηλθεν η ακοη αυτου ευθυς πανταχου εις ολην την περίχωρον της Γαλιλαίας. 29 Και ευθυς εκ της συναγωγης εξελθόντες ηλθον εις την οικίαν Σίμωνος και Ανδρέου μετα Ιακώβου και Ιωάννου. 30 η δε πενθερα Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα, και ευθυς λέγουσιν αυτω περι αυτης. 31 και προσελθων ηγειρεν αυτην κρατήσας της χειρός. και αφηκεν αυτην ο πυρετός, και διηκόνει αυτοις. 32 Οψίας δε γενομένης, οτε εδυ ο ηλιος, εφερον προς αυτον πάντας τους κακως εχοντας και τους δαιμονιζομένους. 33 και ην ολη η πόλις επισυνηγμένη προς την θύραν. 34 και εθεράπευσεν πολλους κακως εχοντας ποικίλαις νόσοις, και δαιμόνια πολλα εξέβαλεν, και ουκ ηφιεν λαλειν τα δαιμόνια, οτι ηδεισαν αυτόν. 35 Και πρωϊ εννυχα λίαν αναστας εξηλθεν και απηλθεν εις ερημον τόπον κακει προσηύχετο. 36 και κατεδίωξεν αυτον Σίμων και οι μετ' αυτου, 37 και ευρον αυτον και λέγουσιν αυτω οτι Πάντες ζητουσίν σε. 38 και λέγει αυτοις, Αγωμεν αλλαχου εις τας εχομένας κωμοπόλεις, ινα και εκει κηρύξω. εις τουτο γαρ εξηλθον. 39 και ηλθεν κηρύσσων εις τας συναγωγας αυτων εις ολην την Γαλιλαίαν και τα δαιμόνια εκβάλλων. 40 Και ερχεται προς αυτον λεπρος παρακαλων αυτον και γονυπετων και λέγων αυτω οτι Εαν θέλης δύνασαί με καθαρίσαι. 41 και σπλαγχνισθεις εκτείνας την χειρα αυτου ηψατο και λέγει αυτω, Θέλω, καθαρίσθητι. 42 και ευθυς απηλθεν απ' αυτου η λέπρα, και εκαθαρίσθη. 43 και εμβριμησάμενος αυτω ευθυς εξέβαλεν αυτόν, 44 και λέγει αυτω, Ορα μηδενι μηδεν ειπης, αλλα υπαγε σεαυτον δειξον τω ιερει και προσένεγκε περι του καθαρισμου σου α προσέταξεν Μωϋσης, εις μαρτύριον αυτοις. 45 ο δε εξελθων ηρξατο κηρύσσειν πολλα και διαφημίζειν τον λόγον, ωστε μηκέτι αυτον δύνασθαι φανερως εις πόλιν εισελθειν, αλλ εξω επ' ερήμοις τόποις ην. και ηρχοντο προς αυτον πάντοθεν.

Read more »