Πέμπτη 11 Απριλίου 2013
ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΕΑΝ ΔΕ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΟΥ ΑΜΑΡΤΗΣΗ ΕΙΣ ΣΕ ΕΠΙΠΛΗΞΟΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΕΑΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΟΝ ΑΥΤΟΝ / ΛΟΥΚΑ 17:3
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 13:1. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 13:1. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 11 Απριλίου 2013
Τετάρτη 10 Απριλίου 2013
ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Τετάρτη 10 Απριλίου 2013
ΔΙΟΤΙ ΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΟΥ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΘΕΛΕΙ ΕΠΕΛΘΕΙ ΕΠΙ ΠΑΝΤΑ ΑΛΑΖΟΝΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΑΝΤΑ ΥΨΩΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΤΑΠΕΙΝΩΘΗ / ΗΣΑΙΑ 2:12
Δευτέρα 8 Απριλίου 2013
ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Δευτέρα 8 Απριλίου 2013
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΟΡΘΟΙ ΤΟΥΣ ΚΕΚΥΡΤΩΜΕΝΟΥΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ / ΨΑΛΜ. 146:8
Παρασκευή 5 Απριλίου 2013
ΤΟ ΕΔΆΦΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Παρασκευή 5 Απριλίου 2013
ΜΗ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΜΗΔΕ ΤΑ ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΕΑΝ ΤΙΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΑΥΤΩ / ΙΩΑΝΝΗ Α' 2:15
Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ
Αρχαίο Κείμενο
13:1 Και εκπορευομένου αυτου εκ του ιερου λέγει αυτω εις των μαθητων αυτου, Διδάσκαλε, ιδε ποταποι λίθοι και ποταπαι οικοδομαί. 2 και ο Ιησους ειπεν αυτω, Βλέπεις ταύτας τας μεγάλας οικοδομάς; ου μη αφεθη ωδε λίθος επι λίθον ος ου μη καταλυθη. 3 Και καθημένου αυτου εις το Ορος των Ελαιων κατέναντι του ιερου επηρώτα αυτον κατ' ιδίαν Πέτρος και Ιάκωβος και Ιωάννης και Ανδρέας, 4 Ειπον ημιν πότε ταυτα εσται, και τί το σημειον οταν μέλλη ταυτα συντελεισθαι πάντα. 5 ο δε Ιησους ηρξατο λέγειν αυτοις, Βλέπετε μή τις υμας πλανήση. 6 πολλοι ελεύσονται επι τω ονόματί μου λέγοντες οτι Εγώ ειμι, και πολλους πλανήσουσιν. 7 οταν δε ακούσητε πολέμους και ακοας πολέμων, μη θροεισθε. δει γενέσθαι, αλλ ουπω το τέλος. 8 εγερθήσεται γαρ εθνος επ' εθνος και βασιλεία επι βασιλείαν, εσονται σεισμοι κατα τόπους, εσονται λιμοί. αρχη ωδίνων ταυτα. 9 βλέπετε δε υμεις εαυτούς. παραδώσουσιν υμας εις συνέδρια και εις συναγωγας δαρήσεσθε και επι ηγεμόνων και βασιλέων σταθήσεσθε ενεκεν εμου εις μαρτύριον αυτοις. 10 και εις πάντα τα εθνη πρωτον δει κηρυχθηναι το ευαγγέλιον. 11 και οταν αγωσιν υμας παραδιδόντες, μη προμεριμνατε τί λαλήσητε, αλλ ο εαν δοθη υμιν εν εκείνη τη ωρα τουτο λαλειτε, ου γάρ εστε υμεις οι λαλουντες αλλα το πνευμα το αγιον. 12 και παραδώσει αδελφος αδελφον εις θάνατον και πατηρ τέκνον, και επαναστήσονται τέκνα επι γονεις και θανατώσουσιν αυτούς. 13 και εσεσθε μισούμενοι υπο πάντων δια το ονομά μου. ο δε υπομείνας εις τέλος ουτος σωθήσεται. 14 Οταν δε ιδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως εστηκότα οπου ου δει, ο αναγινώσκων νοείτω, τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα ορη, 15 ο δε επι του δώματος μη καταβάτω μηδε εισελθάτω αραί τι εκ της οικίας αυτου, 16 και ο εις τον αγρον μη επιστρεψάτω εις τα οπίσω αραι το ιμάτιον αυτου. 17 ουαι δε ταις εν γαστρι εχούσαις και ταις θηλαζούσαις εν εκείναις ταις ημέραις. 18 προσεύχεσθε δε ινα μη γένηται χειμωνος. 19 εσονται γαρ αι ημέραι εκειναι θλιψις οια ου γέγονεν τοιαύτη απ' αρχης κτίσεως ην εκτισεν ο θεος εως του νυν και ου μη γένηται. 20 και ει μη εκολόβωσεν κύριος τας ημέρας, ουκ αν εσώθη πασα σάρξ. αλλα δια τους εκλεκτους ους εξελέξατο εκολόβωσεν τας ημέρας. 21 και τότε εάν τις υμιν ειπη, Ιδε ωδε ο Χριστός, Ιδε εκει, μη πιστεύετε. 22 εγερθήσονται γαρ ψευδόχριστοι και ψευδοπροφηται και δώσουσιν σημεια και τέρατα προς το αποπλαναν, ει δυνατόν, τους εκλεκτούς. 23 υμεις δε βλέπετε. προείρηκα υμιν πάντα. 24 Αλλα εν εκείναις ταις ημέραις μετα την θλιψιν εκείνην ο ηλιος σκοτισθήσεται, και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτης, 25 και οι αστέρες εσονται εκ του ουρανου πίπτοντες, και αι δυνάμεις αι εν τοις ουρανοις σαλευθήσονται. 26 και τότε οψονται τον υιον του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλαις μετα δυνάμεως πολλης και δόξης. 27 και τότε αποστελει τους αγγέλους και επισυνάξει τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσάρων ανέμων απ' ακρου γης εως ακρου ουρανου. 28 Απο δε της συκης μάθετε την παραβολήν. οταν ηδη ο κλάδος αυτης απαλος γένηται και εκφύη τα φύλλα, γινώσκετε οτι εγγυς το θέρος εστίν. 29 ουτως και υμεις, οταν ιδητε ταυτα γινόμενα, γινώσκετε οτι εγγύς εστιν επι θύραις. 30 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη μέχρις ου ταυτα πάντα γένηται. 31 ο ουρανος και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρελεύσονται. 32 Περι δε της ημέρας εκείνης η της ωρας ουδεις οιδεν, ουδε οι αγγελοι εν ουρανω ουδε ο υιός, ει μη ο πατήρ. 33 βλέπετε αγρυπνειτε. ουκ οιδατε γαρ πότε ο καιρός εστιν. 34 ως ανθρωπος απόδημος αφεις την οικίαν αυτου και δους τοις δούλοις αυτου την εξουσίαν, εκάστω το εργον αυτου, και τω θυρωρω ενετείλατο ινα γρηγορη. 35 γρηγορειτε ουν, ουκ οιδατε γαρ πότε ο κύριος της οικίας ερχεται, η οψε η μεσονύκτιον η αλεκτοροφωνίας η πρωϊ, 36 μη ελθων εξαίφνης ευρη υμας καθεύδοντας. 37 ο δε υμιν λέγω, πασιν λέγω, γρηγορειτε.
Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ
Αρχαίο Κείμενο
13:1 Εν τη ημέρα εκείνη εξελθων ο Ιησους της οικίας εκάθητο παρα την θάλασσαν. 2 και συνήχθησαν προς αυτον οχλοι πολλοί, ωστε αυτον εις πλοιον εμβάντα καθησθαι, και πας ο οχλος επι τον αιγιαλον ειστήκει. 3 και ελάλησεν αυτοις πολλα εν παραβολαις λέγων, Ιδου εξηλθεν ο σπείρων του σπείρειν. 4 και εν τω σπείρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδόν, και ελθόντα τα πετεινα κατέφαγεν αυτά. 5 αλλα δε επεσεν επι τα πετρώδη οπου ουκ ειχεν γην πολλήν, και ευθέως εξανέτειλεν δια το μη εχειν βάθος γης. 6 ηλίου δε ανατείλαντος εκαυματίσθη και δια το μη εχειν ρίζαν εξηράνθη. 7 αλλα δε επεσεν επι τας ακάνθας, και ανέβησαν αι ακανθαι και επνιξαν αυτά. 8 αλλα δε επεσεν επι την γην την καλην και εδίδου καρπόν, ο μεν εκατόν, ο δε εξήκοντα, ο δε τριάκοντα. 9 ο εχων ωτα ακουέτω. 10 Και προσελθόντες οι μαθηται ειπαν αυτω, Δια τί εν παραβολαις λαλεις αυτοις; 11 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις οτι Υμιν δέδοται γνωναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανων, εκείνοις δε ου δέδοται. 12 οστις γαρ εχει, δοθήσεται αυτω και περισσευθήσεται. οστις δε ουκ εχει, και ο εχει αρθήσεται απ' αυτου. 13 δια τουτο εν παραβολαις αυτοις λαλω, οτι βλέποντες ου βλέπουσιν και ακούοντες ουκ ακούουσιν ουδε συνίουσιν. 14 και αναπληρουται αυτοις η προφητεία Ησαϊου η λέγουσα, Ακοη ακούσετε και ου μη συνητε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ιδητε. 15 επαχύνθη γαρ η καρδία του λαου τούτου, και τοις ωσιν βαρέως ηκουσαν, και τους οφθαλμους αυτων εκάμμυσαν. μήποτε ιδωσιν τοις οφθαλμοις και τοις ωσιν ακούσωσιν και τη καρδία συνωσιν και επιστρέψωσιν, και ιάσομαι αυτούς. 16 υμων δε μακάριοι οι οφθαλμοι οτι βλέπουσιν, και τα ωτα υμων οτι ακούουσιν. 17 αμην γαρ λέγω υμιν οτι πολλοι προφηται και δίκαιοι επεθύμησαν ιδειν α βλέπετε και ουκ ειδαν, και ακουσαι α ακούετε και ουκ ηκουσαν. 18 Υμεις ουν ακούσατε την παραβολην του σπείραντος. 19 παντος ακούοντος τον λόγον της βασιλείας και μη συνιέντος, ερχεται ο πονηρος και αρπάζει το εσπαρμένον εν τη καρδία αυτου. ουτός εστιν ο παρα την οδον σπαρείς. 20 ο δε επι τα πετρώδη σπαρείς, ουτός εστιν ο τον λόγον ακούων και ευθυς μετα χαρας λαμβάνων αυτόν. 21 ουκ εχει δε ρίζαν εν εαυτω αλλα πρόσκαιρός εστιν, γενομένης δε θλίψεως η διωγμου δια τον λόγον ευθυς σκανδαλίζεται. 22 ο δε εις τας ακάνθας σπαρείς, ουτός εστιν ο τον λόγον ακούων και η μέριμνα του αιωνος και η απάτη του πλούτου συμπνίγει τον λόγον, και ακαρπος γίνεται. 23 ο δε επι την καλην γην σπαρείς, ουτός εστιν ο τον λόγον ακούων και συνιείς, ος δη καρποφορει και ποιει ο μεν εκατόν, ο δε εξήκοντα, ο δε τριάκοντα. 24 Αλλην παραβολην παρέθηκεν αυτοις λέγων, Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανων ανθρώπω σπείραντι καλον σπέρμα εν τω αγρω αυτου. 25 εν δε τω καθεύδειν τους ανθρώπους ηλθεν αυτου ο εχθρος και επέσπειρεν ζιζάνια ανα μέσον του σίτου και απηλθεν. 26 οτε δε εβλάστησεν ο χόρτος και καρπον εποίησεν, τότε εφάνη και τα ζιζάνια. 27 προσελθόντες δε οι δουλοι του οικοδεσπότου ειπον αυτω, Κύριε, ουχι καλον σπέρμα εσπειρας εν τω σω αγρω; πόθεν ουν εχει ζιζάνια; 28 ο δε εφη αυτοις, Εχθρος ανθρωπος τουτο εποίησεν. οι δε δουλοι λέγουσιν αυτω, Θέλεις ουν απελθόντες συλλέξωμεν αυτά; 29 ο δέ φησιν, Ου, μήποτε συλλέγοντες τα ζιζάνια εκριζώσητε αμα αυτοις τον σιτον. 30 αφετε συναυξάνεσθαι αμφότερα εως του θερισμου. και εν καιρω του θερισμου ερω τοις θερισταις, Συλλέξατε πρωτον τα ζιζάνια και δήσατε αυτα εις δέσμας προς το κατακαυσαι αυτά, τον δε σιτον συναγάγετε εις την αποθήκην μου. 31 Αλλην παραβολην παρέθηκεν αυτοις λέγων, Ομοία εστιν η βασιλεία των ουρανων κόκκω σινάπεως, ον λαβων ανθρωπος εσπειρεν εν τω αγρω αυτου. 32 ο μικρότερον μέν εστιν πάντων των σπερμάτων, οταν δε αυξηθη μειζον των λαχάνων εστιν και γίνεται δένδρον, ωστε ελθειν τα πετεινα του ουρανου και κατασκηνουν εν τοις κλάδοις αυτου. 33 Αλλην παραβολην ελάλησεν αυτοις. Ομοία εστιν η βασιλεία των ουρανων ζύμη, ην λαβουσα γυνη ενέκρυψεν εις αλεύρου σάτα τρία εως ου εζυμώθη ολον. 34 Ταυτα πάντα ελάλησεν ο Ιησους εν παραβολαις τοις οχλοις, και χωρις παραβολης ουδεν ελάλει αυτοις. 35 οπως πληρωθη το ρηθεν δια του προφήτου λέγοντος, Ανοίξω εν παραβολαις το στόμα μου, ερεύξομαι κεκρυμμένα απο καταβολης κόσμου. 36 Τότε αφεις τους οχλους ηλθεν εις την οικίαν. και προσηλθον αυτω οι μαθηται αυτου λέγοντες, Διασάφησον ημιν την παραβολην των ζιζανίων του αγρου. 37 ο δε αποκριθεις ειπεν, Ο σπείρων το καλον σπέρμα εστιν ο υιος του ανθρώπου. 38 ο δε αγρός εστιν ο κόσμος. το δε καλον σπέρμα, ουτοί εισιν οι υιοι της βασιλείας. τα δε ζιζάνιά εισιν οι υιοι του πονηρου, 39 ο δε εχθρος ο σπείρας αυτά εστιν ο διάβολος. ο δε θερισμος συντέλεια αιωνός εστιν, οι δε θερισται αγγελοί εισιν. 40 ωσπερ ουν συλλέγεται τα ζιζάνια και πυρι κατακαίεται, ουτως εσται εν τη συντελεία του αιωνος. 41 αποστελει ο υιος του ανθρώπου τους αγγέλους αυτου, και συλλέξουσιν εκ της βασιλείας αυτου πάντα τα σκάνδαλα και τους ποιουντας την ανομίαν, 42 και βαλουσιν αυτους εις την κάμινον του πυρός. εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδόντων. 43 Τότε οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως ο ηλιος εν τη βασιλεία του πατρος αυτων. ο εχων ωτα ακουέτω. 44 Ομοία εστιν η βασιλεία των ουρανων θησαυρω κεκρυμμένω εν τω αγρω, ον ευρων ανθρωπος εκρυψεν, και απο της χαρας αυτου υπάγει και πωλει πάντα οσα εχει και αγοράζει τον αγρον εκεινον. 45 Πάλιν ομοία εστιν η βασιλεία των ουρανων ανθρώπω εμπόρω ζητουντι καλους μαργαρίτας. 46 ευρων δε ενα πολύτιμον μαργαρίτην απελθων πέπρακεν πάντα οσα ειχεν και ηγόρασεν αυτόν. 47 Πάλιν ομοία εστιν η βασιλεία των ουρανων σαγήνη βληθείση εις την θάλασσαν και εκ παντος γένους συναγαγούση. 48 ην οτε επληρώθη αναβιβάσαντες επι τον αιγιαλον και καθίσαντες συνέλεξαν τα καλα εις αγγη, τα δε σαπρα εξω εβαλον. 49 ουτως εσται εν τη συντελεία του αιωνος. εξελεύσονται οι αγγελοι και αφοριουσιν τους πονηρους εκ μέσου των δικαίων 50 και βαλουσιν αυτους εις την κάμινον του πυρός. εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδόντων. 51 Συνήκατε ταυτα πάντα; λέγουσιν αυτω, Ναί. 52 ο δε ειπεν αυτοις, Δια τουτο πας γραμματευς μαθητευθεις τη βασιλεία των ουρανων ομοιός εστιν ανθρώπω οικοδεσπότη οστις εκβάλλει εκ του θησαυρου αυτου καινα και παλαιά. 53 Και εγένετο οτε ετέλεσεν ο Ιησους τας παραβολας ταύτας, μετηρεν εκειθεν. 54 και ελθων εις την πατρίδα αυτου εδίδασκεν αυτους εν τη συναγωγη αυτων, ωστε εκπλήσσεσθαι αυτους και λέγειν, Πόθεν τούτω η σοφία αυτη και αι δυνάμεις; 55 ουχ ουτός εστιν ο του τέκτονος υιός; ουχ η μήτηρ αυτου λέγεται Μαριαμ και οι αδελφοι αυτου Ιάκωβος και Ιωσηφ και Σίμων και Ιούδας; 56 και αι αδελφαι αυτου ουχι πασαι προς ημας εισιν; πόθεν ουν τούτω ταυτα πάντα; 57 και εσκανδαλίζοντο εν αυτω. ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Ουκ εστιν προφήτης ατιμος ει μη εν τη πατρίδι και εν τη οικία αυτου. 58 και ουκ εποίησεν εκει δυνάμεις πολλας δια την απιστίαν αυτων.